ΠΑΟΚιάδα καθώς θα ψάξει τη δική του "Ιθάκη"

Χωρίς να «ζοριστεί» ιδιαίτερα, ο ΠΑΟΚ έκανε μια νίκη ψυχολογίας για τη συνέχεια, επί του Άρη, με 2-0. Μια νίκη πρωτίστως ψυχολογίας και με σαφώς θετικό επακόλουθο τους τρεις βαθμούς, τους οποίους αποκόμισε μετά από ένα ντέρμπι.

Αν ο Άρης, που φωνάζει για τη διαιτησία, έβλεπε στον καθρέφτη του, ότι εκ των καλύτερων παικτών του ήταν ο Γιαννιώτας (χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τον παίκτη, μια χαρά την κάνει την δουλειά του), τι να λέμε τώρα και τι να σχολιάσουμε. Στην τελική μετά το ’65 που είχε μια υπεροχή και πίεση στον αντίπαλό του, θα μπορούσε κάλλιστα να κάνει όχι ζημιά, αλλά ζημιές. Δεν το έκανε, τέλος. Ανακοινώσεις παρόμοιες δεν είδαμε με ομάδες της Αθήνας, ακόμη κι όταν το «ξύλο» που έφαγαν οι παίκτες του Άρη, πέρασαν ντούκου από το βαμβάκι που έφαγε από την διαιτησία. Με τον ΠΑΟΚ καημός, τόσο μεγάλος που εξέδωσε ανακοίνωση πριν το τέλος του αγώνα! Οι καιροί αλλάζουν, ο Άρης εκεί, ίδιος κι απαράλλαχτος! 

Επιστρέφουμε στον «Δικέφαλο» και σημειώνουμε ότι με «καβάντζα» την νίκη αυτήν, πάει στους επόμενους δύο αγώνες για Κύπελλο και Πρωτάθλημα μέχρι την διακοπή, με ότι θετικότερο, που αν είναι νίκες (που πρέπει να είναι αν θέλει να ηρεμήσει πλήρως επί του παρόντος), θα είναι πραγματικά δώρο Θεού!

Γιατί ακολουθούν τρεις εβδομάδες διακοπής των εγχώριων διοργανώσεων. Γιατί αυτές οι τρεις εβδομάδες μπορούν να αποτελέσουν (ως έναν βαθμό, σαφώς και αυτό δεν γίνεται εξ ολοκλήρου), ένα είδος «δεύτερης προετοιμασίας», για να μονταριστεί η ομάδα εκ νέου, με την όλο και περισσότερη ενσωμάτωση των νέων παικτών που ήρθαν. Μέχρι…χθες στην κυριολεξία! Τόσο έγκαιρα όλα, αλλά δεν θέλω να πάμε στο ζήτημα του προγραμματισμού γιατί θα γράφω μέχρι…αύριο!

Να κλείσω στο γρήγορο σημείωμα μας με τον προπονητή. Εγώ τον Λίσι δεν τον κακοβλέπω. Δεν κοιτάω την μορφή Λουτσέσκου, για να κάνω συγκρίσεις. Ο κάθε ένας έχει τα δικά του χαρακτηριστικά, είναι διαφορετικός άνθρωπος με διαφορετική φιλοσοφία. Αλλιώς οι ομάδες δεν θα χρειάζονταν προπονητές, θα είχαν ρομπότ ομοίως προγραμματισμένα και θα γινόταν η δουλειά έτσι, με την… «τεχνολόντζια».

Ο άνθρωπος ήρθε και μόνταρε μια ομάδα πάνω στον Κωνσταντέλια. Έφυγε «νύχτα» το παλικάρι, κάτι το οποίο επίσης δεν θέλω να σχολιάσω αυτή τη στιγμή. Βρέθηκε χωρίς μανίκια στο πουκάμισο ο προπονητής, προσπαθώ να φανταστώ πως ένιωσε!

Ήρθε κι ο αποκλεισμός από την Ευρώπη, άντε να μην πω και τι έκανε ο Δίας τώρα, ας πούμε ότι έκανε μια βόλτα για σεξουαλική πράξη.

Ήρθαν παίκτες. Αργά, αργά, εκνευριστικά αργά, όπως εδώ και κάποια καλοκαίρια. Τι να κάνει ο άνθρωπος. Αλλά επειδή δείχνει ότι δεν είναι κακός (το πόσο καλός είναι θα φανεί στη συνέχεια), ας δούμε τι θα γίνει και τι θα παρουσιαστεί μετά τη διακοπή. 

Κάτι που τίθεται ως ζήτημα, το οποίο πιθανόν να αγχώνει τους προγραμματιστές των «ασπρόμαυρων» της Θεσσαλονίκης. Τι να κάνουμε έτσι είναι αυτές οι δουλειές. Και γι’ αυτό κοστίζουν και πληρώνονται αδρά.

Σημειώνω επίσης πως δεν θα κριτικάρω κανέναν νέο παίκτη. Δεν είμαι ούτε σκάουτερ, ούτε καν βοηθός του βοηθού ενός προπονητή. Γιατί μπορεί να κάνω λάθος και να δω όλους όσους πήρε η ομάδα, να βγάλουν μάτια. Όποιος το αποκλείει παντελώς, να το κοιτάξει γιατί μπορεί να ακουμπάει στην κατάθλιψη. 

Να βάλουμε και λίγο Όμηρο. 

Ο Οδυσσέας δεν ήθελε να επιστρέψει στην Ιθάκη για λεφτά, αλλά την έψαχνε. Ο ΠΑΟΚ οφείλει να ψάξει τη δική του, γιατί του κάθισε και μια "καταραμένη χρονιά", με πολύ "μαυρίλα" που συννέφιαζε σταδιακά την σαιζόν που πέρασε, βάζοντας τον σε μια συνεχή πίεση δοκιμασίας, πέραν της αγωνιστικής. Όπως τα βάσανα του ήρωα του αρχαίου ποιητή μας.  

Στεκόμαστε εδώ. Κανείς δεν μπορεί να προδιαγράψει το μέλλον, ειδικά όταν πρόκειται για ποδόσφαιρο. Τόσες «σφαλιάρες» φάγαμε πάλι, ας κάνουμε τώρα υπομονή, για να δούμε αν υπάρχει πράγματι διάθεση για επιμονή από πλευράς ομάδας. Σε στόχους, με ρεαλισμό. Με μπορώ και δεν μπορώ. 

Και όχι με ευχολόγια, που μάλλον αργά θυμήθηκε να κάνει ο μεγαλομέτοχος στους παίκτες, αφού έχουν συμβεί μπερδέματα και κουβάρια, που καλούνται τώρα να ξεμπλέξουν.

Υ.Γ.: Εύχομαι, της συνέντευξης τύπου που έχει γίνει με θέμα το νέο γήπεδο, να υπάρξει συνέχεια των λεγομένων. Αλλιώς, το ’27, ο Μητσοτάκης θα ψάχνει ακόμη και την ψήφο της πέτρας του Λευκού Πύργου, μη βρίσκοντας ούτε τον Πύργο, ούτε το υποτιθέμενο «λευκό» που τον προσδιορίζει…