Νάρκες, πύραυλοι, χιλιόμετρα ακτογραμμής: Γιατί το Ιράν έχει το πάνω χέρι στα Στενά του Ορμούζ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Πηγή: REUTERS/Dado Ruvic/Illustration

Τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν ουσιαστικά κλειστά εδώ και σχεδόν τέσσερις εβδομάδες – ρίχνοντας τις παγκόσμιες αγορές πετρελαίου στο χάος – και δεν διαφαίνεται κάποιο σαφές τέλος.

Οι απειλές και οι επιθέσεις του Ιράν εναντίον πλοίων στον Κόλπο έχουν αυξήσει τον κίνδυνο της διέλευσης σε τέτοιο βαθμό, ώστε να σταματήσει σχεδόν όλη η κυκλοφορία μέσω της στενής αυτής θαλάσσιας οδού, η οποία αποτελεί τον κύριο δίαυλο για περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου και φυσικού αερίου, καθώς και για τα λιπάσματα που βοηθούν στην καλλιέργεια των φυτών από τα οποία εξαρτάται ο κόσμος.

Καθώς η ενεργειακή κρίση βαθαίνει, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει προωθήσει διπλωματικές προσπάθειες για τον τερματισμό του αποκλεισμού, ενώ παράλληλα προχωρά στην αποστολή χιλιάδων επιπλέον στρατιωτών στη Μέση Ανατολή και εξετάζει το ενδεχόμενο συνοδείας των πετρελαιοφόρων από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ.

Ωστόσο, το Ιράν εξακολουθεί να έχει το πάνω χέρι από πολλές απόψεις – εν μέρει λόγω των μη συμβατικών μεθόδων πολέμου που χρησιμοποιεί, όπως τα φθηνά μη επανδρωμένα αεροσκάφη και οι θαλάσσιες νάρκες, και εν μέρει λόγω της γεωγραφικής του θέσης. Συνολικά, αυτές οι δύο πραγματικότητες καθιστούν πιο δύσκολο για τις Ηνωμένες Πολιτείες ή άλλες χώρες να προστατεύσουν τα πλοία ή να εξασφαλίσουν στρατιωτικά τα Στενά.

Και είναι επικερδές για το Ιράν να διατηρήσει τον έλεγχο, σύμφωνα με το CNN. Ιρανοί αξιωματούχοι έχουν δηλώσει ότι θα συνεχίσουν να χρεώνουν τέλη για την ασφαλή διέλευση ορισμένων δεξαμενόπλοιων μέσω των Στενών, μετά την έκδοση έκθεσης της Lloyd’s List Intelligence στις 23 Μαρτίου, σύμφωνα με την οποία τουλάχιστον δύο πλοία είχαν πληρώσει μεγάλα ποσά για να περάσουν.

Γιατί η γεωγραφία ευνοεί το Ιράν

Τα Στενά του Ορμούζ έχουν πλάτος περίπου 24 μίλια στο στενότερο σημείο τους, σύμφωνα με την εταιρεία ανάλυσης ναυτιλιακών δεδομένων Vortexa. Και σχεδόν όλη η κυκλοφορία περνάει από δύο κύριες ναυτιλιακές διαδρομές που είναι ακόμη πιο στενές.

«Δεν είναι τυχαίο που το χαρακτηρίζουν ως στρατηγικό σημείο. Υπάρχουν, υποτίθεται, πολλά τέτοια σημεία σε όλο τον κόσμο. Ωστόσο, θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι αυτό αποτελεί μια μοναδική πρόκληση, καθώς δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις», δήλωσε ο Νικ Τσάιλντς, ανώτερος ερευνητής για τις Ναυτικές Δυνάμεις και τη Θαλάσσια Ασφάλεια στο Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών (IISS).

Μέρος της πρόκλησης για τα πλοία και για τυχόν επιχειρήσεις συνοδείας πλοίων είναι ότι ο χώρος ελιγμών είναι εξαιρετικά περιορισμένος.

«Στον ανοιχτό ωκεανό υπάρχει πάντα η επιλογή της αλλαγής πορείας. Σε ένα στενό ή σε στενή θάλασσα, αυτή η επιλογή είναι αδύνατη», δήλωσε ο Κέβιν Ρόουλαντς, συντάκτης περιοδικού στο think tank Royal United Services Institute. «Αυτό σημαίνει ότι το Ιράν δεν χρειάζεται απαραίτητα να αναζητήσει και να βρει τους στόχους του. Μπορεί απλώς να περιμένει».

Αυτό δημιουργεί ουσιαστικά μια «ζώνη θανάτου», είπε, στην οποία ο χρόνος προειδοποίησης για μια επίθεση μπορεί να είναι μόλις λίγα δευτερόλεπτα.

Για να μην αναφέρουμε ότι το Ιράν διαθέτει σχεδόν 1.000 μίλια ακτογραμμής, από την οποία μπορεί να εκτοξεύσει πυραύλους κατά πλοίων. Αυτές οι πυραυλικές μονάδες είναι κινητές, γεγονός που τις καθιστά πιο δύσκολο να εξουδετερωθούν, ενώ η εκτεταμένη ακτογραμμή του Κόλπου σημαίνει ότι το Ιράν μπορεί να επιτεθεί πολύ πέρα από τα όρια του ίδιου του στενού.

«Στη βόρεια, ιρανική πλευρά, το έδαφος δεν είναι επίπεδη πεδιάδα. Υπάρχουν λόφοι, βουνά, κοιλάδες, οικιστικές περιοχές και παράκτια νησιά. Όλα αυτά δυσκολεύουν την ανίχνευση μιας εισερχόμενης απειλής και διευκολύνουν το Ιράν να κρύψει τα κινητά οπλικά συστήματα», δήλωσε ο Ρόουλαντς, ο οποίος είναι επίσης πρώην επικεφαλής του Κέντρου Στρατηγικών Μελετών του Βασιλικού Ναυτικού του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ποιες απειλές αντιμετωπίζουν τα πλοία στα Στενά του Ορμούζ

Αναλυτές αναφέρουν ότι η ικανότητα του Ιράν να προκαλέσει ζημιά σε εμπορικά πλοία μέσω του φάσματος των επιθετικών δυνατοτήτων του έχει μειωθεί από την έναρξη του πολέμου.

«Ωστόσο, είναι σχεδόν αδύνατο να μειωθεί ο κίνδυνος στο μηδέν, και μπορούμε να αναμένουμε ότι τα πλοία θα συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν ένα υπολειπόμενο επίπεδο απειλής για κάποιο χρονικό διάστημα από ορισμένα ή όλα αυτά τα συστήματα», δήλωσε ο Ρόουλαντς.

Οι πολύπλοκες απειλές σημαίνουν ότι οποιαδήποτε επιχείρηση συνοδείας πλοίων θα πρέπει πιθανότατα να υπερβαίνει κατά πολύ ένα παραδοσιακό κονβόι πολεμικών πλοίων που ταξιδεύουν μπροστά και πίσω από τα δεξαμενόπλοια, σύμφωνα με τον Ρόουλαντς.

«Είναι πιο πιθανό μια ναυτική αποστολή να χρησιμοποιήσει μια πολυεπίπεδη προσέγγιση άμυνας, με επιτήρηση από δορυφόρους, αεροσκάφη περιπολίας και αεροσκάφη χωρίς πιλότο. Τα πλοία μπορεί να ακολουθήσουν μια συγκεκριμένη διαδρομή που έχει καθαριστεί από νάρκες», είπε.

Οι ΗΠΑ κατάφεραν να αποδυναμώσουν πολλές από τις συμβατικές ναυτικές δυνατότητες του Ιράν, δήλωσε ο Τσάιλντς. Ωστόσο, η μεγαλύτερη απειλή εξακολουθεί να προέρχεται από το μη συμβατικό οπλοστάσιο του Ιράν, όπως τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα μικρά σκάφη ταχείας επίθεσης, ακόμη και τα μη επανδρωμένα σκάφη γεμάτα εκρηκτικά.

