Αποστολή στα Τίρανα: «Κληρονομήσαμε μια κυβέρνηση διαφθοράς» – Ο αγώνας της Gen Z για αλλαγή

Η 17χρονη Σάρα είναι τελειόφοιτη λυκείου στα Τίρανα και δεν έχει γνωρίσει άλλη κυβέρνηση πέρα από αυτή του Έντι Ράμα. Όπως μας εμπιστεύεται, από τότε που θυμάται τον εαυτό της, ζει σε μια κοινωνία διαφθοράς όπου τα δικαιώματα που έχεις, ορίζονται από το πόσο πλούσιος είσαι και ποιον γνωρίζεις. Αν και όπως χιλιάδες άλλοι νέοι, θα έπρεπε να βρίσκεται στο σχολείο της και να προετοιμάζεται για το πανεπιστήμιο, κάθε μέρα της τελευταίας εβδομάδας κατεβαίνει στις διαδηλώσεις του μαθητικού και φοιτητικού κινήματος, που έχουν πάρει τη μορφή λαϊκού ξεσηκωμού.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΑ ΤΙΡΑΝΑ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΠΛΟΙΑΡΙΔΗ

To Τhesspost τη συναντά στον δρόμο, κρατώντας ένα πλακάτ κατά της διαφθοράς με «ματωμένα» χρήματα που έφτιαξε με τις φίλες της. Όλες τους, φοράνε φουλ φέις αποκαλύπτοντας μόνο τα μάτια τους, για προστατέψουν την ταυτότητά τους.

Όπως λένε, πριν σχεδιάσουν το μέλλον τους, πρέπει να το διεκδικήσουν. Η διαδήλωση λαμβάνει χώρα κοντά στην κεντρική πλατεία Σκεντέρμπεη, την ίδια ώρα που γκρουπ τουριστών ξεναγούνται στο μεγαλεπίβολο κτίριο της όπερας και στο άγαλμα του Γεώργιου Καστριώτη, -του εθνικού ήρωα της Αλβανίας, που αντιστάθηκε για χρόνια ενάντια των Οθομανών- το οποίο… κοσμείται πλέον και με το γκράφιτι «Rama fuckoff». Λίγα μέτρα μακριά, η νέα γενιά γράφει τη δική της ιστορία, θέλοντας να απαλλαχτεί από ένα καθεστώς που κληρονόμησε από τους μεγαλύτερους.

Αν και τα Τίρανα δίνουν την εντύπωση μιας χώρας έτοιμης να μπει στην Ευρώπη, με πανύψηλα πολυτελή κτρία, καινούριες και μοντέρνες υποδομές, για την πλειονότητα της νέας γενιάς, αυτό είναι ένας παράλληλος κόσμος, στον οποίο δε χωράνε.

«Μπορείς να νιώσεις τη διαφθορά παντού, μπορείς να την δεις. Δε μπορούμε να βρούμε μια δουλειά, εάν δεν ξέρουμε κάποιον, που να ξέρει κάποιον. Δεν θέλω να φύγω από τη χώρα μου, θέλω να μπορώ να ζήσω εδώ», λέει η μαθήτρια.

Η 19χρονη φίλη της, η Σέα, θεωρεί τον εαυτό της προνομιούχο, καθώς φοιτεί σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο, έχοντας όμως την επίγνωση πως αυτό δεν ισχύει για όλους τους συνομιλήκους της. Παρά τις αντιρρήσεις των παππούδων της, είναι μια από τους χιλιάδες διαδηλωτές στην Αλβανία που ζητάει αλλαγή. «Είναι δικαίωμά μας να διαδηλώνουμε κι όμως, η αστυνομία μας συλλαμβάνει και μας χτυπάει. Οι αστυνομικοί συλλαμβάνουν παιδιά και τα απειλούν να μη ξανακατέβουν στις διαδηλώσεις, αλλιώς ‘’θα δουν τι θα πάθουν’’. Εμείς δε διαλέξαμε να έχουμε αυτή την κυβέρνηση, είναι πρόβλημα που μας κληροδότησαν οι παλιότερες γενιές, εδώ και 14 χρόνια. Εκλέγονται μέσω της διαφθοράς. Υπόσχονται στον κόσμο χρήματα και δουλειές και οι μεγαλύτεροι, που είναι πολύ επιρρεπείς στη διαφθορά, τους ψηφίζουν. Ακόμη και οι παππούδες μου είναι με το μέρος του πρωθυπουργού, τον ψηφίζουν ακόμη και δεν τους αρέσει που είμαι εδώ. Αλλά είμαι και θα είμαι για όσο χρειαστεί», περιγράφει στο Thesspost.gr

«Η Gen Z έχει ένα θάρρος που οι millenials δεν είχαμε»

