Η «υγιής επιχειρηματικότητα» πίσω από τα κάγκελα

Ο ιδιοκτήτης της μπισκοτοβιομηχανίας «Βιολάντα» Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης κρίθηκε προφυλακιστέος την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου, με ομόφωνη απόφαση ανακριτή και εισαγγελέα. Ετσι, μετά την ολοκλήρωση της πολύωρης απολογίας του ενώπιον του ανακριτή στα Τρίκαλα, οδηγήθηκε στις φυλακές Τρικάλων.

Την ίδια μέρα, στα Τρίκαλα ένα «ενιαίο μέτωπο» υπεράσπισής του κατέλαβε τα τοπικά ερτζιανά και τον τοπικό έντυπο Τύπο:

● Το Επιμελητήριο, με ανακοίνωσή του, υπενθύμισε με «νόημα» ότι α) η «Βιολάντα» είναι επιχείρηση που συνεισφέρει στην τοπική οικονομία και κοινωνία, β) ότι η ένταση στο στάδιο της προκαταρκτικής κρίσης και πριν διερευνηθούν όλες οι συνθήκες και αποδοθούν ευθύνες «δεν υπηρετεί ούτε την αλήθεια ούτε τη θεσμική τάξη».

● Ο ένας εκ των ιδιοκτητών της άλλης μεγάλης βιομηχανίας της περιοχής, της γαλακτοβιομηχανίας ΤΥΡΑΣ, παρενέβη στον τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό «Ζυγός» υπέρ του Κ. Τζιωρτζιώτη, σε ανάλογο πνεύμα.

● Την επομένη της προφυλάκισης, παρενέβη δημόσια στο ίδιο πνεύμα ο ιδιοκτήτης άλλης μεγάλης γαλακτοβιομηχανίας, ο Βαγγέλης Πλεξίδας της La FARM.

● Στο ίδιο πνεύμα, επίσης, παρενέβησαν και τοπικοί παράγοντες - μια πανστρατιά.

Το στοίχημα αυτών των πιέσεων την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου και περί αυτήν ήταν προφανές: να εμφανιστεί η «τοπική κοινωνία», δηλαδή η επιχειρηματική τάξη της περιοχής και πολιτικοί ή αυτοδιοικητικοί που ομονοούν όσον αφορά την αξία της προσφοράς των πρώτων στην τοπική κοινωνία, ενωμένη στην «απαίτηση» να μην προφυλακιστεί ο Κ. Τζιωρτζιώτης. Τουτέστιν, συναδελφική και ταξική αλληλεγγύη...

Στον αντίποδα, η τάξη των μισθωτών, πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις προσκείμενες στην Αριστερά, συμμετείχαν στη συγκέντρωση έξω από τα δικαστήρια, με αίτημα να μην πέσει στα «μαλακά» ο ιδιοκτήτης της «Βιολάντα».

Δύο «κόσμοι» χωριστά, δύο «κόσμοι» απέναντι...

Τα εκατέρωθεν επιχειρήματα δεν είναι χωρίς σημασία. Το κοινωνικό-πολιτικό μπλοκ των υποστηρικτών του ιδιοκτήτη της «Βιολάντα» έχει κάνει σημαία του δύο επιχειρήματα: Πρώτον, η εταιρεία προσφέρει στην τοπική οικονομία και κοινωνία, και, δεύτερο, αν η εταιρεία κλείσει, τι θα απογίνουν «300 οικογένειες που τρώνε ψωμί» απ’ αυτήν.

Από την άλλη, οι εργαζόμενοι και οι συνδικαλιστικοί τους εκπρόσωποι είναι εξαιρετικά θορυβημένοι – και δικαίως. Οι αρχές έκλεισαν το δεύτερο εργοστάσιο της εταιρείας στα Τρίκαλα επειδή θεωρήθηκε επικίνδυνο να συνεχιστεί η λειτουργία του και «ψάχνουν» το εργοστάσιο στη Λάρισα. Στο δεύτερο εργοστάσιο στα Τρίκαλα βρέθηκε επίσης αδήλωτο υπόγειο (τα «υπόγεια-φαντάσματα») αλλά προφανώς και άλλα, σοβαρά κενά ασφάλειας.

Πρέπει λοιπόν οι εργαζόμενοι/ες να διακινδυνεύουν τις ζωές τους, να πεθαίνουν σε εργατικά δυστυχήματα και να «κάνουν υπομονή» για να μη χάσουν το μεροκάματο, ενώ ο υπεύθυνος για τα τρομακτικά κενά ασφάλειας ιδιοκτήτης της βιομηχανίας να πέσει στα «μαλακά» εν ονόματι της «προσφοράς της στην τοπική οικονομία και κοινωνία»; Αυτό είναι το κρίσιμο debate που διεξάγεται στα Τρίκαλα και στη γύρω περιοχή.

Ομως δεν είναι χωρίς σημασία και δεν πρέπει να μείνει ασχολίαστο το γεγονός ότι ύστερα από την προφυλάκιση του ιδιοκτήτη της «Βιολάντα» ξέσπασε ξαφνικά ένα οιονεί κυβερνητικό σκάνδαλο, καθώς ο προφυλακισμένος Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης στο απολογητικό του υπόμνημα «έδειξε» ως υπεύθυνο -και μάλιστα μοναδικό!- τον συντοπίτη του υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημήτρη Παπαστεργίου, και συγκεκριμένα για «την εγκατάσταση, επίβλεψη και λειτουργία του συγκεκριμένου υπογείου σωλήνος προπανίου που εμφανίζεται ως η αποκλειστική αιτία της εκρήξεως και της πυρκαγιάς». Και η μυρωδιά αερίου που σύμφωνα με μαρτυρίες υπήρχε επί μήνες και είχε επισημανθεί; Και το υπόγειο-φάντασμα όπου συγκεντρωνόταν το αέριο πριν εκραγεί; Κ.λπ. κ.λπ.

Στα Τρίκαλα είναι παγκοίνως γνωστό ότι ο Κώστας Σκρέκας και ο Δημήτρης Παπαστεργίου ανταγωνίζονται για την πρωτιά σε σταυρούς και επομένως για το κύρος του πρώτου τη τάξει κυβερνητικού στελέχους στην περιοχή – με όλα τα προφανή ωφελήματα. Ψιθυρίζεται επίσης ευρέως ότι ο ιδιοκτήτης της «Βιολάντα» πρόσκειται στο στρατόπεδο του κ. Σκρέκα.

Ωστόσο, το «ξεμπρόστιασμα» του Δημήτρη Παπαστεργίου έχει πιθανότατα πολύ σημαντικότερη στόχευση: μεταφέρει το γνωστό «εύγλωττο» και πειστικό μήνυμα ότι «αν με καταστρέψετε, θα πάρω κι άλλους μαζί μου». Τουλάχιστον αυτό είναι το αδιαμφισβήτητο «πόρισμα» στα «πηγαδάκια» και στα καφενεία του νομού...

Πράγματι, ο μίστερ Βιολάντα κινδυνεύει με οικονομική καταστροφή αν κριθεί ότι είχε υπαιτιότητα για τη φονική έκρηξη. Οι ασφαλιστικές δεν θα δώσουν φράγκο, ενώ και οι αποζημιώσεις στις οικογένειες των θυμάτων θα ήταν πολύ υψηλές.

Η Ν.Δ. είναι πολύ εκτεθειμένη στην περιοχή και τώρα έχει να διαχειριστεί και ένα οιονεί κομματικό σκάνδαλο με το «ξεμπρόστιασμα» του Δημήτρη Παπαστεργίου, που μπορεί να εξελιχτεί σε διαλυτική εσωκομματική κόντρα κορυφής μεταξύ κορυφαίων στελεχών της και υπουργών.

Το απόστημα της «υγιούς επιχειρηματικότητας» έσπασε, η κατάσταση μοιάζει ανεξέλεγκτη, και η ευκαιρία να επαναπροσδιοριστούν τα όρια του εργοδοτικού διευθυντικού δικαιώματος και της ασυδοσίας είναι υπαρκτή.

Γιατί τον επιλέξαμε

Γιατί πίσω από την τραγωδία με τις 5 νεκρές εργαζόμενες στο εργοστάσιό του, το διακύβευμα μετά την προφυλάκισή του φαίνεται να έχει πολιτικοκοινωνικές διαστάσεις.

πηγή: έντυπη έκδοση "Εφημερίδας των Συντακτών" - ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ - Πάνος Κοσμάς - efsyn.gr 

* κεντρική φώτο: σκίτσο Πέτρος Ζερβός