Η Τουρκία αποκτά νέο στρατηγικό βάθος – Πρέπει να ανησυχεί η Ελλάδα;

Ένα νέο γεωπολιτικό τρίγωνο με σαφές ισλαμικό και κατά βάση σουνιτικό αποτύπωμα διαμορφώνεται από την Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν, δημιουργώντας νέα γεωπολιτικά δεδομένα από τον Περσικό Κόλπο έως την Ανατολική Μεσόγειο.

Γράφει ο Νώντας Βλάχος

Είναι πρόωρο και μάλλον βιαστικό να «βαφτιστεί» ως ισλαμικό ΝΑΤΟ, ωστόσο αυτό που παράγεται ως πρώτο συμπέρασμα και ενδιαφέρει βεβαίως και την Αθήνα, είναι πως πρόκειται για ένα νέο περιφερειακό σύστημα ισχύος που αναβαθμίζει κυρίως την Τουρκία. Για την Άγκυρα, η νέα συμφωνία δεν αφορά μόνο τη Μέση Ανατολή, αλλά είναι ένα ακόμη βήμα στη στρατηγική διεύρυνσης της τουρκικής επιρροής πέρα από τα παραδοσιακά γεωγραφικά της όρια.

Η Τουρκία προφανώς και δεν εγκαταλείπει το ΝΑΤΟ, αλλά αντίθετα, επιχειρεί να αξιοποιήσει τη συμμετοχή της στη Δύση ως πολλαπλασιαστή ισχύος, ενώ ταυτόχρονα οικοδομεί ένα δεύτερο δίκτυο στρατηγικών σχέσεων στον ισλαμικό κόσμο. Η Άγκυρα καταδεικνύει εν τοις πράγμασι ότι μπορεί να κάθεται ταυτόχρονα σε περισσότερα από ένα τραπέζια. Είναι μέλος του ΝΑΤΟ, συνομιλεί με τη Ρωσία, έχει βαθιές σχέσεις με το Πακιστάν, διευρύνει τη συνεργασία με τη Σαουδική Αραβία και επιχειρεί να καταστεί κεντρικός παίκτης στον μουσουλμανικό κόσμο.

Με απλά λόγια, η Τουρκία δεν γίνεται ισχυρότερη επειδή αποκτά έναν νέο στρατό στο πλευρό της, αλλά γιατί αυξάνει τις επιλογές της. Και στη γεωπολιτική οι επιλογές είναι ισχύς.

Η νέα γεωπολιτική σύμπραξη θα αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη σημασία εφόσον επιβεβαιωθεί η ένταξη της Αιγύπτου, κάτι που θα προσέθετε στο σχήμα μία από τις μεγαλύτερες αραβικές στρατιωτικές δυνάμεις και μία χώρα με κομβική θέση στη Μεσόγειο, την Ερυθρά Θάλασσα και τη Διώρυγα του Σουέζ.

Η στάση της Ελλάδας

Για την Ελλάδα, η νέα συμμαχία δεν αποτελεί άμεση απειλή, αλλά αποτελεί προειδοποιητικό σήμα, επειδή η Τουρκία αποκτά επιπλέον στρατηγικό βάθος. Θα ήταν προφανές λάθος αν η Αθήνα αντιμετωπίσει την εξέλιξη αποκλειστικά ως μία ακόμη «αντιτουρκική» πρόκληση.

Η Ελλάδα διαθέτει ήδη ένα διαφορετικό δίκτυο στρατηγικών σχέσεων. Η αμυντική συνεργασία με τη Σαουδική Αραβία παραμένει ενεργή, ενώ η Αθήνα ενισχύει παράλληλα τους δεσμούς της με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τις ΗΠΑ και άλλους περιφερειακούς εταίρους. Τον Μάιο του 2026 Ελλάδα και ΗΑΕ συμφώνησαν μάλιστα σε περαιτέρω ενίσχυση της στρατηγικής αμυντικής συνεργασίας τους στον τομέα της καινοτομίας.

Επομένως, το ζητούμενο δεν είναι να «ανταγωνιστεί» η Ελλάδα την Τουρκία στη δημιουργία ενός δικού της μπλοκ. Είναι να αξιοποιήσει το δικό της συγκριτικό πλεονέκτημα: την ιδιότητα του κράτους-μέλους της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, τη γεωγραφική της θέση, τις σχέσεις της με τον αραβικό κόσμο και την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο.

Οι σχέσεις με τη Σαουδική Αραβία

Ιδιαίτερα κρίσιμη είναι η διατήρηση και εμβάθυνση της σχέσης με τη Σαουδική Αραβία. Το γεγονός ότι το Ριάντ συνεργάζεται ταυτόχρονα με Αθήνα και Άγκυρα δείχνει και κάτι ακόμη: οι μεγάλες δυνάμεις της περιοχής δεν επιλέγουν πλέον αποκλειστικά στρατόπεδα, αλλά ακολουθούν πολιτική πολλαπλών ερεισμάτων, κάτι που η χώρα μας πρέπει να έχει κατά νου…

πηγή: indicator.gr