Δήμος Πέλλας: Αφέλειες στο κομμωτήριο…

Θα δούμε και θα ακούσουμε πολλά πράγματα και την χρονιά που ξεκίνησε και διανύουμε. Κοντά στα μεγάλα γεγονότα πανελλήνιου και παγκόσμιου ενδιαφέροντος έχουμε και την τοπική μας πραγματικότητα. Αυτήν που γίνεται προσπάθεια να ακολουθείται μια λογική ροή των πραγμάτων, από την μια πλευρά, αλλά και αυτήν που γίνεται για να ξεπερνάμε τη λογική και να θέτουμε (τα) ζητήματα όπως τα βλέπουμε. Με μια υποκειμενική παρατήρηση, η οποία δεν εμπεριέχει απαραίτητα και τη λογική.

Τι να κάνουμε, έτσι είναι οι άνθρωποι, ειδικά σε μια εποχή που στην πλειοψηφία των θεμάτων που προκύπτουν, βλέπουμε το δέντρο, ενώ αχνά, στο βάθος, βρίσκεται το δάσος. Μα να μην το φτάνουμε ποτέ όμως;

Άκουσα προσεκτικά, τη συνέντευξη του Δημάρχου Δήμου Πέλλας Στάθη Φουντουκίδη, σε μια ποιοτική και πραγματικά ενημερωτική εκπομπή της TV-100. Χωρίς παρωπίδες, χωρίς ξαφνικό ενδιαφέρον για τα αυτοδιοικητικά (και κυρίως της Πέλλας), χωρίς ουρανοκατέβατες κριτικές που ξάφνου ενεμφανίσθησαν στον τόπο. Και η συνέντευξη αυτή, για όσους δεν γνώριζαν κάποιες εξελίξεις, ήταν διαφωτιστική.

Ο Δήμαρχος αναφέρθηκε σε μια σειρά έργων ανάπλασης που προχωρούν, για την καθημερινότητα και ζητήματα της (όπως είναι και τα αδέσποτα), για τον πολιτισμό και τον τουρισμό, που προχωρούν με συνεχείς συνεργασίες αλλά και αναδείξεις νέων δεδομένων.

Αναφερόμενος στον πολιτισμό αλλά και τον τουρισμό, σημειολόγησε πάνω στα Οθωμανικά Μνημεία, αλλά και στο μεγάλο διαμάντι που υπάρχει δίπλα μας, το Μουσείο της Πέλλας αλλά και τον, με πρόσφατη έναρξη στην επισκεψιμότητα του, του Ανακτόρου της Πέλλας. Κοντά σ’ αυτά που ακούς και ξέρεις ότι έχουν γίνει, κοντά σ’ αυτά που έχουν καλυφθεί με ρεπορτάζ, έρχεται αυτό που λέγαμε στην αρχή.

Η άρση της λογικής. Κι εκεί έρχεται μία άλλη συνέντευξη, της Προέδρου συλλόγου που έχει ως φιλοσοφία την «ελληνοτουρκική φιλία». Ξεκαθαρίζω από την αρχή ότι οι λαοί δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα μεταξύ τους.

Αλλά πέραν του λαού, υπάρχει το πολιτικό παιχνίδι και τα συμφέροντα. Κι εκεί, από τον μικρόκοσμο μας, πάμε σε παγκόσμιες καταστάσεις.

Ο Δήμαρχος ήταν παρών σε υποδοχή κόσμου από την γείτονα, που έρχεται συνεχώς να δει τα ιστορικά μνημεία που έχουν τα Γιαννιτσά, κληρονομιά της Οθωμανικής περιόδου κατοχής της Ελλάδας. Είναι ανοικτός σε κάθε συνεργασία που υπάρχει με την Εφορεία Αρχαιοτήτων, στο πλαίσιο της παρεμβατικής δυνατότητας της αυτοδιοίκησης. Το ίδιο και σε ότι αφορά τον Αρχαιολογικό χώρο της Πέλλας, το ίδιο και με οτιδήποτε μπορεί να αποτελέσει «αξιοθέατο» στην πόλη, που δένει μαζί με όλα τα υπόλοιπα.

