Σταγόνα στον ωκεανό για την Ε.Ε. η απελευθέρωση 100 εκατομμυρίων βαρελιών ντίζελ

Μιχάλης Ψύλος 

«Μία σταγόνα στον ωκεανό», προειδοποιεί το Γερμανικό Οικονομικό Ινστιτούτο: Αυτό σηματοδοτεί η απόφαση των G7 να απελευθερώσουν 100 εκατομμύρια βαρέλια – που ισοδυναμούν με 15,9 δισεκατομμύρια λίτρα – αργού πετρελαίου και ντίζελ από τα αποθέματά τους τους επόμενους τέσσερις μήνες.

Θα υπάρξει μόνο μια προσωρινή ανακούφιση για τους οδηγούς, αλλά δεν θα μειωθούν σημαντικά οι τιμές στα βενζινάδικα. Οι εμπειρογνώμονες του Γερμανικού Οικονομικού Ινστιτούτου (IW) εκτιμούν ότι η απελευθέρωση των αποθεμάτων, όπως και η έκπτωση στα καύσιμα, είναι ένα εφέ που μπορεί να προσφέρει βραχυπρόθεσμη ανακούφιση: «Μπορεί να μετριάσει το πλήγμα για λίγο, αλλά το πρόβλημα παραμένει».

Μια διαρκής και βιώσιμη εξομάλυνση των τιμών της ενέργειας απαιτεί το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ. Τα δεξαμενόπλοια έχουν δεχθεί ξανά πυρά εκεί τις τελευταίες ημέρες, όπως ανέφερε το Γραφείο Ναυτικής Ασφάλειας και Μεταφορών του Ηνωμένου Βασιλείου (UKMTO). «Εάν έχουμε περαιτέρω κλιμάκωση στο Στενό του Ορμούζ και τίποτα δεν μπορεί να περάσει, τότε η απελευθέρωση 100 εκατομμυρίων βαρελιών ντίζελ είναι απλώς μια σταγόνα στον ωκεανό», λένε οι ειδικοί.

Η στάση του Μακρόν

Η απόφαση για την απελευθέρωση των 100 εκατομμυρίων βαρελιών εκδόθηκε μετά το τέλος μιας βιντεοδιάσκεψης που συγκάλεσε επειγόντως ο Εμανουέλ Μακρόν, που προεδρεύει της G7 φέτος: οι ηγέτες της ομάδας συμφώνησαν στη συντονισμένη απελευθέρωση, υπό την αιγίδα του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, έως και 100 εκατομμυρίων βαρελιών ντίζελ και αργού πετρελαίου σε διάστημα τεσσάρων μηνών, με επιταχυνόμενη απελευθέρωση στην αγορά από τις πρώτες 20 ημέρες.

Τα διυλιστήρια στις χώρες μέλη ενθαρρύνονται επίσης να λειτουργούν με πλήρη δυναμικότητα και να συντονίζουν τα προγράμματα συντήρησής τους. Ο Γάλλος πρόεδρος παρουσίασε τη συμφωνία ως λύση για μια συλλογική απόψυξη των εντάσεων και όχι ως μια ευρωπαϊκή συνθηκολόγηση με την Ουάσιγκτον.

«Ο αποκλεισμός του Στενού του Ορμούζ στέρησε από την Ευρώπη όχι μόνο την προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά και τα προϊόντα διύλισης, συμπεριλαμβανομένου του ντίζελ και της κηροζίνης. Αποκάλυψε λανθασμένους υπολογισμούς σχετικά με το χρονοδιάγραμμα της μετάβασης και τελικά την ανάγκασε σε κατάσταση εξάρτησης από τις Ηνωμένες Πολιτείες», λένε στη Ναυτεμπορική, παράγοντες της αγοράς ενέργειας.

«Ένα λίτρο ντίζελ για την Ευρώπη είναι απείρως πιο πολύτιμο από ό,τι για την Αμερική, επειδή η Γηραιά Ήπειρος δεν έχει ούτε τους υδρογονάνθρακες ούτε την πλεονάζουσα ικανότητα διύλισης των Ηνωμένων Πολιτειών», τονίζουν οι ίδιες πηγές και προσθέτουν: «Η απόφαση να απελευθερωθεί στην αγορά το 20% ή περισσότερο των αποθεμάτων ντίζελ δεν προκλήθηκε καν από κοινωνική πίεση, αλλά μάλλον από την απειλή της Αμερικής να επιβάλει αυτό που ουσιαστικά θα ισοδυναμούσε με ενεργειακή λιτότητα στην Ευρώπη».

Οι πιέσεις του Τραμπ

Η απόφαση πάντως του G7 ελήφθη μετά τις πιέσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στην Ευρώπη να αποδεσμεύσει αποθέματα ντίζελ. Απείλησε άλλωστε ότι σε αντίθετη περίπτωση, θα σταματούσε τις εξαγωγές ντίζελ από τις ΗΠΑ. Ο Τραμπ θέλει να μειώσει τις υψηλές τιμές των καυσίμων λίγο πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ στις αρχές Νοεμβρίου.

«Η προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ δεν είναι έκτακτη ανάγκη. Αυτή η αποδέσμευση είναι πολιτική ανοησία. Η ΕΕ γίνεται μικρή και αδύναμη», δήλωσε στο SPIEGEL ο ειδικός ενεργειακής πολιτικής των Γερμανών Πρασίνων, Μάικλ Κέλνερ. Δεν είναι σαφές σε ποιο βαθμό η απελευθέρωση 100 εκατομμυρίων βαρελιών αντιπροσωπεύουν μια πρόσθετη άντληση αποθεμάτων, πέραν των ποσοτήτων που είχαν ήδη συμφωνηθεί τον Μάρτιο .

Εκείνη την εποχή, ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (IEA) είχε προτείνει απελευθέρωση έως και 400 εκατομμυρίων βαρελιών.
Σύμφωνα με τον IEA, 325 εκατομμύρια από τα 400 εκατομμύρια βαρέλια έχουν απελευθερωθεί μέχρι στιγμής. Αυτό θα άφηνε μόνο 75 εκατομμύρια βαρέλια από τη συμφωνία του Μαρτίου που εκκρεμούν.

Η Ευρώπη αναζητά γρήγορες λύσεις

Η Ευρώπη πρέπει να βρει γρήγορες λύσεις για να εξουδετερώσει την ενεργειακή ωρολογιακή βόμβα του φετινού χειμώνα. Ένα θεμελιώδες ερώτημα παραμένει: μπορεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να απορρίψει «οποιαδήποτε μορφή εκβιασμού» ευθυγραμμιζόμενη παράλληλα με την αμερικανική απαίτηση;

Οι Βρυξέλλες ισχυρίζονται ότι ενεργούν «εδώ και μήνες», ανεξάρτητα από τις πιέσεις της Ουάσιγκτον, αλλά οι αμφιβολίες παραμένουν για την πραγματική ανεξαρτησία της ΕΕ στη λήψη της απόφασης της G7. Επί της ουσίας,όλα αυτά θα ενισχύσουν την κοινωνική δυσαρέσκεια στην Ευρώπη, που δεν θα υποχωρήσει σύντομα.

πηγή: naftemporiki.gr