Μία πράξη θα δείξει την αλήθεια | PellaNews

Μία πράξη θα δείξει την αλήθεια

Ο Βασίλης Βλαχόπουλος γράφει για την «αποχώρηση» Γουλιέλμου η οποία για να είναι αληθινή θα πρέπει να υπογράψει πληρεξούσιο μεταβίβασης των μετοχών στην τιμή που τις απέκτησε…

Υψηλές αποδόσεις σε όλα τα αθλήματα, ασφαλή κατάθεση και γρήγορη ανάληψη

Η ομολογία αποτυχίας από τον Δημήτρη Γουλιέλμο δείχνει συναισθηματική, αλλά για να αποκτήσει και τον χαρακτήρα της αληθινής, θα πρέπει να ακολουθήσουν κι άλλες ενέργειες. Η παραδοχή αδυναμίας δεν είναι αρκετή. Ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ είχε θέσει (ως ημερομηνία ορόσημο) τη 10η μέρα του Δεκέμβρη με παράλληλη δέσμευση καταβολής σημαντικού μέρους των οφειλών απέναντι στην τωρινή ομάδα. Μόνο που οι μέρες πέρασαν, ουσιαστική αλλαγή στα οικονομικά (είτε της ΚΑΕ είτε του ιδίου) δεν υπήρξε και υπό αυτές τις συνθήκες υποχρεώθηκε να «συνθηκολογήσει» και να επικοινωνήσει ο ίδιος με τον Λευτέρη Αρβανίτη για να συναινέσει στον διορισμό διοίκησης Πρωτοδικείου, τη στιγμή που φαινόταν από χιλιόμετρα ότι είχε ξεμείνει από λύσεις.

Τα έργα και οι μέρες του κ. Γουλιέλμου κρίνονται βάσει της κατάστασης της εταιρίας, τώρα που παραδίδει τη διοίκηση. Αυτή παραμένει στα πρόθυρα της χρεωκοπίας, με διακανονισμένες οφειλές (δίχως να είναι γνωστό το κατά πόσο οι συμφωνίες με τους πιστωτές είναι συμφέρουσες ή και ρεαλιστικές για τις οικονομικές δυνατότητες της ΚΑΕ), με κατάπτωση της εγγυητικής επιταγής και τη (σχετική) αντίστροφη μέτρηση να είναι θέμα ημερών και με πλήθος υποχρεώσεων σε παίκτες, προσωπικό, άλλους πιστωτές και αδυναμία εξυπηρέτησης τόσο των καθημερινών αναγκών όσο και ευνόητων εξόδων όπως (παραδείγματος χάρη) την κάλυψη των ταξιδιών μετακίνησης της ομάδας έως και τα ενοίκια. Αγωνιστικά, η ομάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα, αλλά εκεί οι ευθύνες δεν βαραίνουν μόνο τον ίδιο.

Ανεξαρτήτως της ξεκάθαρης υποχώρησής του, οι πραγματικές σκέψεις του ιδιοκτήτη της ΚΑΕ θα αποδειχθούν από μια ενέργεια, εάν κι εφόσον προτίθεται να προχωρήσει σ’ αυτή. Αυτή είναι η υπογραφή πληρεξούσιου μεταβίβασης των μετοχών έναντι του ποσού που «επένδυσε» ο ίδιος για να τις αποκτήσει. Δηλαδή, του ενός ευρώ. Το πώς έφτασε στο σημείο αύξησης του ποσοστού των μετοχών του στο επίπεδο του 90% είναι ένα άλλο ζήτημα το οποίο στην παρούσα φάση δεν θα μας απασχολήσει.

Αυτή η πράξη είναι απαραίτητη γιατί αποτελεί τη μοναδική πραγματική απόδειξη αποδέσμευσής του από τον σύλλογο, κυρίως όμως αναγκαία για να δημιουργηθεί η δυνατότητα συζητήσεων του ΑΣ με οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο για την ΚΑΕ Αρης αλλά και γενικότερου ελέγχου της κατάστασης. Γιατί, ως γνωστόν, κανείς σοβαρός επιχειρηματίας δεν μιλάει μ’ αυτόν που δεν έχει τις μετοχές, παρά μόνο με τον άνθρωπο ο οποίος τις έχει στην κατοχή του.

Αν λοιπόν ο κ. Γουλιέλμος δεν προχωρήσει στην υπογραφή πληρεξουσίου στην τιμή που απέκτησε τις μετοχές, εύκολα μπορεί να καλλιεργηθεί η αίσθηση ότι οι ενέργειές του υπηρετούν μια κίνηση τακτικής και αγοράς χρόνου, δίχως πραγματική πρόθεση αποχώρησης. Συν τοις άλλοις, ποιος μπορεί να δεσμευτεί ότι (στην περίπτωση παρουσίασης ενδιαφέροντος) ο νυν ιδιοκτήτης της ΚΑΕ δεν θα προτάξει απαιτήσεις, κρίνοντας από την πρόσφατη τοποθέτησή του περί χρηματοδότησης ύψους 2.5 εκατομμυρίων ευρώ, η οποία δεν στοιχειοθετείται βάσει της πραγματικής οικονομικής κατάστασης της εταιρίας.

