close search results icon

Πανελλήνια Ομοσπονδία Γεωτεχνικών Δ.Υ -Τέρμα πια στην ασυδοσία και το πλιάτσικο στο ελαιόλαδο! Ψαλίδα τιμών έως 180% σε βάρος παραγωγών και καταναλωτών

Πανελλήνια Ομοσπονδία Γεωτεχνικών Δ.Υ -Τέρμα πια στην ασυδοσία και το πλιάτσικο στο ελαιόλαδο! Ψαλίδα τιμών έως 180% σε βάρος παραγωγών και καταναλωτών

Τέρμα πια στην ασυδοσία και το πλιάτσικο στο ελαιόλαδο! Ψαλίδα τιμών έως 180% σε βάρος παραγωγών και καταναλωτών – Ποιοι κερδίζουν από το ελληνικό ελαιόλαδο;

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Γεωτεχνικών Δημοσίων Υπαλλήλων (Π.Ο.ΓΕ.Δ.Υ.) καταγγέλλει την απαράδεκτη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην αγορά του ελαιολάδου, με τους Έλληνες ελαιοπαραγωγούς να βρίσκονται αντιμέτωποι με την κατάρρευση των τιμών παραγωγού και τους καταναλωτές να πληρώνουν πανάκριβα ένα από τα βασικότερα προϊόντα της ελληνικής διατροφής.

Τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν σήμερα, 16 Νοεμβρίου 2026, στον Οικονομικό Τύπο, αποκαλύπτουν μια τεράστια ψαλίδα μεταξύ της τιμής που εισπράττει ο παραγωγός και της τιμής που πληρώνει ο καταναλωτής.

Σύμφωνα με το συγκεκριμένο δημοσίευμα, η χονδρική τιμή του ελαιολάδου οξύτητας κάτω από 0,5% κυμαίνεται μεταξύ 3,10 και 3,50 ευρώ ανά κιλό, ενώ στα σούπερ μάρκετ το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο πωλείται σε τιμές που φτάνουν τα 8,80 ευρώ ανά λίτρο. Για άλλες ποιοτικές κατηγορίες οι τιμές παραγωγού είναι ακόμη χαμηλότερες.

Ο παραγωγός βλέπει την αξία του κόπου του να καταρρέει, αλλά ο καταναλωτής εξακολουθεί να πληρώνει πανάκριβα. Ποιος καρπώνεται τελικά αυτή τη διαφορά;

Το δημοσίευμα επισημαίνει, μάλιστα, μια κρίσιμη παράμετρο που συχνά απουσιάζει από τη δημόσια συζήτηση: οι παραγωγοί διαθέτουν το προϊόν τους με το κιλό, ενώ η λιανική πώληση γίνεται με το λίτρο. Καθώς ένα λίτρο ελαιολάδου αντιστοιχεί περίπου σε 915 γραμμάρια, η ορθή σύγκριση των τιμών απαιτεί αναγωγή στην ίδια μονάδα μέτρησης.

Η διαφορά αυτή, σε συνδυασμό με την απόσταση μεταξύ των τιμών παραγωγού και λιανικής, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για τη διαμόρφωση των εμπορικών περιθωρίων και την κατανομή της προστιθέμενης αξίας σε κάθε στάδιο της εφοδιαστικής αλυσίδας.

Η Π.Ο.ΓΕ.Δ.Υ. ζητά να διερευνηθεί εάν πίσω από αυτή την τεράστια απόκλιση κρύβονται υπερβολικά περιθώρια κέρδους, αθέμιτες εμπορικές πρακτικές ή στρεβλώσεις του ανταγωνισμού.

ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ ΑΠΟ ΤΥΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ – ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Την ίδια στιγμή, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι αναφορές για εισαγωγές φθηνού ελαιολάδου από τρίτες χώρες, όπως η Τυνησία και η Τουρκία.

Η Π.Ο.ΓΕ.Δ.Υ. δεν αμφισβητεί τη δυνατότητα νόμιμης εισαγωγής προϊόντων στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής και εθνικής νομοθεσίας. Δεν μπορεί, όμως, να γίνει ανεκτό οι εισαγωγές να λειτουργούν σε βάρος της εγχώριας παραγωγής, ούτε να δημιουργούνται συνθήκες που ευνοούν την παραπλάνηση του καταναλωτή και τις παράνομες ελληνοποιήσεις.

Απαιτείται πλήρης διαφάνεια ως προς τις εισαγόμενες ποσότητες, τις χώρες προέλευσης, τις επιχειρήσεις που τις διακινούν, τις διαδικασίες ανάμειξης και τυποποίησης, καθώς και την τελική επισήμανση των προϊόντων.

