close search results icon

Έφεσος: Στο φως μαρμάρινη μπανιέρα της ρωμαϊκής εποχής

Είχε χρησιμοποιηθεί σε ύστερη φάση ως γούρνα βρύσης

Η Έφεσος, μία από τις πιο εντατικά μελετημένες πόλεις της αρχαιότητας, συνεχίζει να αποκαλύπτει μυστικά που φωτίζουν την αδιάκοπη ιστορία της. Κατά την ανασκαφική περίοδο του 2025, οι αρχαιολόγοι έφεραν στο φως ένα μοναδικό εύρημα: μια περίτεχνα σκαλισμένη ρωμαϊκή μαρμάρινη μπανιέρα, αρχικά σύμβολο πολυτελούς οικιακής ζωής, που αργότερα μετατράπηκε σε χρηστική κρήνη.

Η ανακάλυψη αυτή, μαζί με ένα άγαλμα που βρέθηκε κάτω από τον δρόμο, αποδεικνύει πώς η πόλη επαναχρησιμοποιούσε τα υλικά της, συνδυάζοντας την αίγλη με την πρακτικότητα.

stighmiotipo-othonis-2026-01-03-164815.png


Η μαρμάρινη μπανιέρα, που χρονολογείται στον 1ο αιώνα μ.Χ., βρέθηκε κατά τη διάρκεια ανασκαφών που πιστεύεται ότι συνδέονται με τις Terrace Houses, μια κατοικημένη περιοχή που κάποτε κατοικούσαν πλούσιες ρωμαϊκές οικογένειες. Με μήκος περίπου ενάμισι μέτρο, η μπανιέρα ήταν σκαλισμένη από μάρμαρο Greco Scritto, μια τοπική πέτρα γνωστή για τα διακοσμητικά της νερά.

Σύμφωνα με τον συντονιστή του έργου, καθηγητή Serdar Aybek του Πανεπιστημίου Dokuz Eylul, το αντικείμενο είχε σαφώς σχεδιαστεί για οικιακή χρήση και όχι για ταφή ή δημόσια χρήση. Σημείωσε ότι η κουλτούρα του μπάνιου διαδραμάτιζε κεντρικό ρόλο στην καθημερινή ζωή των Ρωμαίων, όχι μόνο μέσω των μνημειωδών δημόσιων λουτρών, αλλά και μέσω μικρότερων, ιδιωτικών εγκαταστάσεων σε ελίτ κατοικίες. Το μέγεθος και το βάθος της μπανιέρας υποδηλώνουν τη χρήση της σε κατοικία και όχι σε δημόσιο κτίριο.

stighmiotipo-othonis-2026-01-03-164821.png

Αυτό που κάνει το εύρημα ασυνήθιστο δεν είναι μόνο η εκλεπτυσμένη κατασκευή του, αλλά και η μεταγενέστερη τροποποίησή του. Η ομάδα διαπίστωσε ότι η μπανιέρα είχε επαναχρησιμοποιηθεί ως γούρνα για βρύση κατά τη διάρκεια μιας μεταγενέστερης φάσης επισκευής του δρόμου. Ο Aybek εξήγησε ότι η αρχική της μορφή είχε τροποποιηθεί σκόπιμα, με τρύπες που είχαν ανοιχτεί στο πάνω και στο κάτω μέρος για να επιτρέπουν τη ροή του νερού, γεγονός που υποδηλώνει συστηματική επαναχρησιμοποίηση και όχι τυχαία ζημιά.

Άγαλμα έγινε τμήμα του οδοστρώματος
Οι ανασκαφές κατά μήκος του ίδιου τμήματος της οδού του σταδίου έφεραν επίσης στο φως ένα μαρμάρινο ανδρικό άγαλμα που χρονολογείται από τα τέλη του 1ου αιώνα π.Χ. έως τις αρχές του 1ου αιώνα μ.Χ.

Σκαλισμένο σε ξεχωριστά κομμάτια, με το κεφάλι, τα άκρα και το σώμα να έχουν κατασκευαστεί ξεχωριστά, το άγαλμα βρέθηκε με το πρόσωπο προς τα κάτω και ανεστραμμένο, έχοντας επαναχρησιμοποιηθεί ως πλακόστρωτο.

stighmiotipo-othonis-2026-01-03-164829.png

Το άγαλμα έχει ύψος λίγο πάνω από ένα μέτρο και ανακαλύφθηκε απροσδόκητα όταν οι αρχαιολόγοι σήκωσαν αυτό που φαινόταν να είναι μια συνηθισμένη οδοστρωσία. Ο Aybek περιέγραψε τη στιγμή ως μια απροσδόκητη αλλά ευπρόσδεκτη ανακάλυψη, προσθέτοντας ότι το άγαλμα έχει πλέον μεταφερθεί στο Μουσείο της Εφέσου, όπου θα γίνει μέρος της μόνιμης συλλογής.

Πηγές: anatolianarcheology.net Türkiye Today, naftemporiki.gr




ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΣΧΟΛΙΑ