Με λόγο πνευματικό και διδακτικό μίλησε μετά τη Θεία Λειτουργία ο Γέροντας Ιλαρίων της Ιεράς Μονής Αρχαγγέλου, αναφερόμενος στο ευαγγελικό θαύμα της θεραπείας του δαιμονισμένου νέου, που ακολουθεί το μεγάλο γεγονός της Μεταμορφώσεως του Κυρίου.

Ο Γέροντας Ιλαρίων στάθηκε ιδιαίτερα στο βαθύτερο νόημα της ευαγγελικής περικοπής, εξηγώντας πως ο Χριστός, μετά τη Μεταμόρφωσή Του στο όρος Θαβώρ, κατεβαίνει και πάλι ανάμεσα στους ανθρώπους, εκεί όπου συναντά τον ανθρώπινο πόνο, την αγωνία και τη δοκιμασία.

Στο επίκεντρο της ομιλίας του βρέθηκε η θεραπεία του δαιμονισμένου νέου, τον οποίο οι μαθητές δεν είχαν κατορθώσει να θεραπεύσουν. Ο πατέρας του παιδιού προστρέχει τότε στον Χριστό, ζητώντας τη βοήθειά Του, και ο Κύριος ελευθερώνει τον νέο από το κακό.

Ο Γέροντας Ιλαρίων υπογράμμισε παράλληλα ότι ο Χριστός δεν απομακρυνόταν από τους αμαρτωλούς, αλλά αντίθετα τους πλησίαζε και συναναστρεφόταν μαζί τους με έναν και μοναδικό σκοπό: να τους οδηγήσει στη σωτηρία.

Όπως ανέφερε, η παρουσία του Χριστού κοντά στους αμαρτωλούς δεν σήμαινε αποδοχή της αμαρτίας, αλλά έκφραση της απέραντης αγάπης Του προς τον άνθρωπο. Ο Χριστός δεν εγκαταλείπει εκείνον που έχει πέσει, αλλά τον αναζητά, τον πλησιάζει και του προσφέρει τη δυνατότητα της μετάνοιας και της επιστροφής.

Το μήνυμα του Γέροντα Ιλαρίωνα ήταν ιδιαίτερα επίκαιρο: η Εκκλησία καλείται να βρίσκεται κοντά στον άνθρωπο που δοκιμάζεται και αγωνίζεται, χωρίς αποκλεισμούς και εύκολες καταδίκες, έχοντας ως πρότυπο τον ίδιο τον Χριστό.

Μέσα από το θαύμα της θεραπείας του νέου αναδεικνύεται ακόμη η δύναμη της πίστης, της προσευχής και της εμπιστοσύνης στον Θεό, αλλά και η ελπίδα ότι ακόμη και στις δυσκολότερες στιγμές ο άνθρωπος δεν μένει μόνος.

Η ομιλία του Γέροντα Ιλαρίωνα μετά τη Θεία Λειτουργία αποτέλεσε έτσι μια ουσιαστική υπενθύμιση του πυρήνα του χριστιανικού μηνύματος: ο Χριστός δεν ήρθε για να καταδικάσει τον άνθρωπο, αλλά για να τον αναζητήσει, να τον θεραπεύσει και να τον σώσει.