Αποκαλύπτουμε το σύστημα «4-2-4» του Τσίπρα

*Γράφει η Μάμπουσκα

Και ξανά προς τη δόξα. Εκεί που όλοι είχαν προεξοφλήσει ότι «ο Αλέξης κάνει πίσω» ή «πως ξαφνιάστηκε από την κίνηση της Μαρίας Καρυστιανού» όπως έγραφε και η φιλική του εφημερίδα ΕΦΣΥΝ, ανακάμπτει και παρουσιάζει το βιβλίο του στη Θεσσαλονίκη. Σε ό,τι αφορά τα πρακτικά του θέματος, διάβασα πως η παρουσίαση του βιβλίου γίνεται στον ιστορικό κινηματογράφο «Ολύμπιον» ο οποίος χωράει μόλις 406 άτομα στην πλατεία και 80 στον εξώστη. Η επιλογή της μικρής αίθουσας είναι (όπως διέρρευσε η επικοινωνιακή ομάδα του) γιατί δεν βρέθηκε άλλη μεγάλη αίθουσα και όχι για λόγους ηττοπάθειας όπως γράφουν διάφοροι σε κακεντρεχή σχόλια.

Αν μάλιστα ισχύει, όπως συμπληρώνουν οι άνθρωποί του, ότι το Μέγαρο Μουσικής στην συμπρωτεύουσα αρνήθηκε να παραχωρήσει τον χώρο, τότε είναι σοβαρό πρόβλημα να αρνούνται σε έναν πρώην πρωθυπουργό να παρουσιάσει το βιβλίο του. Έναν πολιτικό σε κάθε περίπτωση, που δεν απειλεί να γκρεμίσει τον καπιταλισμό ώστε να τον φοβούνται, αλλά αντιθέτως έχει δηλώσει οπαδός του «δημοκρατικού καπιταλισμού». Πρόκειται για έναν όρο που έχει εφεύρει ο σύμβουλός του Νίκος Μαραντζίδης, ο οποίος έχει διατυπώσει και τη βιβλικής έμπνευσης άποψη ότι «ο Τσίπρας θα χάνει μέχρι να κερδίσει γιατί είναι μεγάλος ηγέτης», εφόσον θυμίζει τον Χριστό που αφού βασανίστηκε και σταυρώθηκε τελικώς αναστήθηκε.

Η εκδήλωση θα γίνει και αναμφίβολα θα απασχολήσει την κοινή γνώμη στη Θεσσαλονίκη. Το πρόβλημα που υπάρχει σε σχέση με την αντίστοιχη παρουσίαση που έγινε στην Αθήνα, είναι πως ο εξώστης έχει μόνο 80 θέσεις, οπότε αν επιχειρηθεί να κρυφτούν οι παλαιοί του ΣΥΡΙΖΑ στον εξώστη ώστε να μην φαίνονται και στρεβλώνουν την εικόνα του «νέου κόμματος», τότε δεν υπάρχει χωρητικότητα.

Ωστόσο (αυτό είναι που θέλω να σας γνωστοποιήσω), φαίνεται πως ο Αλέξης Τσίπρας έχει αλλάξει την άποψη και τη στρατηγική του σε σχέση με όσα είχανδιαρρεύσει πως δεν επιθυμεί Συριζαίους στο κόμμα γιατί θέλει να γοητεύσει το Κέντρο. Το Κέντρο φαίνεται πως είναι ασυγκίνητο από την περιστροφή του Τσίπρα γύρω από τον Μαραντζίδη και αν τελικώς δημιουργήσει κόμμα η Μαρία Καρυστιανού, το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού , όπως φαίνεται από τις δημοσκοπήσεις θα κινηθεί σε ταπεινό μονοψήφιο νούμερο.

Ας μη μακρηγορώ όμως και ας πάω στην ουσία. Ο νέος σχεδιασμός Τσίπρα, μοιραία λοιπόν, θα συμπεριλαμβάνει και παλιά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί διαφορετικά υπάρχει η πιθανότητα να δούμε τον Σωκράτη Φάμελο μόνιμο πρόεδρο και όχι με ημερομηνία λήξεως και τον Τσίπρα εκτός νυμφώνος. Ή για να το πω όπως το λέει παλιό στέλεχος του κόμματος «καλοί οι τεχνοκράτες και οι ανένσημοι συνεργάτες του Τσίπρα, αλλά κάποιος πρέπει να τρέξει στις εκλογές και να βγάλει τη δουλειά».

Με δεδομένα όλα αυτά, ο Αλέξης Τσίπρας, έχει αποφασίσει και εξομολογείται σε συναντήσεις του, ότι το νέο σύστημα είναι το «4-2-4» που υπήρξε και πετυχημένο στο ποδόσφαιρο. Σύμφωνα με το σύστημα αυτό, στο νέο κόμμα θα υπάρχουν 4 παλιοί Συριζαίοι, 2 νεοεισαχθέντες ΠΑΣΟΚοι και 4 λοιποί, όπερ σημαίνει: δεξιοί, ακροκεντρώοι, επιχειρηματίες, lifeστυλάδες που θα βοηθήσουν το κόμμα να ξεβλαχέψει και λοιποί συγγενείς (τους).

Επειδή όμως η έμπνευση του Αλέξη Τσίπρα, προέρχεται από το ποδόσφαιρο στο οποίο δεν έχω καμία γνώση (γνωρίζω μόνο ότι η μπάλα είναι στρογγυλή) ζήτησα από φίλο γνώστη να μου αναλύσει το ελπιδοφόρο σύστημα.

Σας μεταφέρω όσα μου είπε. Πρόκειται για το θρυλικό Βραζιλιάνικο σύστημα που βασίστηκε πάνω στον θεό του ποδοσφαίρου Πελέ αλλά και στον Γκαρίντσα, το οποίο σήμερα έχει πάρει τη συγγενή μορφή 4-4-2. Στο σύστημα αυτό, 4 παίκτες ήταν προωθημένοι μόνιμα μπροστά, 2 μέσοι κάλυπταν τον χώρο μεταξύ άμυνας και επίθεσης, ενώ άλλοι 4 παίκτες κάλυπταν την άμυνα. Το σύστημα αυτό έδωσε θέαμα και τίτλους στο Βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο και έμεινε ιστορικό.

Η μεταφορά του συστήματος 4-2-4 στην πολιτική από τον Αλέξη Τσίπρα, προφανώς προσβλέπει σε αντίστοιχα αποτελέσματα και βεβαίως , στην δυνατότητα να βρεθούν 20% ΠΑΣΟΚοι προς χρήση. Αυτό φαίνεται πως είναι το μυστικό της επιτυχίας και όχι τα προγράμματα και οι κομματικές λειτουργίες. Το κακό με τα συστήματα (και κυρίως αυτά που έχει εφαρμόσει τα τελευταία επτά χρόνια ο Τσίπρας) είναι ότι χρειάζονται επιβεβαίωση. Και αν πρέπει να μιλήσουμε με όρους ποδοσφαιρικούς, το εν λόγω σύστημα δεν έχει εφαρμοστεί μόνο από τη Βραζιλία αλλά και από τον Εδεσσαϊκό, του οποίου ο Αντιπρόεδρος έμεινε στην ιστορία, αλλά όχι για τις επιτυχίες του.

* από το Documento