Επικήδειος για τον πρώην Διευθυντή του ΓΕΛ Σκύδρας Νικολαϊδη Ιωάννη

Μακαρία η οδός ήν πορεύει σήμερον.

Αν και τούτες τις ώρες μας αφήνουν οι ανθρώπινες δυνάμεις της αντοχής και μας καταβάλλει ο πόνος και η θλίψη, ωστόσο την ύστατη τούτη στιγμή του αποχαιρετισμού είναι που με την δύναμη της προσευχής και τη φτώχεια των λέξεων θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε ζωντανή την μνήμη του Γιάννη Νικολαίδη.

Ο Γιάννης Νικολαίδης υπήρξε για πολλούς από εμάς καθηγητής μαθηματικών στα λυκειακά χρόνια φοίτησής μας, τη δεκαετία του ‘80, όταν νεότατος εκπαιδευτικός μάς πρωτοδίδαξε στο κτίριο του σημερινού Γυμνασίου Σκύδρας, την αγάπη για τη γνώση, την αρετή της φιλομάθειας, χωρίς να επιμένει στη διδασκαλία τυπικών αριθμητικών πράξεων. Από τότε, και για τέσσερις δεκαετίες, ενέπνευσε γενιές και γενιές μαθητών, τους καθόρισε επαγγελματικά και τους κατεύθυνε, άλλοτε με τις συμβουλές του, κυρίως, με την επικοινωνιακή του αμεσότητα, το πάθος, τον ζήλο του δασκάλου που νοιάζεται για αυτούς, μερικές φορές, περισσότερο από ό,τι για τα ίδια τα παιδιά του.

Εξίσου αρκετοί από εμάς είχαμε την αγαθή τύχη να συνηπηρετούμε μαζί του, μαθαίναμε από την επιστημοσύνη του, την υψηλή αίσθηση του καθήκοντος, την διοικητική του μεθοδικότητα και την διευθυντική του οργανωτικότητα, την ανιδιοτελή προσφορά του, την υπέρμετρη ευαισθησία, το συνεχές ενδιαφέρον του για τον καθένα από εμάς. Είχαμε την ιδιαίτερη τιμή να μας διδάσκει με την αριστεία της συναδελφικής του αλληλεγγύης, την αγωνιστικότητα του για μια δημοκρατική παιδεία, για τη μόρφωση και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ήμασταν μάρτυρες και μας έκανε κοινωνούς του πάθους και της αφοσίωσής του στο Γενικό Λύκειο Σκύδρας: ατελείωτες ώρες, ημέρες, ακούραστος εργάτης οράματος παιδείας για τον τόπο μας που, αν και ξένος τον αγάπησε περισσότερο από εμάς, για τους νέους μας, για το σχολείο που έγινε για αυτόν η πρώτη κατοικία του και επιζητούσε να γίνει το σχολείο αναφοράς όλων μας!

Περισσότερο από όλα υπήρξε ο άνθρωπος, υπόδειγμα και παράδειγμα καλοσύνης, καλοψυχίας, μετριοφροσύνης, ηπιότητας, γενναιοδωρίας, προσφοράς, συμπαραστάτης και βοηθός, συνάδελφος, φίλος και αδελφός!

Υπήρξε ανήσυχο, διερευνητικό πνεύμα, αγωνιστής σε κάθε τομέα της ζωής του! Στη διδασκαλία, στην καριέρα του, στην κοινωνική του δράση. Και παρέμεινε μαχητής και τα τελευταία χρόνια της ασθένειάς του. Δεν δείλιασε, δεν παραπονέθηκε. Με την αξιοθαύμαστη ηρεμία, την ευπρέπεια ήθους, την φιλοσοφημένη και πειθαρχημένη σεμνότητα που τον διέκρινε, μάς παρέδωσε έως και χτές το τελευταίο μάθημα υπομονής, εγκαρτέρησης και αξιοπρέπειας.

Αγαπημένε δάσκαλε, συνάδελφε, φίλε!

Μοιραστήκαμε πάρα πολλά, μας πρόσφερες με τα έργα και τα λόγια σου, άφησες κληρονομιά στην παιδεία, δημιούργησες ισχυρή εκπαιδευτική παράδοση στον τόπο μας, ως παιδαγωγός και άνθρωπος. Ασφαλώς είχαμε, είχα ακόμη περισσότερα να μοιραστώ μαζί σου, να σε ακούω, να με ακούς…

Σε ευχαριστούμε για όσα μας δίδαξες με το ήθος σου, για τη δύναμη που μας έδινες, για την σπουδαία καλοσύνη και την πατρική μέριμνα προς όλους εμάς, τους μαθητές και τους συναδέλφους σου!

Στους δικούς σου ανθρώπους, τη σύζυγό σου, τα πολυαγαπημένα σου παιδιά, Ειρήνη και Πρόδρομο, άξια τέκνα της πατρικής σου προσήλωσης, αγάπης και αφοσίωσης, εκφράζουμε ολόψυχα τα συλλυπητήρια μας!

Καλό σου ταξίδι αγαπημένε μας δάσκαλε!

Θα σε αγαπάμε, θα σε θυμόμαστε και θα σε τιμούμε !

Επικήδειος για τον πρώην Διευθυντή του ΓΕΛ Σκύδρας Νικολαιδη Ιωάννη

Περπερίδης Παύλος

Συντονιστής Φιλολόγων