Ιδιαίτερα κρίσιμο είναι το ζήτημα της ιχνηλασιμότητας και της ορθής ενημέρωσης του καταναλωτή για την ποιοτική κατηγορία και τα χαρακτηριστικά του ελαιολάδου που αγοράζει.

Οι αναφορές του δημοσιεύματος για διαφορετικές ποιοτικές κατηγορίες, αναμείξεις και πρακτικές εμπορίας πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο ουσιαστικής διερεύνησης από τις αρμόδιες ελεγκτικές αρχές.

Το ελληνικό ελαιόλαδο δεν μπορεί να χάνει την ταυτότητά του μέσα σε αδιαφανείς εμπορικές διαδρομές. Η προέλευση και η ποιότητά του πρέπει να προστατεύονται με αυστηρούς και αποτελεσματικούς ελέγχους.

Η ΥΠΟΣΤΕΛΕΧΩΣΗ ΤΩΝ ΕΛΕΓΚΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΕ ΣΟΒΑΡΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

Η Π.Ο.ΓΕ.Δ.Υ. έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι η διαχρονική αποδυνάμωση και υποστελέχωση των δημόσιων ελεγκτικών μηχανισμών δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην προστασία της αγροτικής παραγωγής και της αγοράς τροφίμων.

Οι γεωτεχνικές υπηρεσίες του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, των Περιφερειών, καθώς και οι αρμόδιες υπηρεσίες του ΕΦΕΤ, καλούνται να ανταποκριθούν σε ένα τεράστιο ελεγκτικό έργο με ανεπαρκές προσωπικό και περιορισμένα μέσα.

Οι Γεωτεχνικοί Δημόσιοι Υπάλληλοι γνωρίζουν από πρώτο χέρι ότι η αποτελεσματική εποπτεία της αγοράς δεν μπορεί να εξασφαλιστεί με αποσπασματικούς ελέγχους και υπηρεσίες που λειτουργούν στα όρια των δυνατοτήτων τους.

Όταν δεν υπάρχουν επαρκείς ελεγκτές, όταν δεν πραγματοποιούνται συστηματικές διασταυρώσεις στοιχείων και όταν δεν υπάρχει ουσιαστική παρακολούθηση της διακίνησης των προϊόντων, δημιουργούνται συνθήκες που μπορούν να αξιοποιηθούν από όσους παρανομούν ή κερδοσκοπούν.

Η υποστελέχωση των ελεγκτικών υπηρεσιών δεν είναι απλώς ένα υπηρεσιακό πρόβλημα. Είναι ζήτημα προστασίας του εισοδήματος του παραγωγού, της ποιότητας των τροφίμων, της δημόσιας υγείας και της αξιοπιστίας των ελληνικών προϊόντων.

Δεν μπορεί η Πολιτεία να απαιτεί αποτελεσματικούς ελέγχους χωρίς να εξασφαλίζει τους ανθρώπους και τα μέσα που είναι απαραίτητα για την πραγματοποίησή τους.

ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ Η ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΤΩΝ ΕΛΑΙΩΝΩΝ

Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δραματική αν ληφθεί υπόψη το αυξημένο κόστος παραγωγής.

Λιπάσματα, φυτοπροστατευτικά προϊόντα, καύσιμα, άρδευση, εργατικά χέρια και έξοδα συγκομιδής έχουν επιβαρύνει σημαντικά τους ελαιοπαραγωγούς.

Ιδιαίτερα σοβαρό είναι και το πρόβλημα της έλλειψης εργατών γης, που σε πολλές περιοχές δυσχεραίνει ή καθιστά ασύμφορη τη συγκομιδή.

Οι παραγωγοί βρίσκονται μπροστά σε ένα αδιέξοδο: το κόστος αυξάνεται, η τιμή διάθεσης του προϊόντος υποχωρεί και η οικονομική βιωσιμότητα της καλλιέργειας υπονομεύεται.

Το αποτέλεσμα είναι η σταδιακή εγκατάλειψη ελαιώνων, η απώλεια αγροτικού εισοδήματος, η ερήμωση της υπαίθρου και η αποδυνάμωση ενός από τους σημαντικότερους παραγωγικούς κλάδους της χώρας.

Την ώρα που άλλες ευρωπαϊκές χώρες εξετάζουν και εφαρμόζουν μέτρα διαχείρισης της αγοράς και στήριξης των παραγωγών τους, η ελληνική Πολιτεία οφείλει να παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο προστασίας της εγχώριας ελαιοπαραγωγής.

