Γιαννιτσά: Άφησε τη "σφραγίδα" του σε δυο γιους που δεν σταματούν να αγωνίζονται...

"Όχι ρε φίλε...ο Παναγιώτης...Έξω καρδιά".

Στο άκουσμα του θανάτου του, οι περισσότεροι αυτό έλεγαν! Ένας καλός, ήρεμος άνθρωπος. Αλλά, γαλουχώντας δύο παιδιά να είναι αγωνιστές. Να μην "μασάνε" τίποτα. 

Έτσι έφυγε ο Παναγιώτης Παναγιωτίδης, με τους δύο υιούς Δημήτρη και Αγάπιο να κρατούν γερά μέσα στη ψυχή τους όσα τους δίδαξε. Και αγωνίζονται, εδώ και χρόνια, εκτός πόλης Γιαννιτσών. Και πολύ καλά κάνουν! 

Ο Παναγιώτης, μετά από μία σειρά επαγγελμάτων, είχε πριν πάρει σύνταξη ένα οργανωμένο και συμπαθητικό Μίνι Μάρκετ, πλησίον του 3ου δημοτικού Σχολείου Γιαννιτσών. Ακόμη κι εκεί δεν σταμάτησε να κριτικάρει τα κακώς κείμενα, να έχει έναν ιδιότυπο αλλά με σαφή όρια "πατριωτισμό" μέσα του. 

Όταν έκλεισε του ευχηθήκαμε καλή σύνταξη. 

Πόσο πρόλαβε να την χαρεί; Δυστυχώς, όχι πολύ, ίσως και καθόλου! Τον "έφαγε" η κατάρα της εποχής, που τώρα αχνά λένε έχουν αρχίσει και βρίσκουν θεραπεία. Κι όσο αυτοί δουλεύουν τον κόσμο, ο κόσμος χάνεται με το "εισιτήριο" αυτό του σίγουρου θανάτου. Κρίμα, πολύ κρίμα.

Γεροί να είναι ο Δημήτρης και ο Αγάπιος, που ξέρουν και τους ξέρει πολύς κόσμος στην κοινωνία της πόλης των Γιαννιτσών, να τον θυμούνται. Που όχι μόνο θα τον θυμούνται, αλλά δεν θα είναι λίγες οι φορές που θα τον μνημονεύουν...

Καλό ταξίδι στην ψυχούλα του!