Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος αποφάσισε ομόφωνα να ανακαλέσει τον Χρυσούν Σταυρό μετ’ αστέρος που είχε αποφασιστεί να απονεμηθεί στον πρώην Μητροπολίτη – Αφορμή το περιεχόμενο πρόσφατης επιστολής του

Μια εξέλιξη που μόνο ως δυσάρεστη μπορεί να χαρακτηριστεί καταγράφηκε στους κόλπους της Εκκλησίας της Ελλάδος, καθώς η Διαρκής Ιερά Σύνοδος αποφάσισε να ανακαλέσει την τιμητική διάκριση που είχε αποφασιστεί να απονεμηθεί στον πρώην Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιο.

Και πραγματικά, είναι κρίμα.

Κρίμα γιατί ένας Ιεράρχης με μακρά διαδρομή στην Εκκλησία φτάνει στο σημείο να βλέπει μια τόσο υψηλή τιμητική διάκριση να ανακαλείται. Και ακόμη περισσότερο, κρίμα γιατί τέτοιες αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό της Εκκλησίας δημιουργούν μια εικόνα που δύσκολα μπορεί να αφήσει αδιάφορους τους πιστούς.

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, υπό την προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, ολοκλήρωσε τις εργασίες της 170ής Συνοδικής Περιόδου και μεταξύ των αποφάσεών της ανακοίνωσε την ανάκληση της απόφασης της 26ης Αυγούστου για την απονομή στον πρώην Καλαβρύτων του Χρυσού Σταυρού μετ’ αστέρος του Παρασήμου του Αποστόλου Παύλου της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, καθοριστικό ρόλο στην απόφαση έπαιξε πρόσφατη επιστολή του Σεβασμιωτάτου πρώην Καλαβρύτων κ. Αμβροσίου προς τα μέλη της νέας Συνοδικής Περιόδου.

Η ΔΙΣ έκρινε ότι το περιεχόμενό της ήταν προσβλητικό τόσο για το σώμα της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου όσο και για την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Ακολούθησε ονομαστική ψηφοφορία, κατά την οποία αποφασίστηκε ομόφωνα η ανάκληση της τιμητικής διάκρισης.

Πέρα όμως από την ίδια την απόφαση, μένει η πικρή εικόνα μιας δημόσιας ρήξης στο εσωτερικό της Εκκλησίας. Οι διαφωνίες μπορεί να υπάρχουν και πολλές φορές να είναι έντονες. Όταν όμως οδηγούν σε τέτοιες εξελίξεις, με έναν πρώην Μητροπολίτη να χάνει μια ύψιστη τιμητική διάκριση που μόλις είχε αποφασιστεί να του απονεμηθεί, δύσκολα μπορεί κανείς να αισθανθεί ικανοποίηση.

Σε μια εποχή που η κοινωνία αναζητά από την Εκκλησία ενότητα, καταλλαγή και λόγο που ενώνει, τέτοιες εικόνες αφήνουν περισσότερο στενοχώρια παρά δικαίωση.

Κρίμα, λοιπόν, που τα πράγματα έφτασαν ως εδώ.