ΠΑΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΕΛΛΑ

Ως γνωστόν η Πέλλα είναι η πατρίδα του Μεγ. Αλεξάνδρου και βέβαια επιτέλους τα τελευταία χρόνια έχουμε και δυο αγάλματα του στρατηλάτη, ένα στην Π. Πέλλα κι ένα στην Έδεσσα. Το άγαλμα στην Πέλλα έγινε σε σύντομο χρονικό διάστημα και βέβαια τοποθετήθηκε σε λάθος θέση. Το εν Εδέσση όμως άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου, που κι αυτό είναι σε λάθος θέση, έχει μακραίωνη ιστορία. Η ιδέα για ένα τέτοιο άγαλμα άρχισε από τη δεκαετία του 1920 και εδέησε η Έδεσσα να το δει 80 χρόνια μετά. Χρήματα για να φτιαχτεί ο ανδριάντας άρχισαν να μαζεύονται από το 1920 και το που πήγαν άγνωστο, μιας και το σημερινό άγαλμα έγινε με δωρεές και μικρή συμβολή των αρμόδιων φορέων.

Το 1935 με ’36 συγκεντρώθηκε ένα σημαντικό ποσό που όμως εξαφανίστηκε κι αυτό. Αργότερα το 1975 διαβάζουμε «σχεδόν έτοιμο το πρόπλασμα». Το 1977 δυο υπουργεία δίνουν κάτι παραπάνω από ένα εκατομμύριο αλλά άγαλμα δεν είδαμε.

Σε εφημερίδα του 1979 διαβάζουμε ότι σε ενάμιση χρόνο το άγαλμα θα παραδοθεί και τελικά παραδόθηκε μετά από 20 και πλέον χρόνια.

Μια ανάθεση για το έργο έγινε τον Αύγουστου του 1964 και μάλιστα ο τότε κατασκευαστής πήρε και χρήματα και προς άρση πάσας αμφιβολίας αναφέρουμε και τον αριθμό της απόφασης της αρμόδιας υπηρεσίας 19134/ 23-8-1964.

Η πρώτη φορά όμως που εμφανίστηκε Βουκεφάλας με έφιππο τον Μ. Αλέξανδρο εν Εδεσση ήταν το 1943 έστω και ζωγραφιστό στο κτίριο της βουλγάρικης λέσχης στην Έδεσσα, την περίοδο της κατοχής.

Το γεγονός δεν είναι καταγεγραμμένο επίσημα ούτε έχουμε άλλα στοιχεία δια του λόγου το αληθές και το μεταφέρουμε από τα λεγόμενα κάποιου υπερήλικα από τα Γιαννιτσά, συγγενής του οποίου ήταν ενταγμένος στην οργάνωση της Οχράνα και έφερε τον πίνακα στην Έδεσσα, μετά από ταξίδι του στη Βουλγαρία. Κατά τον ίδιο, τον πίνακα τον ζωγράφισε ένας Βούλγαρος στρατιώτης, ο οποίος υπηρέτησε και στην περιοχή μας και παρουσίαζε τον Αλέξανδρο όχι με γυμνή κεφαλή αλλά με τεράστια αρχαιοελληνική περικεφαλαία και τετράγωνη ασπίδα, που όμως δεν υπήρχε στο οπλοστάσιο του μακεδονικού στρατού. Κατά τα λεγόμενα του τον Αύγουστο του 1944 λίγο πριν οι Βούλγαροι φύγουν από τον Άξονα και λόγω της εξέλιξης στον πόλεμο όπου προσχώρησαν στους συμμάχους, τον εν λόγω πίνακα τον πήρε μαζί με άλλα αντικείμενα από τη βουλγάρικη λέσχη της Έδεσσας, κάποιος από το χωριό Αγ. Φωτεινή και εν συνεχεία αγνοείται η ύπαρξη του (πίνακα) καθώς και των υπολοίπων που αφαιρέθηκαν από εκεί.

ΜΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