Αφθώδης πυρετός-Λέσβος: Σε απόγνωση οι κτηνοτρόφοι που έχασαν τα κοπάδια τους – «Ντρεπόμουν να κοιτάξω τα ζώα στα μάτια»

«Αυτή την εποχή ζούμε ακριβώς το θείο δράμα». Με αυτά τα λόγια, περιγράφει το κλίμα που επικρατεί στην Πελόπη Λέσβου, ο Στράτος Κάιτατζης. Ο πρώτος από τους είκοσι, μέχρι στιγμής, κτηνοτρόφους που έχασαν το κοπάδι του από αφθώδη πυρετό, σηματοδοτώντας την αρχή του εφιάλτη για ολόκληρο το νησί. Λίγες ημέρες πριν το Πάσχα, το χωριό του παραμένει «βουβό», ενώ όσο οι φωνές των ζώων λιγοστεύουν, ο φόβος που πλανάται πάνω από κάθε στάβλο, είναι το ποιος θα είναι ο επόμενος.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΠΛΟΙΑΡΙΔΗ

Για τον ίδιο, τα ζώα του ήταν σαν παιδιά του. Ένα κοπάδι πολύβουο, με 250 πρόβατα της αυτόχθονης φυλής Λέσβου και 38 αγελάδες που του είχε αφήσει ο πατέρας του, που όμως χάθηκαν από τη μια στιγμή στην άλλη. Ανακάλυψε τυχαία στα μέσα Μαρτίου ότι υπάρχει κρούσμα στο κοπάδι του, όταν ένα θηλυκό ζώο παρουσίασε δυστοκία και φώναξε κτηνίατρο να το δει. Ο χειρότερος φόβος τους επιβεβαιώθηκε, όταν το δείγμα βγήκε θετικό, σημαίνοντας συναγερμό στον κρατικό μηχανισμό. Έχοντας ζήσει και την περίοδο του αφθώδη πυρετού του 1994, ο κτηνοτρόφος και τυροκόμος, λέει στο ThessPost.gr, ότι «και τότε τα ζώα ήταν άρρωστα, γεννούσαν οι αγελάδες και πέθαιναν τα μοσχαράκια. Σήμερα, δεν έχει υπάρξει ούτε ένας βιολογικός θάνατος, παρά μόνο εκτελέσεις ζώων. Τώρα, μας έσφαξαν όλα τα ζώα, ακόμη και αυτά που βρίσκονταν τρία χιλιόμετρα μακριά και για τα οποία τα δείγματα μετέπειτα έδειξαν ότι ήταν αρνητικά».

«Δεν ξέρω πως αντέχουμε»

Η σύζυγος του κ. Στράτου, Μαρία Βαλανιού καταγγέλλει στο ThessPost.gr έλλειψη ενημέρωσης από την πολιτεία για τον αφθώδη πυρετό αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αναγκάστηκαν να αποχαιρετήσουν τα ζώα τους. «Μέχρι να έρθουν τα παιδιά μας από Αθήνα, ήμασταν πάνω στο βουνό χωρίς βοήθεια, για να πιάσει ο Στράτος τα ζώα του. Επί δύο ημέρες, κυνηγούσε μόνος του 38 αγελάδες, προσπαθώντας να τις πιάσει και μάλιστα υπό την απειλή ‘’αν δεν το κάνεις σήμερα, θα έρθει εισαγγελέας και θα σε συλλάβουν, δεν θα πάρεις αποζημίωση’’. Τους έλεγε, ‘’ελάτε κοπέλες μου’’ για να έρθουν να τις δέσει σε πασσάλους. Αυτές τις τελευταίες ημέρες μέχρι να σφαγιαστεί και το τελευταίο… ντρεπόμουν να γυρίσω και να κοιτάξω τα ζώα στα μάτια. Είναι τραγικά τα όσα ζήσαμε, δεν ξέρω πως αντέχουμε…», διηγείται.

Ερωτηματικά για την απουσία των ψυχολόγων

Παράλληλα, θίγει το ζήτημα της ψυχικής υγείας του χωριού καθώς οι κτηνοτρόφοι πενθούν για τα κοπάδια τους, ενώ επικρατεί αβεβαιότητα για το αύριο του κλάδου. «Δεν είχαμε καμία ενημέρωση για τον αφθώδη πυρετό και μάλιστα, το ότι πολλά ζώα βρέθηκαν με αντισώματα, μας κάνει να διερωτόμαστε για το πόσο καιρό είμαστε εκτεθειμένοι σε αυτό τον ιό χωρίς να λαμβάνονται μέτρα. Στα χωριά μας, οι άνθρωποι έχουν μεγαλώσει με τα ζώα από τότε που γεννήθηκαν, είναι πραγματικά σαν οικογένεια, έχουν ονόματα. Το χωριό είναι βουβό. Έχουν μείνει όλοι αποσβολωμένοι και μετά από τη θλίψη, ξυπνάει ο θυμός. Ακόμη και όσοι δεν έχουν κρούσμα, φοβούνται για το μέλλον τους, γιατί έχει παραλύσει όλη η κτηνοτροφική αλυσίδα, έχουν οικονομικά προβλήματα. Η συναισθηματική τους κατάσταση είναι πάρα πολύ άσχημη, γι’αυτό και είναι πολύτιμη η βοήθεια των ψυχολόγων, που έπρεπε να έρθουν χθες, αλλά δεν ήρθαν…», περιγράφει.

«Θα τα ξανακάνω όλα»

Ενώ η απώλεια παραμένει δυσβάσταχτη για τον κτηνοτρόφο, και τις πρώτες ημέρες δεν μπορούσε καν να φανταστεί το ενδεχόμενο να ξαναφτιάξει ένα κοπάδι από την αρχή, τις τελευταίες ημέρες έδωσε μια δέσμευση στην οικογένειά του. «Θα τα ξανακάνω όλα, θα τα βάλω στη θέση τους και θα τα πουλήσω όποτε θέλω εγώ. Δε θα έρθουν να μου τα σκοτώσουν», είπε, αφήνοντας μια αχτίδα ελπίδας, εις μνήμην του κοπαδιού του.

thesspost.gr