Η ΕΠΟ εκτελεί τη Γ' Εθνική

Γράφει ο Κυριάκος Ισκεντερίδης

Υπάρχουν αποφάσεις που ανοίγουν δρόμους και υπάρχουν αποφάσεις που κλείνουν πόρτες. Ο νέος κανονισμός της ΕΠΟ για τη συμμετοχή περισσότερων Β' ομάδων των ΠΑΕ στη Γ' Εθνική ανήκει, δυστυχώς, στη δεύτερη κατηγορία.

Αντί να λύσει τα πραγματικά προβλήματα της κατηγορίας, επιχειρεί να αλλάξει τον χαρακτήρα της. Αντί να στηρίξει τα ερασιτεχνικά σωματεία, δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερες ανισότητες. Και αντί να προστατεύσει τη βάση της ποδοσφαιρικής πυραμίδας, μοιάζει να προσαρμόζει ολόκληρη τη Γ' Εθνική στις ανάγκες των επαγγελματικών ΠΑΕ.

Και εδώ γεννάται το πρώτο ερώτημα.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που οι άνθρωποι που αποφασίζουν για τη Γ' Εθνική βρέθηκαν πραγματικά δίπλα στις ομάδες της;
Η ΕΠΟ γνωρίζει ποιο είναι το πρόβλημα. Απλώς δεν το λύνει.

Το μεγαλύτερο παράδοξο είναι ότι η ίδια η ΕΠΟ έχει αναγνωρίσει πως το μεγαλύτερο πρόβλημα της Γ' Εθνικής είναι η οικονομική ασφυξία των σωματείων.

Έχει μιλήσει για το δυσβάσταχτο κόστος μετακινήσεων.

Για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ομάδες.

Για την ανάγκη μείωσης των εξόδων.

Αν λοιπόν γνωρίζει το πρόβλημα, γιατί δεν το αντιμετωπίζει;

Γιατί δεν δημιουργεί ένα πραγματικό πρόγραμμα οικονομικής ενίσχυσης;

Γιατί δεν καλύπτει μέρος των μετακινήσεων;

Γιατί δεν μειώνει τα παράβολα συμμετοχής;

Γιατί δεν εξασφαλίζει κεντρικές χορηγίες για τις ομάδες της Γ' Εθνικής;

Γιατί δεν δημιουργεί τηλεοπτικό προϊόν που θα αποφέρει έσοδα στους συλλόγους;

Αντί γι' αυτά, επιλέγει να αλλάξει τον χαρακτήρα της κατηγορίας.

Τι πιστεύει τελικά η ΕΠΟ ότι είναι η Γ' Εθνική;

Πιστεύει ότι πρόκειται για επαγγελματικό πρωτάθλημα;

Γιατί όσοι ζουν καθημερινά τη Γ' Εθνική γνωρίζουν πολύ καλά την αλήθεια.

Οι περισσότερες ομάδες επιβιώνουν χάρη στις προσωπικές θυσίες των διοικήσεων.

Οι πρόεδροι πληρώνουν από την τσέπη τους.

Οι παράγοντες βάζουν συνεχώς χρήματα για να μην κατεβάσει ρολά ο σύλλογος.

Τα έσοδα περιορίζονται σε λίγες διαφημιστικές πινακίδες γύρω από το γήπεδο, έναν χορηγό στη φανέλα και ελάχιστα εισιτήρια.

Σε πολλές περιπτώσεις αυτά τα χρήματα δεν αρκούν ούτε για δύο εκτός έδρας αποστολές.

Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της Γ' Εθνικής.

Και απέναντί τους ποιον βάζει η ΕΠΟ;

Β' ομάδες Ποδοσφαιρικών Ανωνύμων Εταιρειών.

Ομάδες που προέρχονται από οργανισμούς με τηλεοπτικά συμβόλαια.

Με κεντρικές χορηγίες.

Με εμπορικά έσοδα.

Με πολλαπλάσιες οικονομικές δυνατότητες.

Με εντελώς διαφορετική δομή.

Μπορεί πραγματικά κάποιος να ισχυριστεί ότι αυτό αποτελεί ισότιμο ανταγωνισμό;

Πού βρίσκεται η ισονομία;

Πού βρίσκεται η προστασία του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου;

Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι οι Β' ομάδες. Είναι ότι οι ομάδες δεν αντέχουν άλλο.

Κάθε καλοκαίρι οι διοικήσεις αναρωτιούνται αν θα μπορέσουν να δηλώσουν συμμετοχή.

Όχι γιατί δεν έχουν ποδοσφαιριστές.

Όχι γιατί δεν έχουν κόσμο.

Αλλά γιατί δεν έχουν χρήματα.

Το κόστος συμμετοχής αυξάνεται συνεχώς.

Οι μετακινήσεις είναι τεράστιες.

Οι διαιτησίες.

Η ιατρική κάλυψη.

Τα γήπεδα.

Τα δελτία.

Η φιλοξενία.

Όλα πληρώνονται από ανθρώπους που δεν είναι επαγγελματίες επενδυτές.

Είναι άνθρωποι που αγαπούν την ομάδα τους.

Και αντί η ΕΠΟ να αναζητήσει τρόπους να κρατήσει αυτούς τους ανθρώπους στο ποδόσφαιρο, τους φορτώνει ακόμη περισσότερη αβεβαιότητα.

