Χρήστος Μυλωνόπουλος: Κι όμως, δεν είναι μόνο η μουσική στα "φτερά" της τέχνης του

Τον Χρήστο Μυλωνόπουλο δεν τον γνωρίσαμε χθες. Είχαμε εντοπίσει ένα πραγματικό ταλέντο στη μουσική, το οποίο όπως όλοι πλέον ξέρουμε εξελίχθηκε σε έναν εξαιρετικό μουσικό! 

Πλέον, χτίζει ένα βιογραφικό, που εμπλουτίζεται όλο και περισσότερο, με την κάθε εκδήλωση που καλείται να συμμετέχει. Η αγάπη του για τη μουσική, έχει μια μικρή..."ρωγμή" όμως. Και αυτό δεν το λέμε για κακό, αντιθέτως.

Η "ρωγμή" αυτή οδηγεί σε μία ακόμη τέχνη, μία ακόμη τάση δημιουργικότητας, που τον κατατάσσει και σε ένα ακόμη "σύμπαν" της τέχνης και του πολιτισμού. Τον κόσμο του ψηφιδωτού! Ναι, πολύ καλά διαβάσατε! Ο αγαπημένος μας Χρήστος δεν το έχει απλά, είναι μία ακόμη "αγάπη" του, ένα ακόμη σημείο που στέκεται απέναντι στην τέχνη κι αυτή απέναντι του.

Δεν θα μπορούσαμε να μην κουβεντιάσουμε μαζί του, για τη μουσική του πορεία και φυσικά τη συνέχεια με την υπέροχη τέχνη του ψηφιδωτού, που σε γυρνά πίσω, και στην ιστορία, δένοντας με τη σύγχρονη άποψη. 

Αλλά ας βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά μέσα από την συζήτηση μας με τον καλλιτέχνη.

~ Χρήστο, ο ενικός γιατί έχοντας ξαναμιλήσει είναι σαν να σε ξέρω χρόνια ολόκληρα, είχαμε δει τη μουσική σου πλευρά σε προηγούμενη κουβέντα μας. Πως προχωρά η μουσική πορεία από τότε;

Γεια σου, φίλε μου Παύλο. Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ για την εξαιρετική τιμή που μου κάνεις να τα ξαναπούμε και να συζητήσουμε θέματα γύρω από την τέχνη της μουσικής, αλλά και όχι μόνο.  

Η μουσική μου πορεία, δόξα τω Θεώ, εξελίσσεται πάρα πολύ όμορφα. Βέβαια, για να γίνει αυτό, χρειάζεται πολλή δουλειά, αφοσίωση και αδιάκοπη μελέτη. Δεν είναι κάτι εύκολο. Προσπαθώ καθημερινά να γίνομαι καλύτερος και να εξελίσσομαι συνεχώς. Δεν ασχολούμαι μόνο με την ελληνική παραδοσιακή μουσική, που αποτελεί τη βάση και τις ρίζες μου, αλλά και με έργα από το διεθνές ρεπερτόριο.  

Παράλληλα, έχω την ιδιαίτερη τιμή και χαρά να ταξιδεύω συχνά, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, παρουσιάζοντας τη μουσική μου. Το σημαντικότερο για μένα είναι ότι, μέσα από αυτά τα ταξίδια και τις εμφανίσεις μου, έχω την ευκαιρία να μεταλαμπαδεύω την ελληνική παραδοσιακή μουσική και να προβάλλω τον ελληνικό πολιτισμό πέρα από τα σύνορά μας. Αυτό αποτελεί μεγάλη τιμή, αλλά και ευθύνη, την οποία υπηρετώ με σεβασμό και αγάπη. 

~ Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Μία άλλη όψη του καλλιτεχνικού πεδίου σου, το οποίο όπως φαίνεται είναι ανεξάντλητο! 

Φυσικά, εκτός από τη μουσική, την οποία υπηρετώ όσο μπορώ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, αγαπώ πάρα πολύ και την τέχνη του ψηφιδωτού, με την οποία ασχολούμαι εδώ και 19 χρόνια.  