«Αν οι Ιρανοί αποφασίσουν να τοποθετήσουν νάρκες, μπορούν να τις ρίξουν από την πρύμνη ενός φαινομενικά αθώου dhow (παραδοσιακό ξύλινο ιστιοφόρο)», δήλωσε ο Τσάιλντς. «Αν και οι ΗΠΑ έχουν πιθανώς εξουδετερώσει τα μεγάλα υποβρύχια του Ιράν, ενδέχεται να υπάρχουν ακόμα μικροσκοπικά υποβρύχια που πρέπει να ληφθούν υπόψη», πρόσθεσε, αναφερόμενος σε μικρά υποβρύχια που μπορούν να λειτουργούν σε ρηχά νερά.

Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας και του Μπαχρέιν, εργάζονται επίσης για την ανάπτυξη βιώσιμων σχεδίων για την προστασία της διεθνούς ναυτιλίας στη θαλάσσια οδό.

Πώς είναι τώρα η κατάσταση

Το Ιράν έχει επιτεθεί σε τουλάχιστον 19 σκάφη κοντά στα Στενά του Ορμούζ, στον Περσικό Κόλπο και στον Κόλπο του Ομάν. Και οι αναλυτές επισημαίνουν ότι το Ιράν δεν χρειάζεται καν να καταστρέψει πλοία για να επιτύχει τον στόχο του να διαταράξει το παγκόσμιο εμπόριο ενέργειας. Όσο η απειλή παραμένει αρκετά υψηλή, είναι απίθανο οι ναυτιλιακές εταιρείες να αναλάβουν τον κίνδυνο να ξαναρχίσουν τη διέλευση. Ωστόσο, ορισμένα πλοία που έχουν δεσμούς με το Ιράν, την Κίνα, την Ινδία και το Πακιστάν κατάφεραν να περάσουν τα Στενά.

Το Ιράν έχει δηλώσει ότι «μη εχθρικά πλοία» μπορούν να διέρχονται από τα Στενά, εφόσον συντονίζονται με τις ιρανικές Αρχές. Η έκθεση της Lloyd’s List Intelligence ανέφερε ότι τουλάχιστον 16 πλοία κατάφεραν να περάσουν, συμπεριλαμβανομένου ενός που πιστεύεται ότι κατέβαλε τέλος 2 εκατομμυρίων δολαρίων, καθώς και αρκετών δεξαμενόπλοιων «ζόμπι» που χρησιμοποίησαν ψευδείς ταυτότητες αποσυναρμολογημένων πλοίων. Το CNN δεν μπορεί να επαληθεύσει ανεξάρτητα την έκθεση.

Ακόμη και αν τελικά ξαναρχίσει η κυκλοφορία των δεξαμενόπλοιων, θα χρειαστεί χρόνος για να εκκαθαριστεί η συσσώρευση: Σύμφωνα με τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό, σχεδόν 2.000 πλοία έχουν παγιδευτεί στον Περσικό Κόλπο.

Η κυβέρνηση Τραμπ διαφημίζει αυτό που χαρακτηρίζει ως διπλωματική πρόοδο. Το Ιράν, από την άλλη πλευρά, επιμένει ότι δεν βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, αν και έχει παραδεχτεί την ανταλλαγή μηνυμάτων μέσω μεσολαβητών.

Οι δηλώσεις του Τραμπ για διαπραγματεύσεις γίνονται ενώ χιλιάδες ακόμη πεζοναύτες και ναύτες των ΗΠΑ κατευθύνονται προς τη Μέση Ανατολή.

Δύο Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν στο CNN νωρίτερα αυτή την εβδομάδα ότι η 11η Μονάδα Πεζοναυτών (MEU) και η Αμφίβια Ομάδα Ετοιμότητας «Boxer» βρίσκονται καθ’ οδόν. Επίσης, Αμερικανοί αξιωματούχοι είχαν δηλώσει προηγουμένως στο CNN ότι η Μονάδα Πεζοναυτών (MEU) του πλοίου επίθεσης USS Tripoli αποστέλλεται στη Μέση Ανατολή, χωρίς να αποκαλύψουν πού ακριβώς θα αναπτυχθεί ή για ποιες επιχειρήσεις θα χρησιμοποιηθεί.

