Βαγγέλης Θωμάς: Όταν η παραίτηση γίνεται εργαλείο χειραγώγησης!

H δήλωση του δημοτικού συμβούλου Έδεσσας 

Όταν η παραίτηση γίνεται εργαλείο χειραγώγησης!

Διάβασα χθες στον ηλεκτρονικό Τύπο για την παραίτηση ενός αυτοδιοικητικού. Και, παρότι πιστεύω ότι τελικά δεν θα επιβεβαιωθεί, η είδηση αυτή μου έφερε στο μυαλό ορισμένες σκέψεις για το τι σημαίνει πραγματικά μια παραίτηση στην αυτοδιοίκηση.

Στην αυτοδιοίκηση η παραίτηση είναι μια σοβαρή πολιτική πράξη. Είναι η στιγμή που ένας αιρετός αναλαμβάνει την ευθύνη μιας επιλογής του και και λέει καθαρά ότι οι πολιτικές του θέσεις και οι αρχές του δεν συμβαδίζουν πλέον με τις επιλογές και τον τρόπο λειτουργίας της διοίκησης.

Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου η παραίτηση δεν αποτελεί τελικά απόφαση αποχώρησης, αλλά μέρος μιας διαρκούς διαπραγμάτευσης.

Ανακοινώνεται. Δημιουργεί εντυπώσεις. Προκαλεί συζητήσεις. Αφήνει να εννοηθεί ότι κάτι σοβαρό έχει συμβεί. Και λίγο αργότερα… ανακαλείται.

Τι ακριβώς, λοιπόν, σημαίνει μια παραίτηση που δεν ολοκληρώνεται;

Είναι μια πραγματική πολιτική απόφαση που δεν άντεξε μέχρι το τέλος; Είναι ένας τρόπος να σταλεί ένα μήνυμα; Είναι μια προσπάθεια να αλλάξουν δεδομένα και ισορροπίες; Μήπως είναι ένας τρόπος να ασκηθεί πίεση σε εκείνους που λαμβάνουν τις αποφάσεις;

Έχουμε δει και περιπτώσεις όπου ακόμη και η απόσυρση μιας υποψηφιότητας, την τελευταία στιγμή πριν από την κατάθεση των ψηφοδελτίων, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο πίεσης με σκοπό να επηρεάσει τις μετέπειτα αποφάσεις και τον διαμοιρασμό των αξιωμάτων.

Η αυτοδιοίκηση όμως δεν μπορεί να λειτουργεί με τελεσίγραφα που ανακαλούνται κάθε φορά που επιτυγχάνεται το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Ούτε η παραίτηση μπορεί να μετατρέπεται σε διαπραγματευτικό χαρτί ή σε εργαλείο χειραγώγησης.

Γιατί στο τέλος υπάρχει μια απλή διαφορά: άλλο είναι να παραιτείσαι επειδή έχεις πάρει μια δύσκολη πολιτική απόφαση και άλλο να χρησιμοποιείς την απειλή της παραίτησης προκειμένου να πετύχεις κάτι.

Και αυτή η διαφορά δεν κρίνεται από τις δηλώσεις, τις προθέσεις ή τις ενδόμυχες σκέψεις.

Κρίνεται από την πράξη.

Γιατί στην πολιτική, όπως και στη ζωή, κάποια στιγμή οι λέξεις παύουν να έχουν σημασία και μιλούν μόνο οι επιλογές.

Όποιος πραγματικά παραιτείται, απλά αποχωρεί.

Όποιος δεν αποχωρεί, οφείλει τουλάχιστον να εξηγήσει γιατί η παραίτηση που ανακοίνωσε τελικά δεν έγινε ποτέ.