Στις εκδηλώσεις μνήμης στην Έδεσσα για τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας – Ιδιαίτερη αναφορά στη συμβολή των προσφυγικών συλλόγων και σωματείων

Μήνυμα για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και τη μεταλαμπάδευση της παρακαταθήκης του Μικρασιατικού Ελληνισμού στις επόμενες γενιές έστειλε ο Διονύσης Σταμενίτης, με αφορμή την 14η Σεπτεμβρίου, Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το τουρκικό κράτος.

Ο κ. Σταμενίτης έδωσε το «παρών» στις εκδηλώσεις μνήμης που διοργάνωσε η Αντιπεριφέρεια Πέλλας, σε συνεργασία με τον Δήμο Έδεσσας και τους προσφυγικούς συλλόγους και σωματεία, αποτίοντας φόρο τιμής στους Έλληνες της Μικράς Ασίας που γνώρισαν τον ξεριζωμό και την απώλεια.

Στη δήλωσή του στάθηκε ιδιαίτερα στη δύναμη με την οποία οι Μικρασιάτες πρόσφυγες κατάφεραν, παρά τις τραγικές συνθήκες που βίωσαν, να σταθούν ξανά στα πόδια τους, να δημιουργήσουν και να συμβάλουν καθοριστικά στην κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική ζωή της χώρας.

«Τιμούμε τη μνήμη των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, που βίωσαν τον ξεριζωμό και την απώλεια, όμως άντεξαν, ορθοπόδησαν και μεγαλούργησαν, κρατώντας παράλληλα ζωντανή την ιστορία, τις παραδόσεις και τον πολιτισμό τους», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Διονύσης Σταμενίτης.

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η ιστορική μνήμη δεν αφορά μόνο το παρελθόν, αλλά αποτελεί ευθύνη και χρέος της σημερινής κοινωνίας, ώστε οι νεότερες γενιές να γνωρίζουν την ιστορία και τις ρίζες του Μικρασιατικού Ελληνισμού.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον ρόλο που διαδραματίζουν οι προσφυγικοί σύλλογοι και τα σωματεία, τα οποία μέσα από τη συνεχή δράση τους διαφυλάσσουν τα ήθη, τα έθιμα, τις παραδόσεις και συνολικά την πολιτιστική κληρονομιά των αλησμόνητων πατρίδων.

«Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης αποτελεί χρέος όλων μας. Σημαντική σε αυτή την προσπάθεια είναι η συμβολή των Συλλόγων και των Σωματείων, που με τη δράση τους κρατούν ζωντανή την παρακαταθήκη του Μικρασιατικού Ελληνισμού», τόνισε.

Η παρουσία του Διονύση Σταμενίτη στις εκδηλώσεις της Έδεσσας και το μήνυμά του ανέδειξαν τη σημασία της 14ης Σεπτεμβρίου ως ημέρας τιμής, μνήμης και ιστορικής ευθύνης, αλλά και την ανάγκη να παραμένει ζωντανή η μνήμη των ανθρώπων που ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες και, μέσα από τεράστιες δυσκολίες, κατάφεραν να δημιουργήσουν ξανά και να αφήσουν ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους στη σύγχρονη Ελλάδα.