Αυτές οι MEU χρησιμοποιούνται συνήθως για αποστολές όπως εκκενώσεις και αμφίβιες επιχειρήσεις που απαιτούν μετακινήσεις από πλοίο προς ξηρά, όπως επιδρομές και επιθέσεις. Αυτό έχει εντείνει τις εικασίες σχετικά με πιθανές επιχειρήσεις με αποστολή στρατευμάτων στο έδαφος, αν και η κυβέρνηση Τραμπ έχει δηλώσει μέχρι στιγμής ότι έχει αποκλείσει τις χερσαίες επιχειρήσεις στο Ιράν.

Στρατιωτικοί αναλυτές ανέφεραν ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να βασίζονται στο γεγονός ότι η απλή παρουσία του USS Tripoli και άλλων ναυτικών δυνάμεων στην περιοχή, ως απειλή, μπορεί να αρκεί για να αλλάξει τους υπολογισμούς του Ιράν.

Ο Τραμπ απειλεί επίσης να επιτεθεί σε περισσότερες εγκαταστάσεις που σχετίζονται με το εμπόριο πετρελαίου του Ιράν, εάν η χώρα συνεχίσει να μπλοκάρει τα Στενά του Ορμούζ. Την περασμένη Παρασκευή (20/03), ο αμερικανικός στρατός χτύπησε στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο νησί Χαργκ, το οποίο διαχειρίζεται περίπου το 90% των εξαγωγών αργού πετρελαίου της χώρας. Οι εγκαταστάσεις που σχετίζονται με το εμπόριο πετρελαίου στο νησί που ελέγχεται από την κυβέρνηση δεν χτυπήθηκαν, αλλά ο Τραμπ προειδοποίησε ότι θα μπορούσαν να είναι οι επόμενες, κάτι που θα αποτελούσε μια περαιτέρω κλιμάκωση της έντασης.

«Πάγωμα» επιθέσεων υπό την πίεση των αγορών – Αποστολή 10.000 στρατιωτών εξετάζουν οι ΗΠΑ

Νέο «πάγωμα» της απειλούμενης επίθεσης κατά των ενεργειακών υποδομών του Ιράν ανακοίνωσε ο Ντόναλντ Τραμπ, λέγοντας πως οι συνομιλίες για τον τερματισμό του πολέμου «προχωρούν πολύ καλά», την ώρα που το Πεντάγωνο σχεδιάζει την ανάπτυξη 10.000 επιπλέον μελών των χερσαίων δυνάμεων των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Το Τελ Αβίβ χτυπά Τεχεράνη και Βηρυτό, οι Φρουροί της Επανάστασης επιτίθενται σε ενεργειακούς στόχους στο Ισραήλ και στον Κόλπο.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε την Πέμπτη (26/03) ότι θα αναβάλει την απειλούμενη επίθεση κατά των ενεργειακών υποδομών του Ιράν και θα παρατείνει την προθεσμία που έχει δώσει στην Τεχεράνη για να ανοίξει ξανά τα Στενά του Ορμούζ έως τις 6 Απριλίου, αναφέροντας ότι οι συνομιλίες για τον τερματισμό του πολέμου «προχωρούν πολύ καλά». Η κίνηση αυτή σηματοδοτεί μια υπαναχώρηση από την προηγούμενη προειδοποίηση του Τραμπ ότι οι ΗΠΑ θα χτυπούσαν τις ενεργειακές εγκαταστάσεις του Ιράν εάν η κρίσιμη ναυτιλιακή οδός παρέμενε κλειστή.

Η ανακοίνωση του Τραμπ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ήρθε μετά την απότομη πτώση των αμερικανικών μετοχών και την άνοδο των τιμών του πετρελαίου, καθώς η αμφιβολία επανήλθε στη Wall Street σχετικά με ένα πιθανό τέλος του πολέμου.

Ο S&P 500 υποχώρησε κατά 1,7%, σημειώνοντας τη χειρότερη ημέρα του από τον Ιανουάριο και επιστρέφει σε τροχιά για πέμπτη συνεχόμενη εβδομάδα απωλειών. Αυτό χρονολογείται από πριν την έναρξη του πολέμου με το Ιράν και θα είναι η μεγαλύτερη τέτοια σειρά απωλειών σε σχεδόν τέσσερα χρόνια.

