Ανησυχία για τις τιμές του κερασιού στην Πέλλα – «Δεν μπορεί να παραμένει στα ίδια χρήματα εδώ και 30 χρόνια», επισημαίνει ο γεωπόνος Θεόδωρος Καθρέπτης

Έντονο προβληματισμό για τη διαχρονική πορεία των τιμών παραγωγού στο κεράσι εκφράζει, μέσω δημόσιας ανάρτησής του, ο γεωπόνος MBA Θεόδωρος Καθρέπτης, θέτοντας στο επίκεντρο τη βιωσιμότητα της κερασοκαλλιέργειας στην Πέλλα.

Όπως αναφέρει, οι τιμές που λαμβάνουν οι παραγωγοί παρουσιάζουν ελάχιστες μεταβολές εδώ και σχεδόν τρεις δεκαετίες, παρά τη σημαντική αύξηση του κόστους παραγωγής και τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί στην ελληνική και διεθνή αγορά.

Στην ανάρτησή του παραθέτει ενδεικτικά στοιχεία για την τιμή παραγωγού του κερασιού:

• 1997: 1,30 ευρώ/κιλό
• 2008: 1,58 ευρώ/κιλό
• 2015: 0,90 ευρώ/κιλό
• 2026: 1,00 ευρώ/κιλό

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι αριθμοί αυτοί αποτυπώνουν τη στασιμότητα του εισοδήματος των παραγωγών, την ώρα που το κόστος καλλιέργειας έχει αυξηθεί σημαντικά. Όπως επισημαίνει, καύσιμα, ηλεκτρική ενέργεια, λιπάσματα, φυτοπροστατευτικά προϊόντα, συσκευασίες, μεταφορές, αρδευτικά συστήματα, αντιχαλαζική προστασία, μηχανήματα και εργατικά επιβαρύνουν πλέον σημαντικά την παραγωγική διαδικασία.

Παράλληλα, οι παραγωγοί καλούνται να ανταποκριθούν σε ολοένα αυστηρότερες απαιτήσεις ποιότητας, πιστοποίησης και ιχνηλασιμότητας, χωρίς –όπως υποστηρίζει– η επιπλέον αυτή προσπάθεια να αντικατοπτρίζεται στην τιμή που λαμβάνουν για το προϊόν τους.

Ο κ. Καθρέπτης θέτει σειρά ερωτημάτων σχετικά με τη λειτουργία της αγοράς, διερωτώμενος πώς ένα προϊόν που συγκαταλέγεται στα ποιοτικότερα της Ευρώπης εξακολουθεί να αποτιμάται σχεδόν στις ίδιες τιμές με πριν από τριάντα χρόνια, ενώ ο τελικός καταναλωτής πληρώνει ολοένα υψηλότερες τιμές.

Επιπλέον, αναφέρεται στην ανάγκη ενίσχυσης της διαπραγματευτικής δύναμης των παραγωγών, σημειώνοντας ότι η Πέλλα, παρά τον σημαντικό ρόλο της στην ελληνική παραγωγή και στις εξαγωγές κερασιού, δεν έχει αποκτήσει ακόμη μια ενιαία και ισχυρή εμπορική ταυτότητα που να προσδίδει μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία στο προϊόν.

Μεταξύ των προτάσεων που διατυπώνει είναι η ενίσχυση της διαφάνειας στη διαμόρφωση των τιμών, η δημιουργία ισχυρότερων συλλογικών σχημάτων διαπραγμάτευσης και η ανάπτυξη ενός αναγνωρίσιμου brand για το «Κεράσι Πέλλας», τόσο στην ελληνική όσο και στη διεθνή αγορά.

Καταλήγοντας, τονίζει ότι το κρίσιμο ζήτημα δεν αφορά μόνο το ύψος της τιμής ανά κιλό, αλλά κυρίως τη δυνατότητα των νέων ανθρώπων να παραμείνουν στον πρωτογενή τομέα. Όπως υπογραμμίζει, εάν δεν υπάρξουν ουσιαστικές παρεμβάσεις, το μεγαλύτερο πρόβλημα στο μέλλον ενδέχεται να μην είναι η τιμή του προϊόντος, αλλά η έλλειψη παραγωγών που θα συνεχίσουν να καλλιεργούν το κεράσι, ένα προϊόν που έχει καταστήσει την Πέλλα γνωστή στις ευρωπαϊκές αγορές.