Ο "αετός" του ΕΛΓΑ, ένας ακόμη "κουφός" Υπουργός και οι light αγρότες

του Παύλου Νεκτάριου Παπαδόπουλου

Μέσα σε όλα όσα διανύουμε αυτό το διάστημα, με τον φόβο να έχει σπαρθεί για καλά λόγω του κορονωϊού, αλλά και τις γενικότερες παγκόσμιες εξελίξεις, έχει ο έρμος ο αγρότης και…τον ΕΛΓΑ, έναν Οργανισμό που θα έπρεπε να κάνει «παπάδες» σήμερα, να συνεχίζει να έχει μύρια προβλήματα, τα οποία βάζουν «φρένο» στη εύρυθμη λειτουργία του.

Και φυσικά, για να πάψουν επιτέλους να χαϊδεύονται αυτιά, η προτεινόμενη τροπολογία για «συμψηφισμό» ασφαλιστικών εισφορών με τις αποζημιώσεις έπεσε στο νέο, επειδή πολύ απλά ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης της νυν κυβέρνησης δεν έχει περισσότερο «ευήκωα ώτα» από τους προηγούμενους. Ή μπορεί και να μην έχει καθόλου ώτα. Αλλιώς θα είχε βάλει την κατάσταση στη λογική «ένα κι ένα κάνουν δύο» και όχι να αντιμετωπίσει μια πολύ καλή πρόταση με ένα «ευχαριστώ». Μήπως οι προτάσεις έγιναν για να γίνουν, με τους καταθέτοντες να γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται να γίνουν δεκτές και απλά τις έκαναν για να τις κάνουν;

Μια τέτοια εντύπωση μου έχει δημιουργηθεί, ακούγοντας τους αγρότες κάθε μέρα να γκρινιάζουν όλο και περισσότερο. Με τον ΣΥΡΙΖΑ γκρίνιαζαν, τώρα με τη ΝΔ πάλι φωνάζουν και αυτό είναι το μόνο σίγουρο που υφίσταται ως γεγονός. Έτσι, ο ΕΛΓΑ, συνεχίζει να κοιτά πρώτα να βγάζει τα προς το ζην των υπαλλήλων του (των μονίμων, γιατί άλλοι, όπως οι εκτιμητές, έρχονται και παρέρχονται με το παλιοσύστημα εργασίας που επικρατεί με τα μνημονιακά κατάλοιπα του), και μετά να κάνει δουλειά για τον αγρότη.

Φαντάζεστε το ίδιο να έκανε και ο ΕΦΚΑ για τους εργαζόμενους, τι ξεσηκωμό θα είχαμε; Ο αγρότης όμως έχει μάθει να φωνάζει μόνο στα καφενεία, διότι οι Σύλλογοι τους δεν «χτυπούν» Υπουργούς, δεν κάνουν πραγματικό αγώνα για τα δικαιώματα του, μιας και ο καθείς ανήκει σε ένα κόμμα, πράγμα το οποίο φέρει ως αποτέλεσμα ή την «ήπια» διαμαρτυρία, ή την σιωπή και την αναμονή. Μια ζωή αυτή η χώρα στην αναμονή!

Φυσικά, ο καθένας κάνει τις ενέργειες του, είτε είναι ο Αντιπεριφερειάρχης, είτε είναι ένας Βουλευτής. Ενέργειες όμως που γίνονται και οι οποίες ΔΕΝ εισακούγονται. Ένα ακόμη «ευχαριστώ» θα πει ο Βορίδης και τελείωσε το πράγμα. Θα βγει όμως μετά ο καθείς που είπε ότι «πίεσε την κατάσταση», ή «έκανε ενέργειες» να πει ότι «έφαγα πόρτα»; Θα πει ότι «για μία ακόμη φορά δεν εισακούστηκα»;. Το είπε ο Καρασμάνης (που έχει αποκτήσει μια «πέτσα σκληρή» ως πρώην Υπουργός) και μέχρις εκεί. Τι έγινε; Έμεμψε περαιτέρω κανείς αυτό το «κλείσιμο πόρτας» από έναν Υπουργό; Ή στο τέλος όλοι σκέφτονται «τα μισθά τους» (όπως έλεγε η αείμνηστη Σαπφώ Νοταρά) και από ‘κει και πέρα συνεχίζει την «κομματική γραμμή» (για να μην πω «υποταγή»).

Πόσο σας νοιάζει ο αγρότης, είναι το ερώτημα, στην τελική;

Μια χώρα, που πιπιλίζει ότι ο ένας της οικονομικός πυλώνας εκ των δύο είναι η αγροτιά, θα έπρεπε σήμερα να έχει τους αγρότες της μη βρέξει και μη στάξει. Αντ’ αυτού, τους έχει μια ζωή στην ανησυχία. Μ’ έναν Οργανισμό που τον κατάντησαν να «πετάει αετό» και να δίνει την εικόνα ενός φορέα που στέλνει πορίσματα με το σταγονόμετρο (όπως συμβαίνει αυτή τη στιγμή, πέντε στο ένα χωριό, τέσσερα στο άλλο και πάει λέγοντας).

Ή συνέρχεστε και προστρέχετε να εξασφαλίσετε την επιβίωση του, πραγματικά όμως, όχι με παιχνίδια από τα Τζάμπο, ή η νέα ΚΑΠ θα φέρει την ολοκληρωτική καταστροφή του (γιατί κι εκεί λένε ότι «θα βρεθούν προ εκπλήξεων»).

Οι αγρότες αλλά και οι συνεταιριστές, ή διεκδικείτε αυτά που δικαιούστε, δυναμώνοντας τους συνδικαλιστικούς φορείς σας, οι οποίοι μόλις βλέπουν Υπουργό κάνουν το «μαχαίρι» απλό «πιρουνάκι»; Και παρακαλάνε «περάστε κι από μας να πούμε ότι σας καλέσαμε και ήρθατε»;

Σας το είχα πει από την αρχή. Δεν θα παρουσιάσει τίποτα περισσότερο ο Βορίδης ως Υπουργός. Ότι έκαναν οι «ακούνητοι» και «ακίνητοι» Αποστόλου και Αραχωβίτης, που λειτουργούσαν με «αριστερά ευχολόγια», το ίδιο κάνει και ο νυν Υπουργός.

Κάντε τα όλα όσο είναι καιρός. Η κατάσταση επιδεινώνεται όλο και περισσότερο, έρχεται δύσκολο διάστημα που κανείς δεν ξέρει μέχρι που μπορεί να φτάσει. Τα ψέματα τελείωσαν. Τα ψίχουλα επίσης τελειώνουν…αφού δεν δώσατε ποτέ καρβέλια!