Είναι μια τέχνη πολύ όμορφη και απαιτητική. Όταν όμως αγαπάς πραγματικά αυτό που κάνεις, τίποτα δεν είναι δύσκολο. Αντίθετα, η δημιουργία σε γεμίζει χαρά και σε αναζωογονεί, ιδιαίτερα όταν βλέπεις το τελικό αποτέλεσμα.  

Έχω ασχοληθεί κυρίως με ψηφιδωτά εμπνευσμένα από την ιστορία και την παράδοση του χωριού μου, της Πέλλας, αλλά και με διάφορα άλλα σχέδια από σχεδόν ολόκληρη την Ελλάδα.

~ Μέσα απ' όλα αυτά, πως βλέπεις τον δρόμο της τέχνης, ειδικά για τα νέα παιδιά, στην Ελλάδα;

Η τέχνη, γενικά, δεν είναι κάτι εύκολο. Είναι ένα χάρισμα που χρειάζεται αγάπη, αφοσίωση, επιμονή και πολλή δουλειά για να εξελιχθεί. 

Όπως είπε κάποτε και η φίλη μου, η αξιόλογη μουσικός Ζωή Τηγανούρια: «Όταν ένας άνθρωπος έχει πραγματικό ταλέντο, θέλει δεν θέλει, ακόμη και στις πιο δύσκολες εποχές, αυτό θα φανεί».  

Το θέμα είναι ότι στη χώρα μας, η οποία έχει τόσο πλούσια ιστορία και τόσο σπουδαία καλλιτεχνική παράδοση σε όλους τους τομείς, είναι πολύ δύσκολο ένας άνθρωπος να επιβιώσει αποκλειστικά από την τέχνη του.  

Χρειάζεται μεγάλο ταλέντο, αδιάκοπη προσπάθεια, υπομονή και επιμονή, ώστε να μπορέσει να σταθεί, να εξελιχθεί και να συνεχίσει.

~ Ως νέος άνθρωπος, δημιουργικός, ανήσυχος και ξέροντας οτι έχεις άποψη, σαφή και κοφτή, πως βλέπεις την κατάσταση γενικώς με τους νέους στην Ελλάδα;

Κοίταξε, Παύλε, το έχω πει κι άλλη φορά και θα το πω ξανά. Χαίρομαι πάρα πολύ όταν βλέπω νέα παιδιά να εξελίσσονται, να προοδεύουν και να διαπρέπουν σε όποιον τομέα κι αν επιλέξουν να ασχοληθούν.  

Στις μέρες μας βλέπω ότι υπάρχουν πολλά ταλαντούχα παιδιά, τα οποία προοδεύουν τόσο στα γράμματα όσο και στις τέχνες. Αυτό είναι πραγματικά πολύ συγκινητικό και ιδιαίτερα αισιόδοξο. Ιδιαίτερα όταν βλέπω νέα παιδιά να ασχολούνται με την τέχνη, με τη μουσική και κυρίως με την ελληνική παραδοσιακή μουσική, με τους ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς, τα ήθη και τα έθιμα του τόπου μας, αλλά και με διάφορες άλλες μορφές τέχνης, συγκινούμαι βαθιά.  

Βλέπω ότι υπάρχουν νέοι άνθρωποι με αγάπη και μεράκι για τον πολιτισμό μας και αυτό μου δίνει την πεποίθηση ότι υπάρχει μέλλον. Αυτό είναι ίσως το πιο αισιόδοξο μήνυμα που μπορούμε να κρατήσουμε.

~ Χρήστο μου, ευχαριστώ για την νέα υπέροχη κουβέντα που κάναμε και θεωρώ οτι σίγουρα θα μας εκπλήξεις και με άλλα πράγματα στο μέλλον.

Σε ευχαριστώ θερμά, Παύλο, για την τιμή που μου έκανες να μου παραχωρήσεις αυτή τη συνέντευξη και να έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε για διάφορα θέματα γύρω από την τέχνη.  

Θέλω επίσης να σου δώσω συγχαρητήρια για το έργο που επιτελείς. 

Είσαι ένας άνθρωπος που παράγει πολιτισμό, προάγει το κοινωνικό έργο και προσφέρει ουσιαστικά στον τόπο μας. 

Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα μέσα από τη δράση και τη συνέπειά σου.  

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ.