ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ Δ. ΣΚΥΔΡΑΣ

Η πρώτη φορά που η δημοτική επιτροπή διαβούλευσης συνεδρίασε εγκαινιάζοντας το νέο αυτόν θεσμό του Καλλικράτη ήταν το Μάρτιο του 2011 για να διαβουλευτεί την κατάρτιση του τεχνικού προγράμματος του Δ. Σκύδρας, για το οικονομικό έτος 2011. Βέβαια η συνεδρίαση τότε είχε εντελώς τυπικό χαρακτήρα μιας και η υπηρεσία δεν έλαβε ποτέ υπ ‘όψιν της προτάσεις της επιτροπής και πως άλλωστε αφού η πρόσκληση γι ‘αυτήν την συνεδρίαση έγινε ξαφνικά και χωρίς προηγούμενη ενημέρωση των μελών της. Όμως όλα τότε ήταν δικαιολογημένα λόγω των γνωστών «Καλλικρατικών» αδυναμιών που έχουμε, άλλωστε, τονίσει πολλές φορές. Θυμίζουμε επίσης τι είπε τότε ο δήμαρχος κ. Χοΐδης, μεταξύ άλλων, στο καλωσόρισμα: «είναι σημαντικό να μαθαίνουν οι δημότες μέσω των φορέων της κοινωνίας για το τι προγραμματίζεται και το τι έχει ήδη γίνει στον Δήμο, αλλά και να γνωρίζουν, οι κατέχοντες την εξουσία, ποιες είναι οι προτάσεις, οι παρατηρήσεις και οι προβληματισμοί των δημοτών για τα τεκταινόμενα στον τόπο τους». Πέρασαν 10 μήνες σχεδόν από τότε ώστε τα 42 μέλη της δημοτικής επιτροπής διαβούλευσης να λάβουν πρόσκληση για να συζητήσουν και να προτείνουν επί κάποιου θέματος. Αν και ο κανονισμός λέει ξεκάθαρα ότι: η δημοτική επιτροπή διαβούλευσης συνεδριάζει δημόσια, μετά από πρόσκληση του προέδρου της: α) υποχρεωτικά μια φορά το χρόνο, πριν από τη σύνταξη των προσχεδίων του προϋπολογισμού και του ετήσιου προγράμματος δράσης, β) τουλάχιστον μία φορά κάθε τρεις (3) μήνες, για άλλα θέματα που έχουν τεθεί υπό διαβούλευση από το δημοτικό συμβούλιο και την δημοτική Αρχή και εισάγονται στην επιτροπή προς συζήτηση και γνωμοδότηση, γ) όποτε το ζητήσει το ένα τρίτο (1/3) τουλάχιστον του συνολικού αριθμού των μελών της με γραπτή αίτηση, όπου αναφέρονται τα προς συζήτηση θέματα και τα μέλη της επιτροπής, που υπέβαλλαν την αίτηση και εισηγούνται τα θέματα, δ) όποτε υπάρχουν κατεπείγουσες περιπτώσεις, οι οποίες δικαιολογούν την άμεση σύγκληση της επιτροπής. Αποτέλεσμα της μη τήρησης του κανονισμού λοιπόν, ήταν, η επιτροπή να ξεκινήσει τελικά την συνεδρίαση, αφού πέρασε σχεδόν μια ώρα, περιμένοντας να συμπληρωθεί και το 22ο μέλος, ώστε οι παρόντες να είναι περισσότεροι από τους απόντες. Γι’ αυτήν την ασυνέπεια του δήμου, και μετά από παρατήρηση μέλους της επιτροπής, το οποίο μίλησε για απαξίωση του θεσμού σημειώνοντας μάλιστα ότι εάν η επόμενη φορά είναι πάλι μετά από έναν χρόνο δεν θα εμφανιστούν ούτε πέντε άτομα, ο δήμαρχος, τα βάλε με τον Καλλικράτη δίνοντας την εξής απάντηση: «θέματα υπάρχουν πολλά προς συζήτηση άλλα ακόμα δεν μπορείς να εφαρμόσεις τίποτε γιατί δεν τακτοποιηθήκαμε με τον Καλλικράτη, γιατί κάνανε ένα εξαιρετικό νόμο αλλά μόνο στην θεωρία» εκφράζοντας ακόμη την πικρία του για την λειτουργία του δημόσιου τομέα και για άτομα που δεν έχουν τις απαιτούμενες γνώσεις και αναρριχώνται βάση άλλων κριτηρίων. Οι αδυναμίες του Καλλικράτη πάντως δεν συνιστούν και την μη σύγκλιση μια επιτροπής που όλοι από την αρχή πίστεψαν ότι μπορεί να δώσει μια άλλη διάσταση στην λειτουργία ενός σύγχρονου δήμου. Και την δεύτερη φορά, μπορεί η σύγκλιση της επιτροπής να έγινε βάση των όσων προβλέπει ο κανονισμός, όμως το χρονικό διάστημα που πέρασε από την πρώτη συνεδρίαση ήταν τόσο μεγάλο που ο καθένας από κει μέσα εάν έπαιρνε τον λόγο θα σταματούσε μετά από κάνα δίωρο. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ουσιαστικά ούτε την περασμένη Πέμπτη συζητήθηκε το θέμα για το οποίο προσκλήθηκαν τα μέλη της επιτροπής και το οποίο αφορούσε τον στρατηγικό σχεδιασμό. Ένα σημαντικότατο θέμα το οποίο και σαφώς απαιτεί διαβούλευση. Όμως, όταν μετά από δέκα μήνες έχεις μπροστά σου τον δήμαρχο, θα συζητήσεις και θα προτείνεις μόνο κάποια έργα για τον Δήμο; Όποιο μέλος της επιτροπής πήρε τον λόγο, εσφαλμένα από τη μία, μίλησε για χίλια δυο προβλήματα της καθημερινότητας, ξεφεύγοντας έτσι από το θέμα, αλλά δικαιολογημένα από την άλλη, αφού αυτή είναι η πραγματική κατάσταση. Κι επειδή στις αρμοδιότητες της επιτροπής είναι να γνωμοδοτεί για θέματα γενικότερου τοπικού ενδιαφέροντος και να εξετάζει τα τοπικά προβλήματα, εάν τηρούταν ο κανονισμός και «μαζευόταν» κάθε τρεις μήνες, όλοι θα ήταν πιο σύντομοι, πιο σωστοί στις τοποθετήσεις τους, δεν θα ξέφευγαν από το θέμα και τελικά θα υπήρχε κι ένα συμπέρασμα, καλό ή κακό! Μέχρι σήμερα, σ’ αυτές δηλαδή τις δύο φορές, το αποτέλεσμα αν όχι αρνητικό ήταν μηδαμινό!