Η χώρα βρίσκεται σε συνθήκες άτακτης χρεοκοπίας. Να προστατευτεί ο πρωτογενής τομέας.

Η χώρα βρίσκεται σε συνθήκες άτακτης χρεοκοπίας. Να προστατευτεί ο πρωτογενής τομέας.

Είναι καθολικά αποδεκτό ότι η Κυβέρνηση τα έχει πάει αρκετά καλά στη διαχείριση αυτής της πρωτόγνωρης κατάστασης που βιώνουμε όλοι μας.

Αρκεί να δει κανείς τα αποτελέσματα σε χώρες όπως η Ιταλία και η Ισπανία για να διαπιστώσει το μέγεθος του προβλήματος που θα είχαμε να αντιμετωπίσουμε αν σε αυτό συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι το ΕΣΥ ήταν «άδειο» από ιατρικό /νοσηλευτικό προσωπικό και διαθέσιμες κλίνες ΜΕΘ (μόλις 500). 

Ο κίνδυνος που φαίνεται ότι αποφύγαμε ήταν τεράστιος.

Βέβαια τον καθοριστικότερο ρόλο σε αυτό έπαιξε η προσαρμογή των πολιτών στα μέτρα που ανακοίνωσε η Κυβέρνηση. Σε μια χωρά που τέτοιου είδους μέτρα θα φάνταζαν ανεφάρμοστα εφαρμόστηκαν υποδειγματικά και όχι ως αποτέλεσμα φόβου των κυρώσεων όσο ως αποτέλεσμα προστασίας πρώτα των ανθρώπων της οικογένειά μας, καθώς ακόμη ο θεσμός παραμένει ιερός για την κοινωνία μας και κατ’ επέκταση των πιο ευάλωτων συναθρώπων μας 

Ωστόσο σε αυτό το πλαίσιο παραφωνία αποτέλεσε το πολιτικό προσωπικό της χώρας εκτός μερικών φωτεινών εξαιρέσεων, το οποίο προσπάθησε να αποκομίσει πολιτικά οφέλη επενδύοντας στον κίνδυνο της υγείας των πολιτών και σε κορώνες γραφικότητας που δεν συνάδουν με αυτό που βιώνει η κοινωνία μας.  

Η επόμενη μέρα 

Η επόμενη μέρα δε θα είναι ποτέ σαν τις προηγούμενες. Θα βιώσουμε μια νέα κοινωνική πραγματικότητα αλλά και τις επιπτώσεις μιας ύφεσης χωρίς προηγούμενο. Ουσιαστικά η χώρα βρίσκεται σε συνθήκες άτακτης χρεοκωπίας.

Ήδη διεθνείς οίκοι αξιολόγησης τοποθετούν την ύφεση μεταξύ 8% - 21% και για να διαπιστώσουμε το μέγεθος της ζημιάς η χειρότερη επίδοσή της χώρας ήταν το 2011 όταν και η ύφεση έφτασε στο 9,1%.

Είναι δεδομένο πως μια τέτοιου επιπέδου ύφεση θα πλήξει πρώτα και περισσότερο το εργατικό δυναμικό της χώρας και θα διαμορφώσει ένα νέο τοπίο ανεργίας, φτώχεια και ανασφάλειας. Οι συνέπειες απροσδιόριστες γιατί τα ζητήματα είναι πολλά και μεγάλα και θα μεγαλώσουν, χωρίς να μπορεί κανείς να κάνει μια ασφλή εκτίμηση καθώς η χώρα μας είναι απόλυτα εξαρτημένη από τους τομείς που πλήττονται περισσότερο από τον κορονοϊό (τουρισμός και εστίαση).

Ο τουρισμός για τη χώρα αντιπροσώπευει περισσότερο από το 20% του ΑΕΠ, ενώ σε ορισμένές περιοχές όπως σε κάποια νησία αποτελεί και το 90% της δραστηριότητας αυτών των περιοχών. Επιπλέον οι εργαζόμενοι σε εστίαση και τουρισμό προσεγγίζουν τους 500.000 για τους μήνες Ιούλιο – Σεπτέμβριο. 

Έυκολα μπορεί κάποιος να αντιληφθεί το μέγεθος τους προβλήματος καθώς όχι μόνο έχουν σταματήσει να έρχονται τουρίστες αλλά κανείς δε μπορεί να αξιολογήσει με ασφάλεια και αν πρόκειται να έρθουν ή να ταξιδέψουν φέτος. 

Δυστυχώς παρ’ όλα τα χρόνια των μνημονίων η δομή της οικονομίας μας παρέμεινε καταναλωκεντρική, χωρίς παραγωγή με αποτέλεσμα τώρα οι απώλειες να είναι τεράστιες. Επιπλέον είμαστε μια χωρά μικρών επιχειρήσεων πρωτίστος οικογενειακών, οι περισσότερες εκ των οποίων δε διαθέτουν τους πόρους για να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες αυτής της πανδημίας με τον κίνδυνο για νέο κύμα «λουκέτων» να είναι υπαρκτός 

Πρωτογενής τομέας

Είναι σημαντικό έστω και σε αυτή την τόσο δύσκολη συγκυρία να καταλάβει επιτέλους η Κυβέρνηση, ότι πρέπει να στηρίξει τον πρωτογενή τομέα της χώρας, ως βασικό μοχλό ανάπτυξης της οικονομίας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το γεγονός ότι εν μέσω πανδημίας αυξήθηκε η κατανάλωση φρούτων και κομπόστας στις χώρες της Ευρωπαικής Ένωσης και όχι η αγορά ρούχων και παπουτσιών.  

Να καταλάβει ότι όλοι αυτοί που πηγαίνουν στο χωράφι και στα ζώα τους πρέπει να αποτελέσουν δομικό στοιχείο της Ελληνικής οικονομίας, το οποίο πρέπει να αξιοποιηθεί, να επανασχεδιαστεί, να ανασυγκροτηθεί και να προστατευτεί.

Η κρίση θα είναι βαθιά και η έξοδος από αυτήν ίσως απαιτήσει θυσίες, που ενδεχόμενα δεν έχουμε ούτε καν φανταστεί και δυστυχώς ακόμη είμαστε στην αρχή.