Η αριστούχος από τα Γιαννιτσά Έλενα Παπαδοπούλου: "Μόλις έρθει η ώρα της εξέτασης μπλοκάρεις κάθε διαφορετική πληροφορία"

του Παύλου Νεκτάριου Παπαδόπουλου

Περιγράφει πραγματικά με γλαφυρό τρόπο, συγγραφικό θα έλεγε κάποιος, την αγωνία και το «είδος» του άγχους που πέρασε. Η Έλενα Παπαδοπούλου, από το 2ο Γενικό Λύκειο Γιαννιτσών, κατάφερε να ανέβει στο…Έβερεστ των 17.900 μορίων (17,2 έκθεση, 15,9 αρχαία, 19,6 κοινωνιολογία, 18,9 ιστορία), πετυχαίνοντας έναν στόχο που ήθελε πάρα πολύ, όπως όλοι όσοι ήθελαν να περάσουν σε σχολή του ενδιαφέροντος τους. Η διαχείριση των περίεργων συναισθημάτων έγινε με τη «συμβολή των καθηγητών του φροντιστηρίου αλλά και του σχολείου οι όποιοι μας κρατούσαν σε εγρήγορση και μας βοήθησαν και ψυχολογικά αλλά και πρακτικά για την οργάνωση του προγράμματος μας», όπως είπε η άξια αριστούχος στην ΠΕΛΛΑNEWS.

~ Πώς έζησες τις εξετάσεις με τον covid να...παραμονεύει, κάνοντας τη χρονιά κάπως διαφορετική;

Αν και εννοείται ότι η τωρινή πανδημία δυσκόλεψε τις συνθήκες ζωής και εργασίας των ανθρώπων καθώς και αυτές της εκπαίδευσης , μπορώ να πω ότι με βοήθησε αρκετά όσον αφόρα τον τρόπο με τον όποιο θα διαχειριζόμουν το διάβασμα μου. Εφόσον δεν πηγαίναμε σχολειό και οι ώρες του φροντιστηρίου ήταν περιορισμένες καθώς τα μαθήματα γίνονταν διαδικτυακά, οι ώρες μελέτης πολλαπλασιάστηκαν και έτσι μπορούσε να υπάρχει και ώρα για χαλάρωση. Προσωπικά, μπορούσα να ξυπνάω το πρωί πιο αργά από ότι θα ξυπνούσα σε μια κανονική χρονιά, αλλά και να χαλαρώσω πριν ξεκινήσω το διάβασμα. Αυτό δεν σημαίνει ότι η καραντίνα μου επέτρεψε να "σπαταλήσω" χρόνο, αλλά κατάφερα να τον διαχειριστώ καλυτέρα. Σε αυτό βοήθησε ιδιαίτερα η συμβολή των καθηγητών του φροντιστηρίου αλλά και του σχολείου οι όποιοι μας κρατούσαν σε εγρήγορση και μας βοήθησαν και ψυχολογικά αλλά και πρακτικά για την οργάνωση του προγράμματος μας. Άμα δεν είχε ξεσπάσει η πανδημία, και είχαμε ακόμη την υλη που προστέθηκε από την αρχή της χρονιάς και πηγαίναμε ακόμα σχολείο, πιστεύω ότι θα ήταν αρκετά δύσκολο να γίνει ικανοποιητική κάλυψη της ύλης και ικανοποιητική επανάληψη.

~ Κατάφερες να πάρεις εκπληκτικούς βαθμούς και, ταπεινά, σου δίνουμε τα δικά μας συγχαρητήρια. Πώς βίωσες το κάθε μάθημα, την κάθε μέρα που πήγαινες για να γράψεις;

