Ερωτήματα και αντιδράσεις προκαλεί η επίσημη τοποθέτηση του ΑΣ ΠΑΟΚ κατά της προτεινόμενης παραχώρησης του Αλεξανδρείου Μελάθρου στην ΚΑΕ Άρης για 49 χρόνια. Την ώρα που ο Αυτοκράτορας του ελληνικού μπάσκετ επιχειρεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την επιστροφή του στην κορυφή, ο συμπολίτης εκφράζει την αντίθεσή του σε μια εξέλιξη που μπορεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς για το μέλλον των «κιτρινόμαυρων».

Ο ΑΣ ΠΑΟΚ, με επίσημη ανακοίνωσή του, τάχθηκε κατά της προτεινόμενης παραχώρησης του Αλεξανδρείου στην ΚΑΕ Άρης, επικαλούμενος τον δημόσιο χαρακτήρα της εγκατάστασης και την ανάγκη εξασφάλισης αθλητικών χώρων για τα ερασιτεχνικά σωματεία της Θεσσαλονίκης.

Μάλιστα, όπως γνωστοποίησε, απέστειλε σχετική επιστολή στον αναπληρωτή υπουργό Αθλητισμού, Γιάννη Βρούτση, παρουσιάζοντας αναλυτικά τις θέσεις και τις προτάσεις του.

Η συγκεκριμένη παρέμβαση, ωστόσο, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα, ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς την ιστορία της κατασκευής του κλειστού γηπέδου του ΠΑΟΚ στην Πυλαία.

Όταν η Πολιτεία κατασκεύαζε το «Παλατάκι» του ΠΑΟΚ

Η ιστορία έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ο ΠΑΟΚ διαθέτει εδώ και περισσότερα από 25 χρόνια το δικό του κλειστό γήπεδο στην Πυλαία, το γνωστό «Παλατάκι», το οποίο εγκαινιάστηκε το 2000.

Η κατασκευή του πραγματοποιήθηκε με καθοριστική συμμετοχή της Πολιτείας, καθώς η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού είχε αναλάβει τις δαπάνες κατασκευής, στο πλαίσιο σχετικής συμφωνίας με τον ΑΣ ΠΑΟΚ. Σημαντική υπήρξε και η συμβολή της οικογένειας Δεδέογλου, με τη δωρεά της έκτασης.

Εκείνη την περίοδο, ο ΠΑΟΚ είχε ασφαλώς καταγράψει σημαντικές επιτυχίες στο ελληνικό και ευρωπαϊκό μπάσκετ, ωστόσο η ιστορική του συγκομιδή τίτλων υπολειπόταν εκείνης του Άρη, ο οποίος είχε ήδη δημιουργήσει τη δική του αυτοκρατορία, με κυριαρχία στην Ελλάδα και σπουδαία ευρωπαϊκή παρουσία.

Η κρατική συμβολή στην κατασκευή της έδρας του ΠΑΟΚ θεωρήθηκε τότε μια σημαντική επένδυση στον αθλητισμό της Θεσσαλονίκης. Γιατί, λοιπόν, η προοπτική μακροχρόνιας παραχώρησης του Αλεξανδρείου στον Άρη αντιμετωπίζεται σήμερα με τόσο έντονες επιφυλάξεις;

Πρόκειται βεβαίως για δύο διαφορετικές περιπτώσεις, με διαφορετικό νομικό και ιδιοκτησιακό καθεστώς. Ωστόσο, η σύγκριση αναδεικνύει ένα ουσιαστικό ζήτημα: την ανάγκη ίσης αντιμετώπισης των ιστορικών αθλητικών συλλόγων από την Πολιτεία.

Το Αλεξάνδρειο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία του Άρη

Για τον Άρη, το Αλεξάνδρειο Μέλαθρο δεν αποτελεί απλώς μια αθλητική εγκατάσταση. Είναι το γήπεδο που συνδέθηκε με τις μεγαλύτερες στιγμές της ιστορίας του συλλόγου και με τη χρυσή εποχή του ελληνικού μπάσκετ.

Εκεί ο Νίκος Γκάλης, ο Παναγιώτης Γιαννάκης και οι υπόλοιποι πρωταγωνιστές της μεγάλης ομάδας του Άρη έγραψαν ιστορία, κατακτώντας τίτλους και μετατρέποντας τη Θεσσαλονίκη σε επίκεντρο του ελληνικού μπάσκετ.

Το Παλέ αποτέλεσε για δεκαετίες σημείο αναφοράς για χιλιάδες φιλάθλους, ενώ η σύνδεσή του με τον Άρη έχει αποκτήσει ιστορική και συμβολική διάσταση.

Η προτεινόμενη παραχώρηση για 49 χρόνια δημιουργεί την προοπτική μακροχρόνιου σχεδιασμού, επενδύσεων και αναβάθμισης των εγκαταστάσεων, με στόχο τη δημιουργία μιας σύγχρονης μπασκετικής έδρας.

