Φιλόθεος Θεσσαλονίκης: Λόγος ταπεινώσεως και εκκλησιαστικής αλήθειας ενώπιον του Πρώτου της Ορθοδοξίας

Με λόγο θεολογικά πυκνό, ποιμαντικά ευαίσθητο και βαθιά εκκλησιολογικό, ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος απηύθυνε την προσφώνησή του προς τον Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, κατά την Πατριαρχική χοροστασία στον Καθεδρικό Ιερό Ναό της του Θεού Σοφίας Θεσσαλονίκης, την Κυριακή της Αρχής του Τριωδίου.

Ο νέος και χαρισματικός Ιεράρχης υποδέχθηκε τον Πρώτο της Ορθοδοξίας με εμφανή συγκίνηση και σεβασμό, αναδεικνύοντας τους ακατάλυτους πνευματικούς και ιστορικούς δεσμούς της Θεσσαλονίκης με το Φανάρι. Από την αρχή της ομιλίας του τόνισε ότι η παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη στην πόλη αποτελεί πάντοτε γεγονός χαράς και ευχαριστίας για σύμπασα την Εκκλησία της Ελλάδος, μεταφέροντας και τις εγκάρδιες ευχές του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στον συμβολισμό της ημέρας, της Κυριακής του Τελώνου και του Φαρισαίου, σημειώνοντας ότι η Εκκλησία καλεί τους πιστούς να «χαμηλώσουν το βλέμμα και να ανοίξουν την καρδιά», υπενθυμίζοντας πως ο δρόμος της σωτηρίας δεν περνά από την αυτάρκεια αλλά από τη συντριβή και την ταπείνωση. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, υπογράμμισε ότι στο πρόσωπο του Πατριάρχη αποτυπώνεται το ήθος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας: ήθος διακονίας, αλήθειας και σταυρικής υπομονής, που δεν αναζητά τη δύναμη αλλά τη μαρτυρία.

Σε ένα ιδιαίτερα φορτισμένο σημείο της προσφώνησής του, ο Μητροπολίτης Φιλόθεος ανέφερε ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης χοροστατεί στη Θεσσαλονίκη «ἐν ἰδίῳ τόπῳ», καθώς ο Ναός της του Θεού Σοφίας αποτελεί ζωντανή εικόνα της Κωνσταντινούπολης και σύμβολο της εκκλησιαστικής καθολικότητας. Παράλληλα, χαρακτήρισε τη Θεσσαλονίκη ως πόλη Αποστολική, Μαρτυρική και Πατερική, η οποία ανοίγει διάπλατα την καρδιά της στον Πατριάρχη, αναγνωρίζοντας στο πρόσωπό του εκείνον που «μιλά με τη γλώσσα της αληθείας και της ευθύνης, παρά τις δοκιμασίες».

Ο λόγος του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, λιτός αλλά ουσιαστικός, ανέδειξε την εκκλησιαστική του ωριμότητα και το ποιμαντικό του ήθος, επιβεβαιώνοντας ότι η νέα γενιά Ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος μπορεί να συνδυάζει σεβασμό στην παράδοση με ζωντανή, σύγχρονη μαρτυρία πίστεως.