Δεν είναι δυνατόν η χώρα που διαθέτει εξαιρετικής ποιότητας ελαιόλαδο, σημαντική παραγωγική παράδοση και τεράστιο εξαγωγικό δυναμικό να οδηγεί τους παραγωγούς της στην εγκατάλειψη των ελαιώνων τους.

Η Π.Ο.ΓΕ.Δ.Υ. ΑΠΑΙΤΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ:

1. Σαρωτικούς ελέγχους σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδα του ελαιολάδου, από τα ελαιοτριβεία, τις αποθήκες και τις εγκαταστάσεις τυποποίησης μέχρι τις εισαγωγές και τα ράφια των σούπερ μάρκετ.

2. Πλήρη δημοσιοποίηση των στοιχείων για τις εισαγωγές ελαιολάδου από τρίτες χώρες, ιδίως από Τυνησία και Τουρκία, με αναλυτικά δεδομένα για τις ποσότητες, την προέλευση, τη διακίνηση και τους ελέγχους που πραγματοποιούνται.

3. Αυστηρούς ελέγχους ιχνηλασιμότητας και ποιότητας, ώστε να διασφαλίζεται ότι η κατηγορία, η προέλευση και τα χαρακτηριστικά του προϊόντος ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, με μηδενική ανοχή στις παράνομες ελληνοποιήσεις.

4. Παρέμβαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού και των αρμόδιων ελεγκτικών αρχών για τη διερεύνηση των τεράστιων αποκλίσεων μεταξύ τιμών παραγωγού, χονδρικής και λιανικής, καθώς και πιθανών φαινομένων αισχροκέρδειας και αθέμιτων εμπορικών πρακτικών.

5. Άμεση ενίσχυση των δημόσιων ελεγκτικών υπηρεσιών με μόνιμο γεωτεχνικό προσωπικό, στο Υπ.Α.Α.Τ., στις Περιφέρειες και στον ΕΦΕΤ, ώστε να αποκατασταθεί η επιχειρησιακή τους δυνατότητα.

6. Ουσιαστική στήριξη των Ελλήνων ελαιοπαραγωγών, με μέτρα μείωσης του κόστους παραγωγής, αντιμετώπισης της έλλειψης εργατικών χεριών, ενίσχυσης της διαπραγματευτικής τους θέσης και διασφάλισης βιώσιμου αγροτικού εισοδήματος.

7. Εξέταση μέτρων διαχείρισης της αγοράς και προστασίας της παραγωγής, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, ώστε να αποτραπεί η περαιτέρω απαξίωση του ελληνικού ελαιολάδου.

Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΗΣ

Η ελληνική ελαιοπαραγωγή δεν μπορεί να αφεθεί στην τύχη της. Δεν μπορεί ο παραγωγός να σηκώνει όλο το βάρος του κόστους και του επιχειρηματικού κινδύνου, ενώ ο καταναλωτής πληρώνει δυσανάλογα υψηλές τιμές και οι δημόσιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί αποδυναμώνονται.

Η κυβέρνηση και τα συναρμόδια Υπουργεία οφείλουν να δώσουν συγκεκριμένες απαντήσεις:

• Ποιος ελέγχει πραγματικά τη διαμόρφωση των τιμών στην αγορά του ελαιολάδου;

• Πώς διασφαλίζεται η ιχνηλασιμότητα των εισαγόμενων και εγχώριων προϊόντων;

• Πόσοι ουσιαστικοί έλεγχοι πραγματοποιούνται και με ποιο ανθρώπινο δυναμικό;

• Ποια μέτρα λαμβάνονται για να μην εγκαταλειφθεί η ελληνική ελαιοπαραγωγή;

Η Π.Ο.ΓΕ.Δ.Υ. δεν πρόκειται να παραμείνει θεατής στο ξεπούλημα της ελληνικής παραγωγής και στην αποδυνάμωση των δημόσιων ελεγκτικών μηχανισμών.

Το ελαιόλαδο δεν είναι πεδίο ασυδοσίας και κερδοσκοπίας. Είναι ο κόπος χιλιάδων Ελλήνων παραγωγών, η διατροφική ταυτότητα της χώρας μας και ένα εθνικό προϊόν που πρέπει να προστατευθεί.

Τέρμα στην ασυδοσία! Τέρμα στις παράνομες ελληνοποιήσεις! Τέρμα στην εγκατάλειψη του Έλληνα ελαιοπαραγωγού!

Η προστασία της ελληνικής παραγωγής δεν είναι επικοινωνιακή εξαγγελία. Είναι υποχρέωση της Πολιτείας.

Για το Δ.Σ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΣΧΟΛΙΑ