Η ανακοίνωση του ΑΣ ΠΑΟΚ για την προοπτική παραχώρησης του Αλεξανδρείου στον Άρη για 49 χρόνια προκαλεί συζητήσεις, καθώς επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της κρατικής χρηματοδότησης των αθλητικών εγκαταστάσεων και της ίσης αντιμετώπισης των συλλόγων.

Αντιδράσεις έχει προκαλέσει η τοποθέτηση του ΑΣ ΠΑΟΚ σχετικά με την προοπτική μακροχρόνιας παραχώρησης του Αλεξανδρείου Μελάθρου στον Άρη. Ο Ερασιτέχνης ΠΑΟΚ υποστηρίζει την ανάγκη διατήρησης της δημόσιας διαχείρισης της εγκατάστασης, με εξασφαλισμένη πρόσβαση για τα ερασιτεχνικά σωματεία της Θεσσαλονίκης.

Ωστόσο, η συγκεκριμένη παρέμβαση δημιουργεί εύλογα ερωτήματα, κυρίως λόγω της ιστορίας κατασκευής και χρηματοδότησης του PAOK Sports Arena στην Πυλαία.

Το γήπεδο της Πυλαίας και η κρατική χρηματοδότηση

Το PAOK Sports Arena αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα σημαντικής κρατικής συμβολής στην ανάπτυξη αθλητικών υποδομών.

Η κατασκευή του χρηματοδοτήθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο μέσω της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού, έπειτα από σχετική σύμβαση που υπογράφηκε το 1995.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί, το τελικό κόστος του έργου ανήλθε περίπου στα 10 δισεκατομμύρια δραχμές, ενώ ο αρχικός προϋπολογισμός ανερχόταν στα 4 δισεκατομμύρια δραχμές.

Η εγκατάσταση κατασκευάστηκε σε έκταση 45.811 τετραγωνικών μέτρων, με σημαντικό μέρος της γης να προέρχεται από δημόσια παραχώρηση και το υπόλοιπο από δωρεά του Ιωάννη Δεδέογλου.

Με την ολοκλήρωσή του, το 2000, το γήπεδο παραδόθηκε στον ΑΣ ΠΑΟΚ.

Επομένως, ένας σύλλογος που έχει επωφεληθεί από τόσο σημαντική δημόσια χρηματοδότηση εμφανίζεται σήμερα επιφυλακτικός απέναντι σε μια αντίστοιχη προοπτική αξιοποίησης δημόσιας αθλητικής εγκατάστασης από άλλον σύλλογο της ίδιας πόλης.

Τα ερωτήματα για τα έξοδα συντήρησης

Η συζήτηση δεν περιορίζεται στην κατασκευή του γηπέδου.

Σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία, η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού κάλυπτε δαπάνες συντήρησης της εγκατάστασης μέχρι το 2014.

Παράλληλα, στο παρελθόν είχαν διατυπωθεί ερωτήματα σε επίπεδο Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας για οικονομικές υποχρεώσεις που σχετίζονταν με τη λειτουργία του γηπέδου.

Ειδικότερα, είχε γίνει αναφορά από την αντιπολίτευση σε ποσό 667.823 ευρώ προς τη ΔΕΗ, το οποίο, σύμφωνα με τη σχετική καταγγελία, καλούνταν να καταβάλει η Περιφέρεια για λογαριασμό του ΠΑΟΚ.

Πρόκειται για καταγγελία που χρειάζεται να διαχωρίζεται από τις επιβεβαιωμένες οικονομικές υποχρεώσεις, αλλά αναδεικνύει την ανάγκη πλήρους διαφάνειας στη χρηματοδότηση και λειτουργία των αθλητικών εγκαταστάσεων.

Δύο μέτρα και δύο σταθμά;

Το βασικό ζήτημα δεν είναι εάν ο ΠΑΟΚ δικαιούται να εκφράζει άποψη για το μέλλον του Αλεξανδρείου. Προφανώς και δικαιούται, όπως κάθε αθλητικός σύλλογος της Θεσσαλονίκης.

Το ερώτημα είναι κατά πόσο η στάση αυτή είναι συνεπής με τα όσα έχουν προηγηθεί στην περίπτωση του δικού του γηπέδου.

Άλλωστε, η παραχώρηση δημόσιων αθλητικών εγκαταστάσεων σε μεγάλους συλλόγους δεν αποτελεί ελληνική πρωτοτυπία ούτε αφορά αποκλειστικά τον Άρη. Αντίστοιχες συμφωνίες έχουν απασχολήσει την Πολιτεία για τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ.

Η συζήτηση οφείλει να γίνεται με ενιαίους κανόνες, σαφείς οικονομικούς όρους και διασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος.

Όταν ένας σύλλογος έχει αποκτήσει γήπεδο με καθοριστική κρατική χρηματοδότηση, η αντίδρασή του στην προοπτική μακροχρόνιας παραχώρησης εγκατάστασης σε άλλον σύλλογο είναι λογικό να προκαλεί ερωτήματα.

Και τελικά, το ζητούμενο δεν είναι να στερηθεί κάποιος σύλλογος τις υποδομές που χρειάζεται, αλλά να εφαρμόζονται οι ίδιοι κανόνες για όλους, χωρίς επιλεκτικές ευαισθησίες ανάλογα με το ποιος είναι ο ενδιαφερόμενος.