Η Πρόεδρος του συλλόγου, απ’ ότι κατάλαβα από συνέντευξη που παραχώρησε σε σάιτ της Θεσσαλονίκης, βλέπει τα πράγματα κάνοντας…τρίπλα στη λογική. Δεν πάει να πει πως, ότι φανταζόμαστε όμως ότι μπορεί να αποτελέσει και πραγματικότητα, ειδικά όταν μιλάμε για τη γείτονα και τις κινήσεις που επρόκειτο να γίνουν. Όπως για παράδειγμα το ζήτημα της παρουσίας του Δημάρχου Κωνσταντινούπολης στα Γιαννιτσά, τη στιγμή που υπάρχουν συγκεκριμένα πρωτόκολλα, τη στιγμή που όλοι βλέπουμε πως ανοίγουν οι φυλακές στην Τουρκία, τη στιγμή που κάθε τρεις και λίγο μια απειλή κρέμεται πάνω από το κεφάλι της χώρα μας.

Είναι δυνατόν να παίζουμε με τέτοια; Και αντί να σκεφτούμε λογικά και όχι με την φαντασία μας, βάζουμε επί τάπητος ότι ο Δήμαρχος δεν το «δουλεύει» καλά το πράγμα του τουρισμού, άρα κι ο πολιτισμός παραπαίει. Δεν είναι «συνεργάσιμος», άρα οι συνεργασίες «δυσκολεύουν». Ισχύει αυτό;

Δεν άκουσα απολύτως κανέναν Πρόεδρο Συλλόγου, Φορέα, οτιδήποτε οργανωμένου και συλλογικού, να επιρρίπτει ευθύνες στον Δήμαρχο και κατ’ επέκταση στην αυτοδιοίκηση, επειδή δεν «συνεργάστηκε», δεν «άκουσε» ή «αγνόησε» κανέναν.

Όσον αφορά λοιπόν τα «ελληνοτουρκικά», καλό είναι να έχουμε υπόψη ότι υπάρχουν και Υπουργεία όπως το Εξωτερικών αλλά και το Άμυνας, που παλεύουν κάθε μέρα με τα ανοικτά ζητήματα με τους γείτονες. Και επειδή έχει αποδειχτεί ότι δεν έχουν «μπέσα», καλό είναι να είμαστε προσεκτικότεροι και όχι αφελείς.

Πολύ περισσότερο λοιπόν, δεν δύναται ένας Δήμαρχος να κάνει τον «ακροβάτη», γιατί τέτοια θέματα δεν είναι κομμωτήριο για να φτιάχνουμε «αφέλειες» στην τρίχα, δεν δύναται ένας Δήμαρχος να κάνει τον «καουμπόι», γιατί δεν ζούμε στην άγρια Δύση, αλλά σε ένα ευρωπαϊκό περιβάλλον που έχει κανόνες, τους οποίους μια χώρα που είναι εκτός Ευρώπης τους παραβιάζει συνεχώς. Η καρδούλα των πιλότων μας το ξέρει, που κάθε μέρα αναχαιτίζει τους θρασύτατους δίπλα.

Και θα σταματήσω εδώ, γιατί δεν θέλω να κάνω κατάλογο με τα «παράλογα» του καθένα, θέλω να σταθώ και να παραμείνω στη ροή που υπάρχει και είναι ομαλή, στον καλό δρόμο και επίπεδο που υπάρχει ΑΠΟ και ΜΕ τους Πολιτιστικούς Συλλόγους και φορείς, σε μια άψογη συνεργασία που διατηρείται με την αυτοδιοίκηση.

Όλα τα άλλα είναι λόγια, που δυστυχώς δεν μας κάνουν να αγαπιόμαστε. Κρατώντας μόνο το δέντρο αγκαλιά και αφήνοντας το απέραντο δάσος που υπάρχει να περιμένει μήπως κάποια στιγμή μπορούν να το βλέπουν και να το ακολουθούν όλοι!