Ποιο είναι τελικά το κίνητρο;

Ας απαντήσει η ίδια η ΕΠΟ.

Ποιο είναι το όφελος για μια ομάδα της Γ' Εθνικής;

Ποιο είναι το οικονομικό της κίνητρο;

Τι εισπράττει από την Ομοσπονδία;

Ποια είναι η ανταποδοτικότητα;

Τι προσφέρει η ΕΠΟ στις ομάδες που αποτελούν τη βάση του ελληνικού ποδοσφαίρου;

Ή μήπως θεωρεί ότι οι διοικήσεις θα συνεχίσουν για πάντα να πληρώνουν από την προσωπική τους περιουσία;

Πού αλλού συμβαίνει αυτό;

Υπάρχει άραγε άλλη χώρα όπου ομάδες με τόσο διαφορετικές οικονομικές δυνατότητες καλούνται να συνυπάρξουν στο ίδιο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα;

Υπάρχει άλλη χώρα όπου ερασιτεχνικά σωματεία καλούνται να ανταγωνιστούν οργανισμούς που ανήκουν σε επαγγελματικές ΠΑΕ με αυτούς τους όρους;

Αν υπάρχει, η ΕΠΟ οφείλει να το εξηγήσει.

Η Γ' Εθνική δεν είναι "πάρκινγκ" των μεγάλων ΠΑΕ

Η Γ' Εθνική είναι η κατηγορία που γεννά ποδοσφαιριστές.

Η κατηγορία που κρατά ζωντανές τις ποδοσφαιρικές κοινωνίες της επαρχίας.

Η κατηγορία που στηρίζεται στον εθελοντισμό, στην αγάπη και στην αυτοθυσία.

Δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως χώρος εξυπηρέτησης των αναγκών των μεγάλων ΠΑΕ.

Γιατί αν καταρρεύσει η βάση, αργά ή γρήγορα θα καταρρεύσει και η κορυφή.

Η ΕΠΟ οφείλει απαντήσεις

Ποιος εισηγήθηκε αυτή την αλλαγή;

Υπήρξε διαβούλευση με τα σωματεία;

Άκουσε κανείς τις Ενώσεις;

Ρώτησε κανείς τους ανθρώπους της Γ' Εθνικής;

Ή ακόμη μία φορά αποφάσισαν λίγοι για τους πολλούς;

Η ιστορία θα κρίνει αυτή την απόφαση

Η ΕΠΟ σήμερα έχει μια επιλογή.

Να ακούσει αυτούς που κρατούν ζωντανό το ελληνικό ποδόσφαιρο ή να συνεχίσει να νομοθετεί από τα γραφεία της, αγνοώντας την πραγματικότητα των γηπέδων.

Γιατί αν χαθεί η Γ' Εθνική, δεν θα χαθούν μόνο ιστορικοί σύλλογοι. Θα χαθεί η καρδιά του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Και τότε θα είναι αργά για διαπιστώσεις, δικαιολογίες και διορθωτικές κινήσεις.

Η ώρα της αλήθειας

Η Γ' Εθνική δεν είναι απλώς μία κατηγορία. Είναι οι ομάδες της γειτονιάς, της επαρχίας, των μικρών κοινωνιών. Είναι οι άνθρωποι που κάθε καλοκαίρι δίνουν έναν αγώνα πολύ πιο δύσκολο από αυτόν που θα δώσουν μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Αγώνα για να βρουν χρήματα, να κρατήσουν ζωντανό τον σύλλογο, να συνεχίσουν να προσφέρουν στα παιδιά του τόπου τους το δικαίωμα να ονειρεύονται.

Αυτούς τους ανθρώπους όφειλε να προστατεύσει η ΕΠΟ.

Όχι να τους φορτώσει ακόμη μεγαλύτερο βάρος.

Όχι να αλλάξει τον χαρακτήρα της μοναδικής εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας για να εξυπηρετήσει άλλες προτεραιότητες.

Γιατί το ποδόσφαιρο δεν χτίζεται από πάνω προς τα κάτω.

Χτίζεται από τις ακαδημίες, τα χωριά, τις μικρές πόλεις, τα ερασιτεχνικά σωματεία. Από εκεί ξεκινούν όλα.

Αν χαθεί αυτή η βάση, αργά ή γρήγορα θα καταρρεύσει ολόκληρη η ποδοσφαιρική πυραμίδα.

Η ΕΠΟ ακόμη έχει χρόνο να ακούσει τις φωνές των ανθρώπων της Γ' Εθνικής. Να ανοίξει έναν πραγματικό διάλογο. Να αποδείξει ότι διοικεί για το σύνολο του ελληνικού ποδοσφαίρου και όχι μόνο για όσους έχουν δύναμη και επιρροή.

Διαφορετικά, η ιστορία θα γράψει ότι η μεγαλύτερη πληγή δεν ήταν μια λανθασμένη απόφαση.

Ήταν ότι κανείς δεν άκουσε εκείνους που προειδοποιούσαν εγκαίρως.

Η Γ' Εθνική δεν ζητά ελεημοσύνη. Ζητά δικαιοσύνη.

Δεν ζητά προνόμια. Ζητά ίσους όρους.

Δεν ζητά χάρες. Ζητά σεβασμό.

Και πάνω απ' όλα, δεν ζητά να πληρώσει το τίμημα αποφάσεων που δεν πήρε ποτέ η ίδια.

πηγή: metrosport.gr