Η Νέα Δημοκρατία χρειάζεται βουλευτές που στηρίζουν την κυβέρνηση – όχι «ανησυχούντες» που υπονομεύουν το κυβερνητικό έργο

Η πολύωρη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας ανέδειξε μια πραγματικότητα που στο κυβερνών κόμμα γνωρίζουν καλά, αλλά συχνά αποφεύγουν να πουν δημόσια: η παράταξη βρίσκεται μπροστά σε μια κρίσιμη πολιτική μάχη και δεν έχει την πολυτέλεια εσωτερικών παιχνιδιών, προσωπικών στρατηγικών και δήθεν «ανησυχιών» που καταλήγουν να πλήττουν την κυβέρνηση και να δίνουν επιχειρήματα στην αντιπολίτευση.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με σαφή τρόπο, έβαλε τα όρια. Οι ενστάσεις είναι θεμιτές όταν συνοδεύονται από προτάσεις και όταν υπηρετούν τη συλλογική προσπάθεια. Όχι όταν μετατρέπονται σε μόνιμη εσωκομματική γκρίνια, σε δημόσιες διαφοροποιήσεις ή –ακόμα χειρότερα– σε καταψήφιση κυβερνητικών νομοσχεδίων από βουλευτές της ίδιας της κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι λέσχη προσωπικών φιλοδοξιών ούτε χώρος πολιτικής «χαλαρότητας». Είναι κυβερνητικό κόμμα, με ευθύνη απέναντι στη χώρα. Και σε μια περίοδο όπου η κυβέρνηση δίνει μάχες σε οικονομία, γεωπολιτική, μεταρρυθμίσεις και κοινωνική συνοχή, απαιτούνται βουλευτές που στηρίζουν ενεργά το κυβερνητικό έργο, όχι «ανησυχούντες» που εμφανίζονται μόνο για να δημιουργούν εσωτερικά θέματα.

Η εικόνα που περιγράφηκε στη συνεδρίαση είναι αποκαλυπτική. Υπουργοί που δεν βγαίνουν μπροστά. Στελέχη που αποφεύγουν τις δύσκολες πολιτικές συγκρούσεις. Βουλευτές που φλερτάρουν με τη διαφοροποίηση για προσωπική προβολή. Και όλα αυτά ενώ η κυβέρνηση παραμένει πρώτη στις δημοσκοπήσεις και εξακολουθεί να έχει καθαρό προβάδισμα απέναντι σε μια αδύναμη και κατακερματισμένη αντιπολίτευση.

Ορθώς λοιπόν ο πρωθυπουργός μίλησε για το «ίδρωμα της φανέλας». Στην πολιτική, όπως και στον αθλητισμό, οι ομάδες κερδίζουν όταν όλοι παίζουν για τον κοινό στόχο. Όχι όταν κάποιοι κοιτούν μόνο τη δική τους επόμενη μέρα ή επιχειρούν να χτίσουν προσωπικό προφίλ εις βάρος της συλλογικής προσπάθειας.

Και εδώ πρέπει να ειπωθεί κάτι ξεκάθαρα: όποιος διαφωνεί τόσο βαθιά με τη γραμμή της κυβέρνησης ώστε να μην μπορεί να στηρίξει βασικές επιλογές της, έχει απολύτως θεσμικές και έντιμες επιλογές. Μπορεί να ανεξαρτητοποιηθεί. Μπορεί να μην είναι ξανά υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία. Μπορεί να κατέβει με άλλο κόμμα και να ζητήσει την ψήφο των πολιτών με διαφορετική πολιτική πλατφόρμα. Πεδίον δόξης λαμπρόν.

Αυτό όμως που δεν μπορεί να συνεχιστεί είναι το φαινόμενο βουλευτών που θέλουν ταυτόχρονα και τα προνόμια της κυβερνητικής παράταξης και τον ρόλο του εσωτερικού αντιπολιτευόμενου. Δεν γίνεται να ζητούν στήριξη από τον κομματικό μηχανισμό, να εκλέγονται με τη σημαία της ΝΔ και μετά να λειτουργούν ως παράγοντες αποσταθεροποίησης.

Η κοινωνία δεν ζητά από τη Νέα Δημοκρατία εσωτερικές ίντριγκες. Ζητά αποτελεσματικότητα, σοβαρότητα και πολιτική σταθερότητα. Και αυτή η σταθερότητα απαιτεί καθαρές θέσεις και καθαρούς ρόλους.

Το συνέδριο της ΝΔ θα είναι μια ευκαιρία για ξεκάθαρα μηνύματα. Η παράταξη χρειάζεται στελέχη που να δίνουν μάχες, να υπερασπίζονται τις κυβερνητικές επιλογές και να συμμετέχουν ενεργά στην πολιτική σύγκρουση. Χρειάζεται ανθρώπους που «ιδρώνουν τη φανέλα» και όχι επαγγελματίες της εσωστρέφειας.

Στο τέλος της ημέρας, οι πολίτες επιβραβεύουν την ενότητα, τη συνέπεια και την αποφασιστικότητα. Και όποιος δεν αντέχει τη «ζέστη της κουζίνας», όπως είπε και ο πρωθυπουργός, ίσως πράγματι δεν πρέπει να βρίσκεται μέσα σε αυτήν.