Ο Βεροιώτης υπ. Ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, Στέργιος Καλπάκης στην ΠέλλαNews: "Οι Πρέσπες είναι θετική εξέλιξη για Ελλάδα και Βόρεια Μακεδονία" | PellaNews

Ο Βεροιώτης υπ. Ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, Στέργιος Καλπάκης στην ΠέλλαNews: "Οι Πρέσπες είναι θετική εξέλιξη για Ελλάδα και Βόρεια Μακεδονία"

Συνέντευξη: Κυριάκος Θεοδοσίου

Ο Στέργιος Καλπάκης είναι 29 ετών κι εκπροσωπεί τη νέα γενιά στις ευρωεκλογές. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βέροια. Είναι εκπαιδευτικός με μεταπτυχιακό στις Επιστήμες της Αγωγής και ειδίκευση στις Ανθρωπιστικές Σπουδές και τις Νέες Τεχνολογίες. Είναι γραμματέας της ΚΕ της ΔΗΜΑΡ και υποψήφιος με το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία.

- Προέρχεστε από τη ΔΗΜΑΡ. Τι ήταν αυτό που σας έκανε να ακολουθήσετε τον Θανάση Θεοχαρόπουλο στο ΣΥΡΙΖΑ;

Οι συνεργασίες για την προώθηση στόχων ευρύτερης σημασίας είναι συστατικό στοιχείο της πολιτικής ταυτότητας της ΔΗΜΑΡ. Στο νέο πολιτικό περιβάλλον οι διαχωριστικές γραμμές Αριστεράς - Δεξιάς και προόδου - συντήρησης είναι κυρίαρχες και καθορίζουν τις πολιτικές συγκλίσεις και αντιπαραθέσεις. Αυτό που χρειαζόμαστε σε Ελλάδα και Ευρώπη είναι συμμαχίες με βαθιά προοδευτικό περιεχόμενο που θα μετακινεί τον άξονα των πολιτικών πραγμάτων από τη συντηρητική προς την προοδευτική κατεύθυνση. Γι' αυτό, ενόψει των επικείμενων εκλογικών αναμετρήσεων, η ΔΗΜΑΡ αποφάσισε να ενώσει τις δυνάμεις της με τον ΣΥΡΙΖΑ στο πλαίσιο της Προοδευτικής Συμμαχίας. Η υποψηφιότητά μου στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, όπως και της Τζένης Αρσένη, σηματοδοτεί τη συμμετοχή της ΔΗΜ.ΑΡ. στην Προοδευτική Συμμαχία.

- Μετά την υπουργοποίησή του Θανάση Θεοχαρόπουλου προκλήθηκε θύελλα αντιδράσεων. Κάποιοι έκαναν λόγο και για συμφωνία Τσίπρα - Θεοχαρόπουλου με αντάλλαγμα το υπουργείο τουρισμού.

Οι φωνές που κάνουν λόγο για ανταλλάγματα είναι ενδεικτικές του χαμηλού επιπέδου πολιτικού διαλόγου που γίνεται στη χώρα μας, με ευθύνη κυρίως συγκεκριμένων κομμάτων της αντιπολίτευσης, αλλά και συγκεκριμένων ΜΜΕ που διαφωνούν με την πολιτική επιλογή της ΔΗΜΑΡ να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ. Η ΔΗΜΑΡ είναι κόμμα της Ανανεωτικής Αριστεράς και αποφάσισε να συμπορευτεί και τον ΣΥΡΙΖΑ, που είναι κόμμα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, και η συνεργασία αυτή αφορά όλα τα επίπεδα και το πεδίο της εφαρμοσμένης πολιτικής. Σε οποιαδήποτε χώρα της Ευρώπης δεν έχει καταλυθεί η κοινή λογική, αυτό που έγινε είναι φυσιολογική εξέλιξη. Για έναν περίεργο λόγο, μόνο στην Ελλάδα η κεντροαριστερά «θα πρέπει» να συνεργάζεται μόνο με τη Δεξιά.