Η 34χρονη Ενίσα είναι μισή από την Αλβανία – μισή από τη Γαλλία κι έχει ζήσει και στις δύο χώρες, όμως από τη στιγμή που ενηλικιώθηκε έφυγε στη Γαλλία για ένα καλύτερο μέλλον. Παρακολουθώντας την επανάσταση της Gen Z και στις δύο πατρίδες της, βλέπει ότι η νέα γενιά μοιράζεται τα ίδια ιδανικά και συγκινείται, ιδίως για τους νέους της Αλβανίας που αντί να εγκαταλείψουν τη χώρα τους, θέλουν να την αλλάξουν. Τις τελευταίες ημέρες βρίσκεται στις διαδηλώσεις στο κέντρο των Τιράνων, καθώς το θεωρεί ηθική της υποχρέωση. «Ως millenial, ανήκω στη γενιά που έφυγε από την Αλβανία, γιατί από μικρή άκουγα την οικογένειά μου να μου λέει, ‘’δεν έχεις ελπίδα εδώ, φύγε’’. Πολλοί φίλοι μου όπως κι εγώ, ζούμε πλέον στο εξωτερικό, αλλά νιώθω μια ενοχή για τη γενιά μου, γιατί δεν παλέψαμε ποτέ. Και αυτή η γενιά, τώρα λέει ένα ‘’όχι’’ που εμείς ποτέ δεν είπαμε, έχουν μια δύναμη, που δεν είχαμε. Αμφισβητούν το δόγμα μέσα στο οποίο μεγαλώσαμε, το ‘’άκου, δούλευε σκληρά, και μη σκέφτεσαι τίποτα άλλο», διηγείται.

Τα βασικά προβλήματα είναι η διαφθορά, η υποβαθμισμένη δημόσια εκπαίδευση και η ακρίβεια. «Όσα χρόνια είναι πρωθυπουργός ο Έντι Ράμα, το επίπεδο διαφθοράς μόνο αυξάνεται. Δεν έχουμε δημόσια εκπαίδευση, το σύστημα δεν δίνει ίσες ευκαιρίες σε όλους. Τα δημόσια πανεπιστήμια έχουν στερέψει από οικονομικούς πόρους, καθώς όλα τα χρήματα πηγαίνουν στα ιδιωτικά. Ο κανόνας για το πως να ζεις στην Αλβανία, είναι να είσαι πλούσιος, αλλιώς δεν έχεις δικαίωμα να ζεις. Αν πας στην αστυνομία, δε θα βρεις το δίκιο σου. Οι μισθοί είναι πολύ χαμηλοί και εάν δεν υποστηρίζαμε οικονομικά τους γονείς μας, δε θα μπορούσαν να ζήσουν», σημειώνει, και επεξηγεί πως στην Αλβανία, κάθε νέος βοηθάει οικονομικά την οικογένειά του. «Ο βασικός μισθός αντιστοιχεί σε περίπου 400 ευρώ, την ώρα που τα νοίκια έχουν εκτοξευθεί κι ένα νέο ζευγάρι πρέπει να δίνει 600 ευρώ (σε αντιστοιχία με λεκ) για ένα σπίτι. Όταν το σύστημα είναι εναντίον σου, το μόνο που μένει είναι να παλέψεις για τα δικαιώματά σου».

«Όταν μεγαλώναμε, θεωρούσαμε φυσιολογικό να κάνεις δύο δουλειές και να μη μένει τίποτα»

Στη «λαοθάλασσα» των καθημερινών διαδηλώσεων, δίνουν το παρών και μεγαλύτερες ηλικίες, εργαζόμενοι και γονείς που νιώθουν χρέος τους να στηρίξουν τα παιδιά τους.

Η 40χρονη Λυσιάνα εργάζεται ως freelancer φωτορεπόρτερ και είναι μητέρα ενός 15χρονου κοριτσιού που αγωνιά για το αύριο. Στην αρχή κατέβαινε στις διαδηλώσεις για δουλειά, αλλά τις τελευταίες ημέρες έχει αφήσει την κάμερα στο σπίτι.

«Είδα αστυνομικούς να χτυπάνε παιδιά, με μια βιαιότητα που ποτέ δεν είχαμε φανταστεί ότι θα μπορούσαν. Δεν ήθελα να βγάλω κέρδος από αυτό και πλέον κατεβαίνω ως απλή πολίτης. Όταν ήμασταν νέοι, δεν ξέραμε ότι δεν είναι φυσιολογικό να κάνεις δύο δουλειές για να ζήσεις και να βγάζεις στο τέλος μόνο τα προς το ζην, η νέοι ευτυχώς το έχουν μάθει, και το διεκδικούν», ομολογεί, και συμπληρώνει: «Νιώθουμε μεγάλη προδοσία από την κυβέρνηση, που με το ‘’έτσι θέλω’’, αλλάζει νόμους για προστατευόμενες περιοχές και τις πουλάει σε ολιγάρχες.

Το θέρετρο Κούσνερ, ήταν μόνο μια περίπτωση από πολλές. Εδώ και πέντε μήνες γίνονταν ειρηνικές διαδηλώσεις, αλλά με την ειρήνη δεν μας πήραν στα σοβαρά. Ο απλός κόσμος, μπορεί να μη γνωρίζει με κάθε λεπτομέρεια τι γίνεται με τους νόμους και τις πολιτικές υποθέσεις, γνωρίζουν όμως ότι κάθε μέρα υποφέρουν και γι’αυτό βρίσκονται εδώ».

thesspost.gr