Την Παρασκευή (27/03) έφθασε στη Γαλλία ο Μάρκο Ρούμπιο, για τη δεύτερη ημέρα της G7, κατά τη διάρκεια της οποίας αναμένεται να ασκήσει πίεση στους ομολόγους του να βοηθήσουν να ανοίξει τα Στενά του Ορμούζ, εν μέσω του πολέμου.

Για να εξασφαλίσει την απρόσκοπτη διέλευση από αυτή τη νευραλγική θαλάσσια οδό για το παγκόσμιο εμπόριο υδρογονανθράκων ο ρεπουμπλικάνος πρόεδρος απείλησε να καταστρέψει ηλεκτροπαραγωγικά εργοστάσια στο Ιράν «ξεκινώντας από το μεγαλύτερο».

Αλλά «κατόπιν αιτήματος της ιρανικής κυβέρνησης», κατ’ αυτόν, παρέτεινε τη διάρκειά του τελεσιγράφου του «ως τη Δευτέρα 6η Απριλίου ως τις 20:00» (σ.σ. ώρα Ουάσιγκτον· 03:00 της Τρίτης 7ης Απριλίου ώρα Ελλάδας) προτού διατάξει την καταστροφή ηλεκτροπαραγωγικών εργοστασίων στο Ιράν, όπως ανακοίνωσε χθες.

Η νέα αναβολή σταθεροποίησε κάπως τις τιμές του πετρελαίου, που υποχώρησαν ελαφρά σήμερα (27/03). Η τιμή του βαρελιού του Μπρεντ Βόρειας Θάλασσας, ποικιλίας αναφοράς στις διεθνείς αγορές, υποχώρησε περί τα 107 δολάρια – παραμένοντας πάντως πάνω από 40% ακριβότερη από ό,τι την παραμονή του πολέμου.

Προς μεγάλη ικανοποίηση του αμερικανού προέδρου Τραμπ, το Ιράν αφήνει, κατ’ αυτόν να περνούν «δέκα πλοία» την ημέρα από τα Στενά του Ορμούζ. Εδώ και μέρες, ο πρόεδρος των ΗΠΑ μοιάζει να κινείται σε εκκρεμές, από τη μια απειλώντας να πλήξει πιο σκληρά «παρά ποτέ» την Ισλαμική Δημοκρατία, από την άλλη διαβεβαιώνοντας πως η ένοπλη σύρραξη θα τερματιστεί πολύ σύντομα.

«Οι συνομιλίες (με το Ιράν) συνεχίζονται και, παρ’ όλα όσα λένε τα μέσα ενημέρωσης των ψευδών ειδήσεων (…) πάνε πολύ καλά», υποστήριξε ο Ντόναλντ Τραμπ μέσω Truth Social, επιμένοντας ακόμη να λέει πως η Τεχεράνη θέλει περισσότερα από τον ίδιο να γίνει διαπραγμάτευση για να τελειώσει ο πόλεμος.

Η Τεχεράνη από την άλλη συνεχίζει να αρνείται να χρησιμοποιήσει τον όρο «συνομιλίες». Σύμφωνα πηγή του πρακτορείου ειδήσεων Tasnim που δεν κατονομάστηκε, το Ιράν διαβίβασε «επίσημα» και «μέσω ενδιάμεσων» απάντηση στο σχέδιο 15 σημείων που πρότειναν οι ΗΠΑ. Έθεσε τους δικούς της όρους για να σιγήσουν τα όπλα και περιμένει πλέον «ανταπάντηση από την άλλη πλευρά».

Ανάπτυξη 10.000 στρατιωτών στη Μέση Ανατολή

Το αμερικανικό Πεντάγωνο φέρεται να καταρτίζει σχεδιασμούς για την ανάπτυξη 10.000 επιπλέον μελών των χερσαίων δυνάμεων των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, για να δώσει στον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ περαιτέρω «επιλογές», παρότι ο ρεπουμπλικάνος μιλά περί διαπραγματεύσεων με το Ιράν σε εξέλιξη, σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal που επικαλείται πηγές της στο υπουργείο Πολέμου των ΗΠΑ.

