ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ: ΧΑΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ… ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Δεν μπορεί κάποιος σύγχρονος άνθρωπος της πόλης, ειδικά νέος, να καταλάβει τι τελικά έχει προηγηθεί στο παρελθόν και η πόλη στην οποία διαβιεί δεν έχει να παρουσιάσει απολύτως τίποτα. Αυτό το ερώτημα πλανάται χρόνια ολόκληρα πάνω από τα κεφάλια χιλιάδων συμπολιτών μας, όχι μόνο νέων αλλά και παλαιών που κάνουν έναν «απολογισμό» (αλλά μόνο στα καφενεία). Το «απόλυτο τίποτα» δεν είναι υπερβολή. Προσεγγίζει δυστυχώς την πραγματικότητα σε μία περιοχή που πλέον η ανεργία είναι σύνηθες φαινόμενο και το περίεργο είναι να έχει κάποιος δουλειά! Αυτό είναι μάστιγα που είναι άγνωστο που θα οδηγήσει…

ΓΝΩΡΙΖΑΝ ή ΟΧΙ;

Κοντά στην περιοχή των «εξαιρέσεων» (όπως κάποτε είχε χαρακτηριστεί ολόκληρος ο Νομός, που δεν απέχει βεβαίως ούτε σήμερα από αυτόν τον χαρακτηρισμό) έρχονται και κολλούν, σαν σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, τα δύο ζητήματα της 34ης Μ/Κ ταξιαρχίας και της απομάκρυνσης της από την πόλη και η δημιουργία Εμπορικού Κέντρου στα όρια Γιαννιτσών-Δήμου Κύρρου, που αύριο θα αποτελούν «κοινό έδαφος» όπως όρισε ο «Καλλικράτης». Η έλλειψη εγρήγορσης και στα δύο ζητήματα βαραίνουν την πολιτειακή ηγεσία αλλά και την αυτοδιοίκηση.
Και εδώ υπάρχουν δύο τινά:
~ Αν γνώριζαν (όπως ουκ ολίγοι πιστεύουν και διαδίδουν δεξιά κι αριστερά) είναι εγκληματικό το ότι δεν κινήθηκαν άμεσα στην κατεύθυνση αποτροπής της μετακίνησης της ταξιαρχίας. Γιατί δεν κινήθηκαν, γιατί δεν αναφέρθηκε ακόμη και σαν διαμαρτυρία καταρχήν για να προχωρήσουν μετά οι υπόλοιπες διαδικασίες και κινητοποιήσεις του stop στην απόφαση αυτή, είναι τα ερωτήματα που τίθενται εάν ισχύει αυτή η περίπτωση.
~ Αν δεν γνώριζαν τότε οι αιφνιδιαστικές κινήσεις θα συνεχιστούν, από την στιγμή που ο καθένας διαπιστώνει ότι η παρακολούθηση των πεπραγμένων είναι σε φάση «χαλαρή» και μπορεί να κάνει ότι θέλει ανα πάσα στιγμή, χωρίς να ρωτήσει κανένα, διαλύοντας ομάδες της κοινωνίας θίγοντας την οικονομική τους στήριξη. Συμπέρασμα, η διεκδίκηση δεν αποτελεί πρωτεύοντα στόχο της διοικούσας ηγεσίας, σε όλο το πολιτικό φάσμα που αφορά την περιοχή. Και η ειρωνεία είναι ότι η ηγεσία λέει ότι «δεν γνώριζε», άρα δεν την συνέφερε η αναφορά αυτής της πλευράς αφού η…άγνοια είναι αμέσως μετά την «ημιμάθεια» το επόμενο «αμάρτημα» σ’ αυτές τις περιπτώσεις.

LOOSER AREA…

Μία πληροφορία αναφέρει ότι όταν βουλευτής του Νομού «επίπληξε» τον κ. Βενιζέλο για την απόφαση αυτή, ο Υπουργός ισχυρίστηκε ότι το θέμα ήταν προαποφασισμένο εδώ και πολύ καιρό! Αυτό σημαίνει ότι βλέποντας πως κανείς δεν ενδιαφέρεται και βλέποντας ότι ουδείς έχει θιχτεί άφησε την εφαρμογή αυτή, σε σημείο που πλέον δεν δύναται να αλλάξει. Ο τελευταίος που φαίνεται να φταίει στην προκειμένη περίπτωση είναι ο Υπουργός!
Πηχαίοι τίτλοι πως «δεν φεύγει ο στρατός από τα Γιαννιτσά» σαφώς και έχουν δίκιο, επι της ουσίας όμως τα αντισταθμιστικά οφέλη δεν φαίνεται να είναι όμοια. Εύκολοι οι τίτλοι, δύσκολη η γραφή της αλήθειας. Είναι έωλο πως μπορεί να έρθει κάτι αντισταθμιστικό. Η «υπόσχεση» για έλευση μονάδων (αόριστα) και η ανεπίσημη προσπάθεια για την προσθήκη Κέντρου Εκπαίδευσης σε πρώτη φάση δεν φαίνεται να αντισταθμίζουν την κατάσταση. Ούτε βεβαίως το… λεωφορείο που θα μεταφέρει τους αξιωματικούς που θα διαμένουν στα Γιαννιτσά στην Άσσηρο, δεν αλλάζει επι της ουσίας την κατάσταση. Ήταν ένα χάσιμο για την περιοχή, που παίρνει πλέον τα χαρακτηριστικά looser area(ηττοπαθή περιοχή), αφού μετά τον σιδηρόδρομο που είναι αβέβαιο τι θα γίνει (νιός ήμουν και γέρασα θα λέμε), την πλήρη στασιμότητα στην περίπτωση δημιουργίας Βιοτεχνικού Πάρκου(ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε το), την δημιουργία τμήματος ΤΕΙ που αφέθηκε πιο πέρα απ’ τις καλένδες, την δημιουργία πραγματικού πρασίνου σε μια πόλη τσιμέντο, προστίθεται και το ζήτημα της 34ης Μ/Κ και η ατζέντα των χαμένων ευκαιριών εμπλουτίζεται με ένα θέμα που χάσαμε μέσα από τα…χέρια μας!

ΘΥΜΩΜΕΝΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ

Αλήθεια τι να προσδιορίσει κανείς ως «ανάπτυξη» σ’ αυτόν τον τόπο. Δεκάδες πράγματα έχουν ανακοινωθεί, άλλα τόσα έχουν επιλεγεί ως τίτλοι σε προεκλογικά φυλλάδια, στην πράξη όμως τίποτα δεν έγινε, τίποτα δεν κουνήθηκε προς αυτή την κατεύθυνση. Πολύ φοβάμαι ότι ο κόσμος στις εκλογικές αναμετρήσεις που επρόκειτο να έρθουν θα πάει στις κάλπες θυμωμένος.

Τα πρόσωπα που θα επιλέξουν να ασχοληθούν με τις επερχόμενες εκλογές πρέπει να αποφασίσουν, κοιτάζοντας καλά στον καθρέφτη, ότι πραγματικά μπορούν να προσφέρουν. Ότι μπορούν να είναι αποφασιστικοί, προς μια άλλη κατεύθυνση, αυτή της πραγματικής ανάπτυξης του τόπου. Εν καιρώ οικονομικής κρίσης πολλά πράγματα είναι δύσκολα, δεν είναι ακατόρθωτα. Ας όψονται όλοι αυτοί που δεν καιρούς «ευμάρειας», όπου Υπουργοί πριμοδοτούσαν γενναία τις περιοχές τους, στον Νομό Πέλλας και στην μεγαλύτερη πόλη του, ένας στρατός (που βρήκε φιλόξενες αγκάλες) και τίποτα άλλο…Εμ, πως, τα Οινόφυτα και το Πλατύ είναι σημαντικότερα και έχουν σιδηροδρομική γραμμή!

ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Για να μην επιρρίπτουμε όμως τα πάντα στην πολιτική ηγεσία, τις δικές του ιδιαίτερες ευθύνες φέρει και ο κόσμος. Τι επίταξε τόσα χρόνια, τι διεκδίκησε, για τι αγωνίστηκε από κοινού. Ο καθένας την περιοχή του κι από εκεί και πέρα ουδέν! Εμ, έτσι δουλειά δεν γίνεται. Τα ταμπουρώματα αποτελούν πλέον κατάλοιπα άλλων εποχών. Και τα ενδιαφέροντα πρέπει να λέγονται και να εκφράζονται ελεύθερα, όχι στα «γαλάζια» και «πράσινα» καφενεία. Αυτά μας έφαγαν, με αυτά συνεχίζουμε να καταγινόμαστε!
Μόνο οι αγρότες στηρίζουν τον αγώνα όλων και αυτό φάνηκε και στην τελευταία κινητοποίηση που έγινε, λίγοι επαγγελματίες (σε σχέση με τον αριθμό που υπάρχει, έτσι;) και πολλοί αγρότες, για αγώνα που αφορούσε τους εμπόρους άλλωστε. Ποτέ κανείς δεν πήγε στα μπλόκα για να στηρίξει τους αγρότες. Δεν έχει σημασία όμως, να οι άνθρωποι που πάνε παντού και κοιτούν πάνω απ’ όλα το συμφέρον της περιοχής τους ολόκληρης!

Ήρθε η ώρα λοιπόν να καθίσουν σε ένα τραπέζι και να δουν το «πλάνο ανάπτυξης» που βαρύγδουπα ειπώθηκε στην σύσκεψη του Δημαρχείου, κάτι το οποίο έπρεπε να έχει γίνει εδώ και χρόνια, κάτι που δεν έγινε επί διοίκησης της γαλάζιας κυβέρνησης, κάτι που έπρεπε να γίνει το πρώτο εξάμηνο της σημερινή κυβέρνησης, κάτι που δεν σηκώνει πλέον αναβολή γιατί μας έχει πάρει και μας έχει σηκώσει κανονικά…! Δεν χωρούν αναβολές. Εμείς το καταθέτουμε, εσείς πρέπει να κάνετε αυτό που περιμένει ο κόσμος, 75.000 άνθρωποι που θα συγκατοικούν στον ενιαίο νέο Δήμο Πέλλας, από τα Άθυρα μέχρι την Ακρολίμνη. Όποιος δεν μπορεί ας αφήσει κανέναν άλλο να το κάνει…

του Παύλου Νεκτάριου Παπαδόπουλου