Επίθεση στον Γάμο. Ο αόρατος πόλεμος και η στενή οδός της σωτηρίας

«Ὃ οὖν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω» λέγει ο ίδιος ο Κύριος στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο. Και πάλι ο Απόστολος Παύλος μας υπενθυμίζει ότι «μέγα ἐστὶ τὸ μυστήριον τοῦτο· ἐγὼ δὲ λέγω εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν». Ο Γάμος δεν είναι ανθρώπινη σύμβαση. Είναι Μυστήριο. Είναι εικόνα της ένωσης Χριστού και Εκκλησίας. Είναι στεφάνι μαρτυρίου και σταυρός καθημερινός.Γι’ αυτό και ο διάβολος τον μισεί. Τον πολεμά αδιάκοπα. Όχι με θόρυβο, αλλά με λογισμούς. Με εγωισμό. Με θυμό. Με ψυχρότητα. Με μοιχεία καρδιάς και σώματος. Με μικρές καθημερινές ρωγμές που, αν δεν προσεχθούν, γίνονται χάσματα. Όπως διδάσκει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο εχθρός δεν γκρεμίζει τα σπίτια με σεισμούς, αλλά με σταγόνες. Ρίχνει λίγο λίγο την αγάπη, μέχρι να στεγνώσει η υπομονή.Ο σκοπός του είναι ένας. Να κουράσει τους συζύγους. Να τους πείσει να εγκαταλείψουν τον αγώνα. Να τους σπείρει την ιδέα ότι «δεν γίνεται», ότι «δεν αλλάζει», ότι «ο χωρισμός είναι λύση». Και έτσι να χαθεί αυτό που θα μπορούσε να σωθεί. Ο Άγιος Βασίλειος ο Μέγας λέγει πως ο διάβολος χαίρεται περισσότερο όταν χωρίζει καρδιές, παρά όταν ρίχνει σώματα στην αμαρτία.Μα ευλογημένοι είναι οι σύζυγοι που τιμούν το στεφάνι τους μέχρι τέλους. Που δεν λιποτακτούν. Που μαθαίνουν να πέφτουν και να σηκώνονται μαζί. Που διαλέγουν την αληθινή αγάπη, όχι το πρόσκαιρο συναίσθημα. Γιατί η αγάπη δεν είναι συγκίνηση. Είναι απόφαση. Είναι υπόσχεση. Είναι θέληση σταυρωμένη. Όπως γράφει ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, αγάπη είναι να σηκώνεις το βάρος του άλλου χωρίς να μετράς.Ο Γάμος γίνεται μονοπάτι σωτηρίας όταν υπάρχει ο Χριστός στο κέντρο. Όταν υπάρχει ζωή μυστηριακή στην Εκκλησία. Εξομολόγηση. Θεία Κοινωνία. Πνευματικός πατέρας. Συγγνώμη που δίνεται πριν νυχτώσει η καρδιά. Κατανόηση που προηγείται της κρίσης. Θυσία σιωπηλή, όπως δίδαξε ο Κύριος πάνω στον Σταυρό.Ο Απόστολος Παύλος παραγγέλλει «αἱ γυναῖκες τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ὡς τῷ Κυρίῳ» και «οἱ ἄνδρες ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησε τὴν Ἐκκλησίαν καὶ ἑαυτὸν παρέδωκεν ὑπὲρ αὐτῆς». Δεν υπάρχει Γάμος χωρίς σταυρό. Ούτε σταυρός χωρίς Ανάσταση.Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος μιλά για την ιερότητα της συζυγικής ενότητας και ο Άγιος Νεκτάριος, με πατρική πραότητα, μας θυμίζει πως η υπομονή μέσα στον Γάμο είναι άσκηση ισάξια της μοναχικής. Εκεί φαίνεται η αληθινή πίστη. Όχι στα εύκολα, αλλά στα δύσκολα. Εκεί όπου ο άνθρωπος μαθαίνει να αγαπά χωρίς ανταπόδοση.Όσοι τιμούν τον Γάμο, τιμούν τον Χριστό που τον θέσπισε. Και όσοι κρατήσουν το στεφάνι τους μέχρι τέλους, θα λάβουν στεφάνι άφθαρτο. Όχι χρυσό επίγειο, αλλά ουράνιο. Στεφάνι υπομονής, πίστεως και αγάπης.Ο δρόμος δεν είναι πλατύς. Είναι στενός. Μα οδηγεί στη ζωή.Σε έναν κόσμο που εύκολα εγκαταλείπει, ας μείνουμε. Σε μια εποχή που όλα σπάνε, ας κρατήσουμε. Γιατί εκεί που υπάρχει Χριστός, τίποτα δεν χάνεται.Μακάριοι οι σύζυγοι που αγωνίζονται σιωπηλά και κρατούν αναμμένο το καντήλι του σπιτιού τους.