Το αμερικανικό Πεντάγωνο επεξεργάζεται στρατιωτικές επιλογές για ένα «τελικό χτύπημα» στο Ιράν, το οποίο θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη χρήση χερσαίων δυνάμεων και μια μαζική εκστρατεία βομβαρδισμών.

Αν πράγματι επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες του Axios, για τις οποίες επικαλείται δύο Αμερικανούς αξιωματούχους και δύο πηγές που έχουν γνώση του θέματος, τότε μια δραματική στρατιωτική κλιμάκωση θα γίνει πιο πιθανή, αν δεν σημειωθεί πρόοδος στις διπλωματικές συνομιλίες και, ειδικότερα, αν τα Στενά του Ορμούζ παραμείνουν κλειστά.

Ορισμένοι αξιωματούχοι των ΗΠΑ πιστεύουν ότι μια συντριπτική επίδειξη δύναμης για τον τερματισμό των εχθροπραξιών θα δημιουργούσε μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ στις ειρηνευτικές συνομιλίες ή απλά θα έδινε στον Τραμπ κάτι να επιδείξει και να κηρύξει τη νίκη του στον πόλεμο στο Ιράν.

Το Ιράν έχει επίσης λόγο στο πώς θα τελειώσει ο πόλεμος, και πολλά από τα σενάρια που συζητούνται θα διακινδύνευαν να παρατείνουν και να εντείνουν τη σύγκρουση αντί να την οδηγήσουν σε ένα δραματικό τέλος.

Σε συνεντεύξεις με το Axios, αξιωματούχοι και πηγές που είναι εξοικειωμένες με τις εσωτερικές συζητήσεις περιγράφουν τέσσερις κύριες επιλογές «τελικού χτυπήματος» από τις οποίες θα μπορούσε να επιλέξει ο Τραμπ:

Η εισβολή ή ο αποκλεισμός του νησιού Χαργκ, του κύριου κόμβου εξαγωγής πετρελαίου του Ιράν.

Η εισβολή στο Λαράκ, ένα νησί που βοηθά το Ιράν να εδραιώσει τον έλεγχό του στα Στενά του Ορμούζ. Σε αυτό το στρατηγικό προγεφύρωμα βρίσκονται ιρανικά οχυρά, σκάφη επίθεσης ικανά να ανατινάξουν φορτηγά πλοία και ραντάρ που παρακολουθούν τις κινήσεις στα Στενά.

Κατάληψη του στρατηγικού νησιού Αμπού Μούσα και δύο μικρότερων νησιών, τα οποία βρίσκονται κοντά στη δυτική είσοδο των Στενών και ελέγχονται από το Ιράν, αλλά διεκδικούνται και από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Αποκλεισμός ή κατάληψη πλοίων που εξάγουν ιρανικό πετρέλαιο στην ανατολική πλευρά των Στενών του Ορμούζ.

Ο αμερικανικός στρατός έχει επίσης ετοιμάσει σχέδια για χερσαίες επιχειρήσεις βαθιά στο εσωτερικό του Ιράν, προκειμένου να εξασφαλίσει το υψηλού εμπλουτισμού ουράνιο που είναι θαμμένο μέσα σε πυρηνικές εγκαταστάσεις.

Αντί να διεξάγουν μια τόσο περίπλοκη και επικίνδυνη επιχείρηση, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να πραγματοποιήσουν μεγάλης κλίμακας αεροπορικές επιθέσεις στις εγκαταστάσεις, προκειμένου να αποτρέψουν το Ιράν από το να αποκτήσει πρόσβαση στο υλικό.

Το Τελ Αβίβ χτυπά Τεχεράνη και Βηρυτό – Οι Φρουροί απαντούν με πλήγματα σε Ισραήλ και Κόλπο

Αύριο Σάββατο (28/03) ο πόλεμος συμπληρώνει τον πρώτο του μήνα. Ξέσπασε με την κοινή επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν την 28η Φεβρουαρίου, προτού εξαπλωθεί σε όλη τη Μέση Ανατολή, επιτείνοντας την ατμόσφαιρα ανησυχίας για τις συνέπειες στην παγκόσμια οικονομία και για τον εφοδιασμό με πετρέλαιο και αέριο.

