«ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΑΙΝΟΜΕΝΕΣ ΤΑΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟ 2012 ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΥΞΗΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΚΑΥΣΟΞΥΛΟΥ»

Νικόλαος Μέντης Δασάρχης Αριδαίας, Δασολόγος με Α΄ Βαθμό

Η αύξηση της τιμής του πετρελαίου εκτίναξε τον οικογενειακό προϋπολογισμό στα ύψη. Η θέρμανση όμως λόγω του ότι είναι απαραίτητη ανάγκασε τους έλληνες πολίτες να αναζητήσουν άλλου είδους καύσιμη ύλη ή μάλλον καλύτερα, να θυμηθούν τα ξύλα. Πέρα από τα χωριά όπου λίγο πολύ η σόμπα και το τζάκι έκαιγαν ούτως ή άλλως, στις πόλεις οι κοινόχρηστοι χώροι, τα υπόγεια και τα μπαλκόνια γέμισαν με στοίβες από οξιά και μεσέ. Φορτηγά με ξύλα πηγαινοέρχονται όσο ποτέ τα τελευταία χρόνια και μάντρες με τα πολυπόθητα δασικά προϊόντα ξεφύτρωσαν η μία πίσω από την άλλη. Θα έπρεπε μάλιστα έξω από κάθε μάντρα, όπως και στα βενζινάδικα, να αναρτηθούν πινακίδες με το πόσο πάει ο τόνος, αν είναι ξερά και αν μεγάλωσαν στα ελληνικά ή στα βουνά των γειτόνων. Για όλα τα παραπάνω, για την δυναμική των ελληνικών δασών αλλά και για τους λαθραίους υλοτόμους συναντήσαμε τον Δασάρχη Αριδαίας, κ. Μέντη Νικόλαο ο οποίος έδωσε την πραγματική διάσταση στο όλο θέμα.

Ακολουθεί η συνέντευξη

Τα ελληνικά δάση μπορούν να καλύψουν την αυξημένη ζήτηση σε καυσόξυλα;

Στην χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες η ετήσια παραγωγή καυσόξυλου επαρκούσε για τις εγχώριες ανάγκες. Από το 2007 και μετά παρατηρήθηκε μια μικρή αύξηση της κατανάλωσης λόγω αντικατάστασης του πετρελαίου θέρμανσης με καυσόξυλο και παράλληλα μια μικρή εισαγωγή από τις γειτονικές χώρες. Η τάση αυτή αυξήθηκε κατακόρυφα από το 2009 με αποκορύφωμα το 2011 όπου είχαμε μεγάλες ποσότητες εισαγωγής κυρίως από Βουλγαρία. Με τις διαφαινόμενες τάσεις κατά το 2012 θα έχουμε και περαιτέρω αύξηση εισαγωγής καυσόξυλου.

Υπάρχει οικονομικό όφελος από την μία για την υπηρεσία και κατ’ επέκταση για το δημόσιο και από την άλλη για τους υλοτόμους οι οποίοι τα τελευταία χρόνια συμπλήρωναν το μεροκάματο τους από άλλες δουλειές;

Τα ελληνικά δημόσια δάση διαχειρίζονται κυρίως με παραχώρηση της εκμετάλλευσης και εμπορίας των δασικών προϊόντων, στους δασικούς συν/σμούς οι οποίοι αποδίδουν το 5-12 % επί των ακαθαρίστων στο δημόσιο και το 5% στον τοπικό δήμο. Εκείνο όμως που έχει μεγάλη σημασία είναι ότι εξασφαλίζεται ένα συμπληρωματικό ή οικογενειακό εισόδημα στους υλοτόμους. Εδώ στην Αλμωπία η παραγωγή μας είναι περίπου 40-50 χιλ. τόνοι, που εξασφαλίζει συμπληρωματικό εισόδημα σε 700 υλοτόμους και οικογενειακό σε 300 κατ΄ επάγγελμα υλοτόμους. Έτσι ο τομέας δάση συμμετέχει στην οικονομική και κοινωνική ζωή των κατοίκων της Αλμωπίας.

Ακούμε για λαθραία υλοτομία και για περιπτώσεις αφανισμού δασικών εκτάσεων. Ισχύει κάτι τέτοιο και αν ναι κατά πόσο η υπηρεσία σας μπορεί να αποτρέψει τέτοια φαινόμενα;

Είναι προφανές σε περίοδο οικονομικής ύφεσης και μεγάλης ζήτησης καυσόξυλου να έχουμε αυξημένες λαθροϋλοτομίες με σκοπό την συλλογή καυσόξυλου. Οι παραβάσεις που έχουμε καταγράψει (και μηνύσει) αφορούν υλοτομία και μεταφορά μισού έως ενός τόνου καυσόξυλου δηλ. όσο μπορεί να μεταφέρει ένα αγροτικό αυτ/το και οι δράστες είναι πάντα από τον τοπικό παραδασόβιο οικισμό. Σε καμιά περίπτωση δεν μιλάμε για εκτεταμένες λαθροϋλοτομίες και αφανισμούς δασικών εκτάσεων. Αυτό από τεχνική άποψη είναι αδύνατο γιατί απαιτείται χρόνος (η λαθροϋλοτομία γίνεται σε λίγες ώρες ώστε να μην γίνει αντιληπτή), ομάδα υλοτόμων και βαριά μέσα εξωδάσωσης – μεταφοράς. Σε κάθε τέτοια περίπτωση μια τέτοια λαθροϋλοτομία θα γινόταν αντιληπτή από τους κατοίκους και από την υπηρεσία μας. Εμείς στο Δασαρχείο Αριδαίας προβλέποντας την αυξημένη ζήτηση των καυσόξυλων και όλες τις παράπλευρες παραβατικές δραστηριότητες, ενεργοποιήσαμε διάταξη νόμου με την οποία επιτρέψαμε στους παραδασόβιους οικισμούς να υλοτομήσουν και να συλλέξουν, για τις ατομικές τους ανάγκες, καυσόξυλα από τις δασικές εκτάσεις της τοπικής τους κοινότητας. Με τον τρόπο αυτό οι κάτοικοι είχαν ένα σημαντικό όφελος από τις δασικές τους εκτάσεις, τις οποίες πλέον προφυλάσσουνε από λαθροϋλοτομίες για να έχουνε καυσόξυλα για τους ίδιους. Το εγχείρημα πέτυχε αφού είχαμε πολλές τηλεφωνικές καταγγελίες (και επώνυμες), για να προλάβουμε λαθροϋλοτομίες. Έτσι θα συνεχίσουμε κατά το 2012 και σε συνδυασμό με την εντονότερη αστυνόμευση θα μειώσουμε στο ελάχιστο τις λαθροϋλοτομίες.

Μια γενικότερη ερώτηση. Την αξία των δασών την γνωρίζουμε όλη και την έχουμε επισημάνει πολλές φορές. Η πράσινη πολιτική που επικαλούνται πλέον τα κόμματα περιλαμβάνει την αειφόρο ανάπτυξη των δασών ή είναι μια άγνωστη έννοια γι’ αυτούς;

Η πολιτική της πράσινης ανάπτυξης που πλέον έχει υιοθετηθεί από τις πολιτικές ηγεσίες των αναπτυγμένων κρατών, έχει επιβληθεί εκ των πραγμάτων λόγω των ορατών προβλημάτων που δημιούργησε η άναρχη ανάπτυξη και αφαίμαξη των φυσικών πόρων με την έγκριση ή την ανοχή των ίδιων πολιτικών ηγεσιών. Εξ ορισμού η πράσινη ανάπτυξη εμπεριέχει και τον όρο της αειφορίας δηλ. της απολαβής των αγαθών από το περιβάλλον χωρίς να μειώνεται ο φυσικός πόρος και η παραγωγή του. Στην χώρα μας στον τομέα των δασών, από την εποχή του μεσοπολέμου ξεκίνησε η διαχείριση των δασών με φυσική δασοπονία. Δηλαδή εκμετάλλευση των δασών βάσει μελετών, που έχουν ως απαράβατη αρχή την αειφορία και τρόπο υλοτομίας την αναγέννηση και καλλιέργεια των δασών μας. Από την φύση της λοιπόν η διαχείριση περιλαμβάνει παραγωγή (δασικών προϊόντων) και συνεπώς ανάπτυξη. Δεν νομίζω ότι αυτού του είδους η διαχείριση μπορεί να ανατραπεί στην χώρα μας, στο όνομα οποιασδήποτε ανάπτυξης.

Του Γιώργου Σωμαράκη