Μια γιορτή ζωής, μνήμης και συντροφικότητας

Η σημερινή ημέρα, αφιερωμένη στον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο, γίνεται αφορμή για μια βαθιά ανθρώπινη αναφορά στις ρίζες, στις σχέσεις και στις αξίες που μας συνοδεύουν διαχρονικά. Ο Γρηγόρης Δημητριάδης επέλεξε να τη γιορτάσει όχι με επισημότητες, αλλά με τον πιο ουσιαστικό τρόπο: πλάι στην οικογένειά του και στους παιδικούς του φίλους, ανθρώπους με τους οποίους μοιράζεται κοινή πορεία από τα χρόνια του δημοτικού.

Η αναφορά στο «μαζί από το δημοτικό και μαζί θα τερματίσουμε» δεν είναι απλώς μια φράση νοσταλγίας. Είναι μια δήλωση πίστης στη διάρκεια των ανθρώπινων δεσμών, στη φιλία που αντέχει στον χρόνο και στις αλλαγές της ζωής. Σε μια εποχή ταχύτητας και ρευστότητας, η σταθερότητα των σχέσεων αποκτά ιδιαίτερη αξία.

Ιδιαίτερο βάρος έχει και το απόσπασμα του Mordecai Richler που επιλέγει να μοιραστεί: «Προσπαθούμε να ζούμε τη ζωή μας με όρους που δεν την προσβάλλουν και πού και πού να το γλεντάμε». Μια φράση που συνοψίζει μια φιλοσοφία ζωής ισορροπίας — σεβασμός, μέτρο, αλλά και χαρά. Γιατί η ζωή δεν είναι μόνο ευθύνη, είναι και γιορτή.

Κλείνοντας, οι ευχαριστίες για τις ευχές και η ανταπόδοση με ευχές για υγεία και δύναμη σε όλους υπογραμμίζουν έναν λόγο ενωτικό και ανθρώπινο. Έναν λόγο που θυμίζει πως, πέρα από ρόλους και τίτλους, αυτό που τελικά μετρά είναι οι άνθρωποι που έχουμε δίπλα μας και ο τρόπος που επιλέγουμε να ζούμε.