Ενώ η Ουάσιγκτον μοιάζει να ψάχνει διπλωματική πόρτα εξόδου από τον πόλεμο, το Ισραήλ δεν σταματά να διατρανώνει την αποφασιστικότητά του να εντατικοποιήσει τις επιχειρήσεις του – σήμερα (27/03) βομβάρδισε ξανά, σχεδόν ταυτόχρονα, τις πρωτεύουσες του Ιράν και του Λιβάνου.

Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε τις πρώτες πρωινές ώρες ότι εξαπέλυσε «κύμα ευρείας κλίμακας πληγμάτων που είχαν στο στόχαστρο υποδομές του ιρανικού τρομοκρατικού καθεστώτος στην καρδιά της Τεχεράνης», ενώ λίγο νωρίτερα ακούστηκαν ισχυρές εκρήξεις στο νότιο τμήμα της Βηρυτού, της πρωτεύουσας του Λιβάνου, περιοχή που το Ισραήλ θεωρεί προπύργιο του σιιτικού κινήματος Χεζμπολάχ, το οποίο πρόσκειται στο Ιράν. Οι στρατιωτικές ενέργειες του Ισραήλ στον νότιο Λίβανο, χαρακτηρίζονται πλέον από το Associated Press ως εισβολή.

Ο Λίβανος σύρθηκε τη 2η Μαρτίου στον πόλεμο με την επίθεση της Χεζμπολάχ σε αντίποινα για τη δολοφονία του ιρανού ανώτατου ηγέτη Αλί Χαμενεΐ και πληρώνει πολύ βαρύ τίμημα, με πάνω από 1.100 νεκρούς και πάνω από ένα εκατομμύριο ξεριζωμένους, σύμφωνα με επίσημους αριθμούς.

Το Ισραήλ μέχρι σήμερα σιωπά για τις συνομιλίες που φέρονται να διεξάγονται ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν, μέσω Πακιστάν, για τον τερματισμό του πολέμου.

Η απόφαση του ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου ο στρατός του να διεξάγει ταυτόχρονους πολέμους στο Ιράν και στον Λίβανο δεν έχει πλέον εξασφαλισμένη τη συναίνεση της αντιπολίτευσης, με τον επικεφαλής της αντιπολίτευσης Γιαΐρ Λαπίντ να επικρίνει επιχειρήσεις «χωρίς στρατηγική, χωρίς τα απαραίτητα μέσα και με πολύ λίγους στρατιώτες». Ο εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού Έφι Ντεφρίν αναγνώρισε πως οι μονάδες χρειάζονται «επιπρόσθετες δυνάμεις».

Από την άλλη πλευρά, οι Φρουροί της Επανάστασης ανακοίνωσαν ότι επιτέθηκαν με πυραύλους και μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα εναντίον στρατιωτικών κι ενεργειακών στόχων στο Ισραήλ και σε κράτη του Κόλπου, σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων FARS.

Ο ιδεολογικός στρατός της Ισλαμικής Δημοκρατίας αναφέρθηκε σε πλήγματα εναντίον τοποθεσιών στο Ισραήλ, καθώς και εναντίον αμερικανικών βάσεων στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, στο Κατάρ, στο Κουβέιτ και στο Μπαχρέιν, ιδίως εναντίον υπόστεγου όπου γίνεται, κατ’ αυτόν, συντήρηση αμερικανικής κατασκευής συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας Patriot.

Ο πόλεμος έχει στοιχίσει τη ζωή σε περισσότερους από 1.900 ανθρώπους στο Ιράν, σχεδόν 1.100 στο Λίβανο και 13 μέλη του αμερικανικού στρατού, καθώς και σε αρκετούς πολίτες στην ξηρά και στη θάλασσα στην περιοχή του Κόλπου. Δεκαοκτώ άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στο Ισραήλ, ενώ τρεις Ισραηλινοί στρατιώτες έχουν επίσης σκοτωθεί στο Λίβανο. Εκατομμύρια άνθρωποι στο Λίβανο και στο Ιράν έχουν εκτοπιστεί.

eleftherostypos.gr