Ηλίας Διαμαντόπουλος: Ποιος ο έντονος προβληματισμός και η ανησυχία του για τους μαθητές

του Παύλου Νεκτάριου Παπαδόπουλου

Μια ανάρτηση ως γονιός, με ταυτόχρονη έκφραση του προβληματισμού και της ανησυχίας του, έκανε ο Πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Γιαννιτσών Ηλίας Διαμαντόπουλος, καθώς λόγω της κατάστασης με την εμφάνιση του κορωνοϊού και το κλείσιμο των Σχολείων (με τα παιδιά να μένουν αναγκαστικά στο σπίτι), το Υπουργείο Παιδείας έχει προτείνει πρόγραμμα, το οποίο περιλαμβάνει εκπαιδευτική τηλεόραση και τηλεργασία.

Ο κ. Διαμαντόπουλος αναρωτιέται «πώς θα μαζέψουμε μετά από όλο αυτό τα παιδιά μας από τα κινητά, τα τάμπλετ και τις τηλεοράσεις; Όταν τώρα με τις ευλογίες όλων ή για να μπορέσουμε να δουλέψουμε στο σπίτι, τους τα επιτρέπουμε όλα και μάλιστα πολλές φορές χωρίς να μπαίνουν όρια;».

Από την tv… «καπάκι» στον H/Y

Μία απορία που πραγματικά είναι εύλογη, καθώς, όπως διευκρινίζει έτερος εκπαιδευτικός, απαντώντας στον προβληματισμό του Προέδρου, σημειώνει πως «καλό θα είναι και τις ημέρες της καραντίνας  να κρατάμε πρόγραμμα με τα παιδιά. Πρωινό-μεσημεριανό-βραδινό γεύμα, συγκεκριμένες ώρες δραστηριοτήτων, συγκεκριμένη ώρα για τάμπλετ ή κινητό και φυσικά συγκεκριμένη ώρα ύπνου, ώστε να λειτουργήσει και η οικογένεια φυσιολογικά και να υπάρχει γνώση των ορίων και φυσικά να αποφευχθεί η γκρίνια μετά την καραντίνα». Είναι όμως έτσι;

O Ηλίας Διαμαντόπουλος από την πλευρά του απαντά, επιμένοντας αναφέρει πως «όταν για το δημοτικό σχολείο λένε ότι από τις 10:00 π.μ. μέχρι τις 11.30 π.μ. θα βλέπουν εκπαιδευτική τηλεόραση, μετά από τις 12:00 μέχρι τις 16:00 θα κάνουν σύγχρονη τηλεκπαίδευση και στη συνέχεια θα πρέπει να κάνουν και όσα θα έχουν στην ασύγχρονη, για ποιο πρόγραμμα να μιλήσουμε». Τονίζει με δόση κριτικής οτι «το πρόγραμμα πλέον το βάζουν άλλοι για εμάς και χωρίς τους παραπάνω προβληματισμούς».

Προγραμματίζεται ή χάνεται ο έλεγχος;

Κάπου εδώ έρχεται και μία ακόμη άποψη συναδέλφου του, που σχολιάζει τον προβληματισμό αυτόν λέγοντας ότι «ούτος ή άλλως το Υπουργείο συστήνει, δεν υποχρεώνει. Άρα διαλέγουμε τι θα κάνουμε στα παιδιά και ως γονείς και ως εκπαιδευτικοί και αν κάτι θεωρούμε ότι υπερβαίνει τα όρια μας, μπορούμε και να το αποφύγουμε και ως γονείς και ως εκπαιδευτικοί», κάτι που σαφώς μπορεί να ληφθεί ως ανάλογη «συμβουλή» και σε γονείς που δεν είναι εκπαιδευτικοί. Και κάτι για το ποίο ο κ. Διαμαντόπουλος, επανερχόμενος στον «άτυπο» αλλά ιδιαίτερα ενδιαφέρον διάλογο που άνοιξε ο προβληματισμός και η ανησυχία του, τόνισε ότι συμφωνεί, αλλά υπογράμμισε πως «παρατηρώ συγχρόνως ότι λίγο με το ένα, λίγο με το άλλο, χάνεται ο έλεγχος. Και αν τραβήξει πολύ όλο αυτό, θα πρέπει να ξαναχτίσουμε πολλά πράγματα από την αρχή».