Σάκης Αρναούτογλου στο Ευρωκοινοβούλιο: «Η ανθεκτικότητα στο νερό δεν χτίζεται με συνθήματα, αλλά με δημόσιες επενδύσεις, δίκτυα και λογοδοσία»

Στην εκδήλωση “Turning the tide: A multi-stakeholder dialogue towards a water resilient Europe”, που διοργάνωσε η «Ομάδα Ευρωβουλευτών για την Κλιματική Αλλαγή, τη Βιοποικιλότητα και τη Βιώσιμη Ανάπτυξη» και πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 14 Απριλίου 2026, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, παρενέβη ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Σάκης Αρναούτογλου, θέτοντας με έμφαση την ανάγκη η συζήτηση για την ανθεκτικότητα του νερού να περάσει από τα γενικά συνθήματα στις πραγματικές πολιτικές ευθύνες, στις υποδομές και στη δημόσια χρηματοδότηση.

Στην τοποθέτησή του, ο κ. Αρναούτογλου υπογράμμισε ότι για τους πολίτες η ανθεκτικότητα δεν είναι μια αφηρημένη έννοια, αλλά ένα πολύ συγκεκριμένο ερώτημα: αν ανοίγοντας τη βρύση υπάρχει ασφαλές νερό, αν υπάρχει επάρκεια και αν το σύστημα που το διαχειρίζεται λειτουργεί σωστά.

Χρησιμοποιώντας την Ελλάδα ως χαρακτηριστικό παράδειγμα, ανέδειξε τις μεγάλες και διαχρονικές αδυναμίες στη διαχείριση των υδάτινων πόρων. Όπως σημείωσε, η ίδια η Κυβέρνηση έχει αναγνωρίσει ότι οι απώλειες νερού στο σύστημα φτάνουν το 50%, ενώ ακόμη και στην Αθήνα, όπου το δίκτυο είναι πιο ανεπτυγμένο σε σχέση με άλλες περιοχές της χώρας, οι μη τιμολογούμενες απώλειες νερού παραμένουν σε υψηλά επίπεδα, περίπου στο 24%. «Πριν μιλήσουμε για φαραωνικά έργα και νέες μεταφορές νερού, οφείλουμε πρώτα να αντιμετωπίσουμε το προφανές: τεράστιες ποσότητες νερού χάνονται ακόμη από διαρροές, αναποτελεσματικότητα και παλαιωμένα δίκτυα», τόνισε.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην περίπτωση του Μόρνου, μιας από τις βασικές πηγές υδροδότησης της Αττικής, επισημαίνοντας ότι μετά από χρόνια ξηρασίας και περιορισμένων χιονοπτώσεων, η συζήτηση στην Ελλάδα στρέφεται και πάλι σε πολύ μεγάλα έργα μεταφοράς νερού από άλλες περιοχές, αντί να εξαντληθούν πρώτα τα αυτονόητα μέτρα: η επισκευή των διαρροών, η εξοικονόμηση, η καλύτερη αποθήκευση, η αναβάθμιση των δικτύων και η επαναχρησιμοποίηση του νερού.

Ο ευρωβουλευτής στάθηκε επίσης στην απαράδεκτη πραγματικότητα που εξακολουθούν να βιώνουν πολλές νησιωτικές, ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές της χώρας, όπου η ασφαλής πρόσβαση σε πόσιμο νερό δεν είναι ακόμη δεδομένη. «Αυτό είναι απαράδεκτο για το 2026. Οι Ευρωπαίοι πολίτες ακούν κάθε χρόνο ότι πρέπει να γίνουν πιο ανθεκτικοί, αλλά συχνά βλέπουν ελάχιστη ουσιαστική δράση εκεί που πραγματικά χρειάζεται: στις βασικές δημόσιες υποδομές», σημείωσε.

Ο Σάκης Αρναούτογλου ξεκαθάρισε παράλληλα ότι η ιδιωτικοποίηση δεν αποτελεί λύση για το νερό. Όπως ανέφερε, η Ελλάδα έχει ήδη περάσει από μια μακρά νομική και πολιτική αντιπαράθεση για τον δημόσιο έλεγχο των εταιρειών ύδρευσης, και η εμπειρία αυτή δείχνει ότι το νερό δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα ακόμη εμπορεύσιμο αγαθό. «Το νερό είναι δημόσιο αγαθό και βασική υπηρεσία. Θα ήταν σοβαρό λάθος ευρωπαϊκοί πόροι για την ανθεκτικότητα του νερού να καταλήξουν να ενισχύουν κυρίως ιδιωτικά μοντέλα κερδοφορίας, αντί για τη δημόσια λογοδοσία, την καθολική πρόσβαση και τη μακροπρόθεσμη ανανέωση των υποδομών. Το δημόσιο χρήμα δεν μπορεί να κοινωνικοποιεί το ρίσκο, ενώ άλλοι να ιδιωτικοποιούν το όφελος», υπογράμμισε.

Αναφερόμενος στη νέα ευρωπαϊκή στρατηγική για την ανθεκτικότητα του νερού και στη συζήτηση για τον επόμενο ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, επισήμανε ότι το ετήσιο επενδυτικό κενό ανέρχεται σε περίπου 23 δισ. ευρώ. Το κρίσιμο ερώτημα, όπως είπε, δεν είναι μόνο αν χρειάζονται περισσότερες επενδύσεις — κάτι αυτονόητο — αλλά τι είδους επενδύσεις θα γίνουν, με ποια διακυβέρνηση και προς όφελος ποιων. Για τον ίδιο, η απάντηση είναι σαφής: οι ευρωπαϊκοί πόροι πρέπει να κατευθυνθούν κατά προτεραιότητα στη μείωση των διαρροών, στον εκσυγχρονισμό των δικτύων, στη διασφάλιση ασφαλούς πόσιμου νερού σε κάθε περιοχή, στην επαναχρησιμοποίηση, στην τοπική επεξεργασία, στην έξυπνη παρακολούθηση και στην προσαρμογή στην κλιματική κρίση.

Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο κ. Αρναούτογλου τόνισε ότι «η ανθεκτικότητα δεν μπορεί να σημαίνει ότι ζητάμε από τους πολίτες να προσαρμοστούν σε συστήματα που αποτυγχάνουν. Ανθεκτικότητα σημαίνει ότι οι δημόσιες αρχές κάνουν επιτέλους τη δουλειά τους: διορθώνουν τις διαρροές, εξασφαλίζουν πόσιμο νερό παντού, προστατεύουν το νερό ως δημόσιο αγαθό και επενδύουν πριν η επόμενη ξηρασία γίνει η επόμενη κρίση».