Γιαννιτσά/Γιάννης Σουκιούρογλου: Χειρίστηκε υπόθεση που εξαλείφθηκε επιστροφή 260.000!

Όταν η Ελληνική Δικαιοσύνη είναι στα...πάνω της, θεωρούμε οτι είναι η καλύτερη της Ευρώπης! Η δημοκρατικότερη, η δικαιότερη, αυτή που θα κάνει τον νόμο πραγματικό "εργαλείο" δικαίου. Με ανοικτά μάτια και αυτιά, με το "αδέκαστον" πραγματικά ανά χείρας. 

Ποιος είσαι κύριε; Το κράτος, κομμάτι της διοίκησης του, ή οτιδήποτε άλλο το εκπροσωπεί; Θα βρίσκεται ενώπιον και για το δικό σου λάθος, τη δική σου ευθύνη. Δεν μπορεί όλα συνεχώς να ερμηνεύονται και να συμπεραίνονται βάση ενός "ψυχρού" νόμου, ο οποίος είναι ένα νόμισμα που πολλές φορές έχει πάνω και από δύο πλευρές.

Δεν πολυλογούμε περισσότερο. Αλλά έπρεπε να διευκρινίσουμε τα ως άνω, γιατί η περίπτωση είναι μοναδική! 

Η ευκαιρία για να δούμε αυτό το "πρόσωπο" της δικαιοσύνης λοιπόν, ήταν ο μάχιμος δικηγόρος (έχουμε δει στην επικαιρότητα υποθέσεις που διεκπεραίωσε με επιτυχία και μάλιστα μπαίνοντας σε αρχεία που θα μείνουν στα νομικοδικαστικά δεδομένα), από τα Γιαννιτσά, Ιωάννης Σουκιούρογλου.

 Όπου τόλμησε και ανέλαβε πάλι, μία υπόθεση που ήθελε σαφώς μια νομική σειρά γιατί, το να καλείται εργαζόμενος να επιστρέψει 260.000 ευρώ στο δημόσιο, μετά από δεκάδες χρόνια συνεπούς εργασίας, μόνο εύκολο πράγμα δεν είναι να αντιμετωπιστεί.

Γιατί "έφαγε" όμως μια τέτοια "καμπάνα" δημοσίου; Ποία η ευθύνη της καθαρίστριας (εν προκειμένω) και ποία όμως και της διοίκησης των εκάστοτε Δήμων όπου εργάστηκε; Κι εδώ έρχεται το Ελεγκτικό Συνέδριο, να βάλει τον "δάκτυλο επί των τύπο των ήλων", πραγματικά στην "διπλή" ουσία του θέματος, για να αποφανθεί στο τέλος, με μια αίσθηση διεύρυνσης των ευθυνών, η οποία μία βαραίνει τόσο, που να εξαλείφει την άλλη ευθύνη, αφού υπήρχε και συνέπεια και προσφορά στην τελική.

Ας δούμε όμως τι συνέβη, όπως το περιγράφει ο Ιωάννης Σουκιούρογλου, που για μία ακόμη φορά κατάφερε να διαβεί έναν Ρουβίκωνα, έχοντας ευτυχώς στο τέλος του "ταξιδιού" ένα "λιμάνι" κατανόησης, που είναι για εύσημα! 

"Υπάλληλος προσελήφθηκε αρχικά το 1998 σε Δήμο της Αθήνας ως μόνιμος υπάλληλος κλάδου ΥΕ εργατών καθαριότητας και στη συνέχεια το 2003 μετατάχθηκε σε Δήμο του Νομού μας στην ίδια ειδικότητα. Απαραίτητο προσόν του διορισμού ήταν το απολυτήριο γυμνασίου, το οποίο ουδέποτε προσκόμισε διότι δεν το κατείχε.

Το 2017 μετά από έλεγχο, διαπιστώθηκε ότι δεν κατείχε το απολυτήριο Γυμνασίου και συνεπώς δεν πληρούσε τις τυπικές προϋποθέσεις διορισμού, με αποτέλεσμα να ανακληθεί ο διορισμός και να ζητηθεί να επιστρέψει ποσό άνω των 260.000 ευρώ για τους μισθούς που είχε λάβει όλα αυτά τα χρόνια ως αχρεωστήτως καταβληθέντα.

Μετά από έφεση του γραφείου μας ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου, εκδόθηκε η με αριθμό 1175/2026 απόφαση, η οποία δέχθηκε τους ισχυρισμούς μας και δικαίωσε πλήρως τον εντολέα μας διαγράφοντας όλο το ποσό που καλούνταν να επιστρέψει.

Ειδικότερα η ως άνω απόφαση δέχθηκε ότι αφενός ο υπάλληλος προσέφερε επί 20 συναπτά έτη με συνέπεια τις υπηρεσίες του και στους δύο Δήμους, αφετέρου κανείς από τους δύο Δήμους όλα αυτά τα έτη δεν προέβη στον απαραίτητο έλεγχο των στοιχείων που ήταν κατατεθειμένα στο προσωπικό του μητρώο, ώστε να διαπιστωθεί έγκαιρα η έλλειψη του τυπικού προσόντος διορισμού.

Επιπλέον, σύμφωνα με το διατακτικό της απόφασης, η έλλειψη του απολυτήριο Γυμνασίου δεν είχε καμία επίδραση στη φύση της εργασίας του υπαλλήλου ως εργάτη καθαριότητας.

Η απόφαση αυτή δίνει μια νέα διάσταση στην ευθύνη της Διοίκησης απέναντι στον εργαζόμενο. Η μακρά αδράνεια της Διοίκησης σαφώς και πρέπει να συνεκτιμάται πριν την έκδοση οποιασδήποτε πράξης εις βάρος του υπαλλήλου".

Άλλα επιπλέον λόγια θα είναι φτώχια. Με κάτι τέτοια νιώθεις πραγματικά ακόμη και υπερήφανος να είσαι πολίτης αυτής της χώρας. Γιατί να μην προχωρούν όλα έτσι λοιπόν; Γιατί όπως είπαμε, ένα νόμισμα τελικά στον κόσμο αυτόν, δεν έχει πάντα μόνο δύο όψεις!