- Είστε από τους νεότερους υποψήφιους ευρωβουλευτές. Φαντάζομαι πως θα ακούσατε από αρκετούς "Τι θέλεις και μπλέκεις με αυτά τόσο νέος;"

Από πολλούς νέους η αποχή ερμηνεύεται ως πολιτική στάση απέναντι σ’ ένα σύστημα στο οποίο δεν μπορούν να παρέμβουν για να βελτιώσουν την καθημερινή τους ζωή. Ωστόσο, πιστεύω ότι η αποχή είναι ένας επικίνδυνος και ολισθηρός κατήφορος από τον οποίο βγαίνουν κερδισμένες οι δυνάμεις της Ακροδεξιάς, αλλά και τα οικονομικά συμφέροντα που επιδιώκουν μικρότερες αμοιβές και χειρότερες εργασιακές συνθήκες για τους νέους. Σε αυτές τις ευρωεκλογές οι νέοι καλούμαστε να αποφασίσουμε σε ποια Ευρώπη θέλουμε να σπουδάσουμε, να δουλέψουμε, να ταξιδέψουμε, να ερωτευτούμε. Σε ποια Ευρώπη θέλουμε να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Στην Ευρώπη του κοινωνικού αποκλεισμού, του φόβου και της μισαλλοδοξίας ή στην Ευρώπη της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης και της ανοιχτής κοινωνίας; Είναι η ώρα να πάρουμε πάνω μας αυτή την υπόθεση. Με τη συμμετοχή μου, λοιπόν, θέλω να στείλω κι ένα μήνυμα συμμετοχής της νέας γενιάς στην πολιτική.

- Πώς βλέπετε το μέλλον της Ελλάδας στην Ευρώπη και επόμενα πέντε χρόνια;

Το μέλλον της Ελλάδας είναι συνυφασμένο με το μέλλον της Ευρώπης. Το 2018 η Ελλάδα βγήκε από τον σκληρό μνημονιακό καταναγκασμό. Αλλά η κρίση που βίωσε και σε μεγάλο βαθμό ακόμα βιώνει ήταν και κρίση της Ευρώπης. Ήταν η κρίση του κυρίαρχου νεοφιλελεύθερου μοντέλου. Κάθε χώρα τη βίωσε με μεγαλύτερη ή μικρότερη ένταση. Ποια είναι τα διδάγματα της κρίσης για την επόμενη μέρα; Θα συνεχίσουμε ενισχύοντας την πολιτική λιτότητας και περιορισμού των κοινωνικών δικαιωμάτων, την πολιτική χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση η οποία εξ αντιδράσεως προκαλεί τον ακροδεξιό λαϊκισμό που αμφισβητεί τις βάσεις του ευρωπαϊκού δημοκρατικού πολιτισμού; Αυτή τη στιγμή χρειαζόμαστε και γι` αυτό εργαζόμαστε τη μέγιστη δυνατή συσπείρωση όλων των δυνάμεων που υποστηρίζουν έμπρακτα την Ευρώπη της δημοκρατικής νομιμοποίησης, την Ευρώπη των πολιτών, την Ευρώπη της πολύπλευρης αλληλεγγύης. Μέσα στο πλαίσιο αυτό αντιλαμβάνομαι και την Ελλάδα της προόδου, της δίκαιης ανάπτυξης, της κοινωνικής δικαιοσύνης.

- Πιστεύετε ότι σε αυτές τις εκλογές θα υπάρξει ακόμα μεγαλύτερη άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη;

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι τα ακροδεξιά κόμματα θα έχουν ισχυρή παρουσία στο Ευρωκοινοβούλιο και θα είναι εκεί για να εμποδίσουν την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Η διαχείριση της ευρωπαϊκής πορείας από τις πλειοψηφούσες μέχρι σήμερα συντηρητικές δυνάμεις, με τις παραλυτικές ισορροπίες και τα μικρά διστακτικά βήματα έχει οδηγήσει στην υποχώρηση του ευρωπαϊκού οράματος και στην άνοδο της εθνικισμού και της ακροδεξιάς. Η οικονομική κρίση, η λιτότητα, η διεύρυνση των ανισοτήτων, ο αναποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης του προσφυγικού ανέδειξαν τις αδυναμίες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος αλλά και τη λανθασμένη πολιτική κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπό την ηγεσία των δυνάμεων της δεξιάς. Βλέπουμε όμως και κάτι άλλο. Ότι πολλά κόμματα της ευρωπαϊκής δεξιάς, για να επιβιώσουν εκλογικά, υιοθετούν πλέον την ακροδεξιά ατζέντα. Πετυχαίνουν, όμως, ακριβώς το αντίθετο από αυτό που επιδιώκουν. Αντί να αποδυναμώνουν, ενισχύουν τον ακροδεξιό λαϊκισμό. Η υποψηφιότητα Βέμπερ αποτελεί κορυφαίο παράδειγμα αυτής της πολιτικής επιλογής. Το βλέπουμε και στη χώρα μας, με τη ΝΔ του - κατά τ’ άλλα φιλελεύθερου - Κυριάκου Μητσοτάκη να διολισθαίνει σε όλο και πιο σκληρές δεξιές απόψεις, τόσο στα εθνικά θέματα όσο και σε θέματα οικονομίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