Βγάζοντας (προσωρινά) από το κάδρο τον Δημήτρη Γουλιέλμο, οι ενέργειες συσπείρωσης του ΑΣ στοιχειοθετούν ξεχωριστό κεφάλαιο καθώς πρόκειται για την επιβίωση της ομάδας, οπότε εγωισμοί δεν χωρούν. Δηλαδή, άλλο ζήτημα είναι η προσπάθεια του ΑΣ για τη διασφάλιση των συμφερόντων του συλλόγου και άλλο η διαδικασία που θα τρέξει για την αποφυγή της ολικής καταστροφής. Εκεί δεν περισσεύει κανείς.

Είναι προφανές ότι αυτός που θα κληθεί (και πάλι) να πληρώσει το μάρμαρο της αποτυχίας είναι αυτός ο οποίος ευθύνεται λιγότερο από κάθε άλλον. Ο απλός κοσμάκης, αυτός που χρηματοδότησε την ΚΑΕ στις τελευταίες εβδομάδες για να δημιουργηθεί το δικαίωμα ανάκτησης της ποινής απαγόρευσης μεταγραφών. Ωστόσο, ο ΑΣ θα πρέπει να καλλιεργήσει όραμα, να εισάγει νέους τρόπους προσέγγισης του απλού κόσμου και να του δώσει κίνητρο υποστήριξης, πέραν αυτού της επιβίωσης.

Μια πρόχειρη σκέψη είναι το μοντέλο της πολυμετοχικότητας. Όχι με τρόπο «εξασφάλισης» χρημάτων σ’ αυτή τη δύσκολη στιγμή, αλλά μέσω εκπόνησης ενός σχεδίου το οποίο θα παρουσιαστεί επισήμως, από ανθρώπους που το γνωρίζουν και θα μπορούν να εμπνεύσουν, με την προϋπόθεση ότι πράγματι θα πρόκειται για παναρειανή εκστρατεία και όχι κίνηση της στιγμής.

Προφανώς είναι ένα μοντέλο το οποίο απέτυχε στην Ελλάδα και στον Άρη, προφανώς δεν υπάρχει σύγκριση των εποχών καθώς ήταν διαφορετικά τα (προ δεκαετίας) οικονομικά δεδομένα σε σχέση με τα τωρινά, από την άλλη πλευρά όμως, δείχνει αναγκαίο να (ξανά) δοκιμαστεί. Σε διαφορετική περίπτωση ο σύλλογος θα πρέπει να περιμένει το… μάννα εξ’ ουρανού, με κίνδυνο αντίστοιχο μ’ αυτόν που διατρέχει αυτή τη στιγμή. Για να εμφανιστεί το «μάννα εξ’ ουρανού» είναι ζήτημα προεργασίας, επαφών και προσβασιμότητας σε χώρους που υπάρχει. Αυτή τη στιγμή, ο Άρης δεν έχει αυτό το επίπεδο διεισδυτικότητας.

Η τελευταία άποψη προκύπτει και μέσα από το ρεπορτάζ. Είτε τον κορεσμό των επιχειρηματιών οι οποίοι (παραδοσιακά) έβαζαν το χέρι στην τσέπη είτε την αδυναμία τους να προσφέρουν ποσά τα οποία όντως θα κάνουν τη διαφορά. Αν δηλαδή ένας έχει τη δυνατότητα να βάλει 5.000 ευρώ κι ένας άλλος 50 ευρώ, θα πρέπει να δημιουργηθεί ο τρόπος να προσφέρουν χρήματα νιώθοντας κάτι παραπάνω από απλοί φίλαθλοι. Να νιώσουν ότι έχουν αξία τα χρήματα που δίνουν, ότι παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους, να δουν ένα όραμα, να αγαπήσουν την μορφή του καινούργιου.

Ο μπασκετικός Άρης είναι μια ομάδα η οποία (στα χειρότερά της) διαθέτει περί των 1500 εισιτηρίων διαρκείας, γι’ αυτόν τον λόγο εξάλλου επιβιώνει στα τελευταία χρόνια. Τον κρατάει η εικόνα του γεμάτου Παλέ και η εμπορικότητά του. Αν ο κόσμος νιώσει την ύπαρξη οράματος, ο αριθμός θα αυξηθεί σε μεγάλο ποσοστό. Η επιβίωση προφανώς δεν καλλιεργεί όραμα, σε κάποιες περιπτώσεις όμως προκαλεί συνθήκες ανάπτυξης και δημιουργίας.