Έναν χρόνο και πλέον μετά τον παγετό, ποιος παραμένει δίπλα στους κερασοπαραγωγούς της Πέλλας;

Περισσότερο από ενάμιση χρόνο μετά τους καταστροφικούς παγετούς που έπληξαν τις κερασοκαλλιέργειες της Πέλλας, οι παραγωγοί συνεχίζουν να βρίσκονται αντιμέτωποι με μια εξαιρετικά δύσκολη πραγματικότητα. Οι οικονομικές συνέπειες δεν περιορίστηκαν σε μία μόνο χρονιά, αλλά συνεχίζονται και φέτος, με τη δεύτερη συνεχόμενη δύσκολη εμπορική περίοδο να δοκιμάζει τις αντοχές του αγροτικού κόσμου.

Μέσα σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία, πολλοί παραγωγοί αναγνωρίζουν ότι ο Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας Ιορδάνης Τζαμτζής, είναι από τα πρόσωπα που έχουν αναδείξει σταθερά τα προβλήματα του πρωτογενούς τομέα. Ως άνθρωπος που προέρχεται από αγροτική οικογένεια και γνωρίζει από πρώτο χέρι τις δυσκολίες της παραγωγής, έχει επανειλημμένα θέσει τα ζητήματα των αγροτών στις αρμόδιες αρχές, διεκδικώντας λύσεις στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του.

Με συνεχείς παρεμβάσεις, συναντήσεις, επισκέψεις σε καλλιέργειες και δημόσιες τοποθετήσεις, επιδιώκει να κρατά το θέμα στην επικαιρότητα, ζητώντας στήριξη για έναν κλάδο που αποτελεί βασικό πυλώνα της οικονομίας της Πέλλας. Οι αγρότες γνωρίζουν ότι η Περιφέρεια δεν έχει την αρμοδιότητα να αποφασίζει για αποζημιώσεις ή φορολογικές ελαφρύνσεις, ωστόσο εκτιμούν κάθε προσπάθεια πίεσης προς την κεντρική διοίκηση.

Την ίδια στιγμή, η κοινωνία περιμένει πιο δυναμικές πρωτοβουλίες και από τους κυβερνητικούς βουλευτές της περιοχής. Πολλοί παραγωγοί υποστηρίζουν ότι όσοι εξελέγησαν με τη στήριξη του αγροτικού κόσμου οφείλουν να υπερασπιστούν έμπρακτα τα συμφέροντά του. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκφράζουν την άποψη ότι, εφόσον δεν υπάρξει ουσιαστική κρατική στήριξη, οι βουλευτές θα πρέπει ακόμη και να θέσουν τις παραιτήσεις τους στη διάθεση της κυβέρνησης, στέλνοντας ένα ισχυρό πολιτικό μήνυμα.

Τα προβλήματα, άλλωστε, δεν σταματούν στις ζημιές από τον παγετό. Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, το εμπόριο των κερασιών αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες, τα εργατικά χέρια παραμένουν δυσεύρετα και ακριβά, ενώ οι φορολογικές υποχρεώσεις συνεχίζουν να τρέχουν ανεξάρτητα από το αν υπάρχει εισόδημα. Παράλληλα, το κόστος παραγωγής έχει εκτοξευθεί, με τα λιπάσματα, τα καύσιμα και ιδιαίτερα τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα να επιβαρύνουν σημαντικά τον προϋπολογισμό κάθε παραγωγού.

Το εύλογο ερώτημα που θέτουν οι αγρότες είναι απλό: πού θα βρουν τα χρήματα για να ζήσουν και οχι απλά να καλλιεργήσουν τη νέα χρονιά, όταν δύο συνεχόμενες δύσκολες σεζόν έχουν εξαντλήσει τα οικονομικά τους αποθέματα;

Η στήριξη του πρωτογενούς τομέα δεν αποτελεί μόνο ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά και αναπτυξιακή αναγκαιότητα. Η Πέλλα ζει σε μεγάλο βαθμό από την αγροτική παραγωγή και η διατήρηση των καλλιεργειών αποτελεί υπόθεση ολόκληρης της τοπικής κοινωνίας.