- Πώς βλέπετε το Brexit;

Αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη συγκρούονται δύο τάσεις. Από τη μία, η τάση που υποστηρίζει τον περιορισμό των εξουσιών την Ευρωπαϊκής Ένωσης και την οποία ασπάζονται τα εθνικιστικά κόμματα με κυβερνητικό ρόλο σε διάφορες χώρες. Και από την άλλη, η τάση που υποστηρίζει την πρόοδο της ευρωπαϊκής ενοποίησης και την αντιμετώπιση των προβλημάτων της παγκοσμιοποίησης με κοινές λύσεις. Το Brexit αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα όπου η πρώτη τάση επικράτησε της δεύτερης. Τα αδιέξοδα αυτής της επιλογής τα βλέπουμε σήμερα και τα βιώνουν οι βρετανοί πολίτες. Το Brexit αποτελεί αναμφίβολα μια αρνητική εξέλιξη, αφού για πρώτη φορά μία μεγάλη χώρα – μέλος θα αποχωρήσει από τη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια, εξέλιξη από την οποία θα επηρεαστεί αρνητικά και η χώρα μας.

- Είστε Μακεδόνας με καταγωγή από την Ημαθία. Θα ήθελα την άποψή σας για τη συμφωνία των Πρεσπών. Γνωρίζετε καλά ότι στη Μακεδονία υπήρξαν αντιδράσεις.

Η κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών αποτέλεσε μια θετική εξέλιξη για την ειρήνη και τη φιλία ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Βόρεια Μακεδονία, για την ευρωπαϊκή προοπτική της γειτονικής χώρας και τη σταθερότητα στα Δυτικά Βαλκάνια. Η μη λύση του ζητήματος θα οδηγούσε στη de facto μονοπώληση του ονόματος «Μακεδονία» από τη γειτονική χώρα, καθώς ήδη 140 και πλέον χώρες την είχαν αναγνωρίσει ως «Μακεδονία». Αυτό πλέον αλλάζει και θα την αναγνωρίσουν ως «Βόρεια Μακεδονία». Όσα ακολούθησαν στην χώρα μας, με την έξαρση του εθνολαϊκισμού, έφεραν στο προσκήνιο με τον πιο έντονο τρόπο τις διαχωριστικές γραμμές μεταξύ προόδου και συντήρησης. Σε αυτό το κορυφαίας σημασίας πολιτικό ζήτημα, ΣΥΡΙΖΑ και ΔΗΜΑΡ βρεθήκαμε στην ίδια πλευρά μένοντας σταθεροί στην υπεύθυνη στάση επίλυσης του Μακεδονικού και βάζοντας πάνω από όλα το εθνικό συμφέρον. Κρατήσαμε μια πραγματικά πατριωτική στάση προς όφελος των συμφερόντων της χώρας συμβάλλοντας εμπράκτως στην οικοδόμηση μιας ειρηνικής βαλκανικής γειτονιάς.

- Αν την 27η Μαΐου είστε ένας από τους Έλληνες ευρωβουλευτές ποιες θα είναι οι προτεραιότητές σας;

Πρώτον, η κατοχύρωση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Πυλώνα, για την εγγύηση εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, ανδρών και γυναικών: Για έναν ευρωπαϊκό κατώτατο μισθό, την εξάλειψη της ανισότητας στις αμοιβές, ευρωπαϊκές συλλογικές συμβάσεις εργασίας και κοινές ευρωπαϊκές κοινωνικές υπηρεσίες με πρόσβαση ελεύθερη στους πολίτες. Και δεύτερον, η διεύρυνση της δημοκρατίας. Το τέλος της κυριαρχίας του τεχνοκρατισμού επί της πολιτικής. Μέσα από θεσμούς για τη διαφάνεια και τη λογοδοσία και μέσω της κατοχύρωσης νέων θεσμών και δεσμευτικών μηχανισμών κοινωνικής συμμετοχής.