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ! Μπορώ να πω ότι δεν ήμουν αγχωμένη σε όλη την διάρκεια της χρονιάς, εφόσον ήξερα ότι οι πανελλήνιες είναι κάτι δεδομένο. Θα γίνει μια ορισμένη στιγμή κάτω από ορισμένες συνθήκες με ορισμένες ερωτήσεις και το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να προετοιμαστώ κατάλληλα.
Αυτή την αίσθηση της σιγουριάς μου έδινε σίγουρα και η θεωρητική κατεύθυνση στην οποία βρίσκομαι, όπου τα θέματα είναι δεδομένα και δεν μπορεί να πέσει κάτι ιδιαίτερα δύσκολο και άγνωστο όπως στα θέματα των άλλων κατευθύνσεων. Αν και ήμουν έτσι στην διάρκεια της χρονιάς, στην παραμονή κάθε μαθήματος (εκτός από την έκθεση που δεν είχε ακριβώς καθορισμένη υλη ) ένιωθα ότι δεν θυμόμουν τίποτα από το βιβλίο. Δεν ήταν όμως ακριβώς άγχος γιατί μέσα μου ήξερα(και με διαβεβαίωσαν οι καθηγητές μου) ότι αυτή είναι μια απολυτά φυσιολογική αντίδραση και συμβαίνει σε όλους. Το θέμα είναι να μην συνεχιστεί την επομένη μέρα και ιδιαίτερα την ώρα της εξέτασης. Έτσι την ημέρα της εξέτασης υπήρχε αγωνία και όχι άγχος για τα θέματα που θα πέσουν. Όταν έρχεται το γραπτό μπροστά σου απλά "μπλοκάρεις" κάθε διαφορετική πληροφορία εκτός από αυτά που σε ρωτάνε, για τρεις μόνο ώρες. Ξέρεις ότι υπάρχουν ερωτήσεις που θα σε δυσκολέψουν αλλά επίσης ξέρεις ότι δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς και θα ξέρεις σίγουρα κάτι από το βιβλίο που είχες μελετήσει μια ολόκληρη χρονιά. Έτσι έγραψα ότι ήξερα και όταν βγήκα είχα μια γενική εικόνα της επίδοσης μου, γνωρίζοντας επίσης ότι έδωσα τον καλύτερο μου εαυτό. Και αυτό ήταν που είχε σημασία.

~ Πώς ένιωσες όταν είδες τα αποτελέσματα;

Την μέρα των αποτελεσμάτων έκανα έμμεσο στόχο να κοιμηθώ όσο περισσότερο μπορώ πριν βγουν για να μην αγχωθώ παραπάνω. Αλήθεια είναι ότι τις τελευταίες μέρες συνειδητοποίησα ότι επιτέλους τελειώσαμε και επιτέλους θα μάθουμε πως τα πήγαμε. Έτσι με άγχος και αγωνιά μπήκα στην ιστοσελίδα να δω κι εγώ τι έκανα φέτος. Αρχικά ένιωσα μεγάλο σοκ ιδιαίτερα όταν είδα τον πρώτο βαθμό της έκθεσης γιατί ήξερα ότι και σε σχέση με τις εκτιμήσεις των παιδιών και των καθηγητών ήταν υψηλός και επίσης πολύ καλός συγκρίνοντας τον με την πορεία μου όλη την χρονιά. Βεβαία βοήθησε ιδιαίτερα και το θέμα της φιλαναγνωσίας που μου άρεσε αρκετά αλλά αναγνωρίζω σίγουρα ότι ήταν αρκετά άστοχο καθώς όλοι μας περιμέναμε να πέσει ένα πιο επίκαιρο θέμα που θα αντικατόπτριζε επίσης την τωρινή γενιά, τα ενδιαφέροντα και τις ανησυχίες της . Με τους υπόλοιπους βαθμούς μου ήμουν σίγουρα ικανοποιημένη και χαρούμενη καθώς ήξερα ότι η προσπάθεια που κατέβαλλα όλη την χρονιά μου επέτρεψε να έχω έναν αρκετά κάλο βαθμό που με βοηθάει να περάσω σε όποια σχολή θέλω.

~ Τι σκέφτεσαι για το μέλλον;

Ήδη από τα μέσα της χρονιάς ήμουν σίγουρη ότι το διάβασμα μου είχε τον απώτερο σκοπό να μου δώσει τα κατάλληλα μόρια για να περάσω στην σχολή της Αγγλικής Φιλολογίας και ιδιαίτερα της Θεσσαλονίκης. Την θεωρώ μια σχολή που πραγματικά μορφώνει και καλλιεργεί και είναι συνάμα πρακτική. Έτσι αν με το καλό περάσω και τελειώσω τις σπουδές μου θα ήθελα παρά πολύ να ασχοληθώ με την μετάφραση λογοτεχνικών έργων και να μπορέσω να συμβάλλω στην διασύνδεση ελληνικής και αγγλικής λογοτεχνίας.