Για έναν σύλλογο με την ιστορία και τη δυναμική του Άρη, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό βήμα για την επόμενη ημέρα.

Η αντίδραση του ΠΑΟΚ και η επιστολή στον Βρούτση

Ο ΑΣ ΠΑΟΚ, από την πλευρά του, επικαλείται την ανάγκη διατήρησης του δημόσιου χαρακτήρα του Αλεξανδρείου, επισημαίνοντας ότι η Θεσσαλονίκη αντιμετωπίζει σημαντική έλλειψη αθλητικών εγκαταστάσεων.

Στην ανακοίνωσή του τονίζει χαρακτηριστικά:

«Σε συνθήκες έλλειψης αθλητικών χώρων, θεωρούμε αναγκαία τη διατήρησή του υπό δημόσια διαχείριση, με διασφαλισμένη πρόσβαση των ερασιτεχνικών σωματείων της πόλης».

Η ανάγκη στήριξης του ερασιτεχνικού αθλητισμού είναι αναμφισβήτητη. Ωστόσο, τίθεται το ερώτημα εάν η μακροχρόνια παραχώρηση του Αλεξανδρείου στον Άρη αποκλείει αναγκαστικά τη δυνατότητα χρήσης των εγκαταστάσεων από άλλα αθλητικά σωματεία.

Θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να προβλεφθούν συγκεκριμένοι όροι και εγγυήσεις για τη διασφάλιση της πρόσβασης των ερασιτεχνικών συλλόγων, χωρίς να ανακοπεί η προοπτική αξιοποίησης του γηπέδου από την ΚΑΕ Άρης.

Η ανάπτυξη ενός ιστορικού συλλόγου δεν θα πρέπει να θεωρείται εμπόδιο για την ανάπτυξη του αθλητισμού συνολικά.

Δύο ιστορικοί σύλλογοι, διαφορετική αντιμετώπιση;

Η ουσία της συζήτησης δεν βρίσκεται μόνο στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του Αλεξανδρείου, αλλά και στη συνολικότερη αντιμετώπιση των αθλητικών υποδομών της Θεσσαλονίκης.

Ο ΠΑΟΚ απέκτησε μια σύγχρονη έδρα με τη σημαντική συμβολή του κράτους. Ο Άρης, από την πλευρά του, επιδιώκει να εξασφαλίσει τη μακροχρόνια χρήση και αξιοποίηση ενός ήδη υπάρχοντος γηπέδου, με το οποίο είναι ιστορικά ταυτισμένος.

Η διαφορά αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία.

Ο Άρης δεν ζητά από την Πολιτεία να του κατασκευάσει ένα νέο γήπεδο. Διεκδικεί τη δυνατότητα να επενδύσει στο Αλεξάνδρειο και να σχεδιάσει το μέλλον του με σταθερές βάσεις.

Επομένως, η αντίθεση του ΑΣ ΠΑΟΚ στην προτεινόμενη παραχώρηση προκαλεί συζήτηση ως προς το κατά πόσο μπορούν να συνδυαστούν η προστασία του δημόσιου συμφέροντος και η ανάπτυξη μιας ιστορικής ομάδας.

Ο Αυτοκράτορας κοιτάζει την επόμενη ημέρα

Το ελληνικό μπάσκετ έχει ανάγκη από ισχυρούς συλλόγους, σύγχρονες εγκαταστάσεις και επενδύσεις που θα δημιουργήσουν προοπτική για το μέλλον.

Ο Άρης, με τη βαριά ιστορία, τους τίτλους και τη μεγάλη δυναμική του κόσμου του, επιχειρεί να δημιουργήσει τις συνθήκες για να επιστρέψει εκεί όπου φιλοδοξεί να βρίσκεται: ανάμεσα στις κορυφαίες δυνάμεις του ελληνικού και ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Η προοπτική παραχώρησης του Αλεξανδρείου αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι αυτής της προσπάθειας.

Η Πολιτεία καλείται να εξασφαλίσει ότι οποιαδήποτε συμφωνία θα υπηρετεί τόσο την ανάπτυξη του Άρη όσο και τις ανάγκες του ερασιτεχνικού αθλητισμού.

Παράλληλα, όμως, η ιστορία του «Παλατακίου» υπενθυμίζει ότι η κρατική υποστήριξη στις αθλητικές υποδομές δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο για τη Θεσσαλονίκη.

Και το ερώτημα παραμένει: Όταν η Πολιτεία συνέβαλε καθοριστικά ώστε ο ΠΑΟΚ να αποκτήσει το δικό του γήπεδο, γιατί να μην μπορεί σήμερα ο Άρης να αποκτήσει μια μακροχρόνια προοπτική αξιοποίησης της ιστορικής του έδρας;

Ένα ερώτημα που αξίζει να απαντηθεί με επιχειρήματα και όχι μέσα από το πρίσμα της αντιπαλότητας των δύο συλλόγων.