Το Δημοτικό Συμβούλιο Αλμωπίας είχε αυτή τη φορά απ’ όλα: αντιπολίτευση που μοίρασε εύσημα, «λαγούς» που ανοίγουν θέματα, παλιούς συνεργάτες που αντάλλαξαν ατάκες, γάτες που βρήκαν… μόνιμο ταϊστή, μια κοινωνική πρωτοβουλία που αξίζει χειροκρότημα, παιδικές χαρές που άναψαν φωτιές και μια ΔΕΥΑ που περιμένει πλέον προτάσεις και αποφάσεις. Ο Πέλεκυς άκουσε, σημείωσε και επιστρέφει.

Στάζει μέλι η αντιπολίτευση…

Υπάρχουν στιγμές που κοιτάς προς τα έδρανα της αντιπολίτευσης και περιμένεις κριτική. Και ξαφνικά ακούς… μέλι.

Θετικά λόγια για έργα, αναγνώριση προσπαθειών, συγχαρητήρια εκεί που θεωρείται ότι πρέπει να δοθούν.

Και πολύ καλά κάνουν.

Η αντιπολίτευση δεν είναι υποχρεωμένη να ανακαλύπτει κάθε βράδυ μια καταστροφή για να αποδείξει ότι υπάρχει. Όταν κάτι θεωρεί σωστό, μπορεί να το αναγνωρίζει.

Απλώς, όταν το μέλι πέφτει λίγο περισσότερο από όσο έχουμε συνηθίσει, ο Πέλεκυς δικαιούται να αναρωτηθεί:

Μέλι είναι ή αρχίζει να γλυκαίνει γενικώς το κλίμα;

Ο χρόνος θα δείξει.

Οι «λαγοί» που ανοίγουν δρόμο…

Υπάρχουν επίσης στο Δημοτικό Συμβούλιο και οι πολιτικοί «λαγοί».

Μεταφορικά πάντα — μην αρχίσουμε να ψάχνουμε και φιλοζωικές.

Είναι εκείνοι που βάζουν πρώτοι ένα ζήτημα στο τραπέζι, το αφήνουν να τρέξει και μετά αρχίζει το πραγματικό ενδιαφέρον: ποιος θα το ακολουθήσει, ποιος θα απαντήσει, ποιος θα σηκώσει τους τόνους και ποιος τελικά θα το αξιοποιήσει πολιτικά αλλα και ποιος θα το υλοποιήσει. 

Και στη συγκεκριμένη συνεδρίαση είδαμε αρκετά θέματα να… παίρνουν γρήγορα δρόμο.

Ο Πέλεκυς απλώς κρατά την απορία του:

Όλοι οι λαγοί τρέχουν μόνοι τους ή μερικοί γνωρίζουν από πριν και τη διαδρομή;

Ρητορικό. Μη βιαστεί κανείς να απαντήσει.

Μπάτσης προς Γιαντσή: «Για εσένα τα λέει»

Και φτάνουμε σε μία από τις ατάκες της βραδιάς.

Μιλάει ο Δημήτρης Μπίνος και κάποια στιγμή ο Χρήστος Μπάτσης γυρίζει προς τον Γιαντσή και του πετάει:

«Για εσένα τα λέει».

Ατάκα μικρή. Ιστορία μεγάλη.

Γιατί ο Χρήστος Μπάτσης υπήρξε συνεργάτης του Δημήτρη Μπίνου. Γνωρίζει, επομένως, καλύτερα από πολλούς τη σκέψη, το ύφος και ενδεχομένως… τους αποδέκτες των μηνυμάτων του.

Όταν λοιπόν ένας παλιός συνεργάτης αναλαμβάνει να κάνει τη «μετάφραση» των λεγομένων του πρώην επικεφαλής προς τρίτο πρόσωπο, ο Πέλεκυς δεν παρεμβαίνει.

Απλώς καταγράφει.

Και μετά ο Μπάτσης έδωσε τα εύσημα στον Τσαρκνιά

Για να είμαστε όμως δίκαιοι, ο Χρήστος Μπάτσης δεν είχε μόνο μπηχτές.

Έδωσε και συγχαρητήρια στον Πέτρο Τσαρκνιά.

Και εδώ αξίζει να σταθούμε, γιατί ο Τσαρκνιάς έκανε κάτι που δεν είναι πάντοτε αυτονόητο στην Αυτοδιοίκηση: μίλησε για το Κάστρο της Χρυσής αναγνωρίζοντας ότι ένα μεγάλο έργο μπορεί να περνά από διαφορετικές διοικήσεις και να μην ανήκει πολιτικά σε έναν και μόνο άνθρωπο.

Αυτό είναι πολιτική γενναιοδωρία.

Στην Αυτοδιοίκηση έχουμε συνηθίσει το γνωστό σύστημα:

Αν ολοκληρώθηκε επί των ημερών μας, είναι δικό μας. Αν έχει προβλήματα, το παραλάβαμε από τους προηγούμενους.

Ο Πέτρος Τσαρκνιάς δεν ακολούθησε αυτή τη συνταγή. Και αφού ο ίδιος ο Μπάτσης του έδωσε τα εύσημα, θα του τα δώσει και ο Πέλεκυς.

Μπράβο στον Πέτρο Τσαρκνιά.

Δεν μικραίνει κανείς όταν αναγνωρίζει τη δουλειά που προηγήθηκε. Συνήθως συμβαίνει το αντίθετο.

Ο Μπίνος, οι γάτες και το περίφημο «φυτώριο»

Και κάπου ανάμεσα στα σοβαρά μάθαμε και κάτι πιο ανθρώπινο:

Ο Δημήτρης Μπίνος ταΐζει τις γάτες.

Καμία έκπληξη για τον Πέλεκυ.

Ο Μπίνος έχει μεγάλη εμπειρία στο… τάισμα και στην ανάπτυξη.

Όχι μόνο των γατών.

Για χρόνια δημιούργησε γύρω του ένα ολόκληρο «φυτώριο» αυτοδιοικητικών στελεχών. Άνθρωποι μπήκαν στην Αυτοδιοίκηση, απέκτησαν εμπειρία, μεγάλωσαν πολιτικά, ακολούθησαν τον δικό τους δρόμο.

Και κάπως έτσι υπάρχει μια μικρή ειρωνεία:

Τα στελέχη που μεγαλώνει ο Μπίνος συχνά τον αφήνουν. Οι γάτες τουλάχιστον ξέρουν πού θα επιστρέψουν για φαγητό.

Πολιτική σάτιρα κάνουμε. Μη θυμώσει κανείς.

Χατζηδημητριάδης: Εδώ αξίζει ένα «μπράβο»

Υπήρξε όμως και μια ανακοίνωση που ο Πέλεκυς δεν έχει διάθεση να σατιρίσει.

Ο Γιώργος Χατζηδημητριάδης μίλησε για την οικονομική ενίσχυση των οικογενειών της Αλμωπίας που αποκτούν τρίτο ή επόμενο παιδί, μια πρωτοβουλία με ξεκάθαρο κοινωνικό αποτύπωμα σε μια εποχή που το δημογραφικό αποτελεί πραγματικό πρόβλημα.

Και εδώ υπάρχει και μια λεπτομέρεια που δίνει διαφορετικό βάρος στην τοποθέτησή του:

ο ίδιος είναι πατέρας τεσσάρων παιδιών.

Άρα γνωρίζει από πρώτο χέρι τι σημαίνει μεγάλη οικογένεια, καθημερινές υποχρεώσεις και αυξημένες ανάγκες.

Δεν πρόκειται φυσικά ένα δημοτικό βοήθημα να λύσει το δημογραφικό. Αλλά οι πολιτικές κρίνονται και από το μήνυμα που στέλνουν.

Και το μήνυμα «ο Δήμος στέκεται δίπλα στην οικογένεια» είναι προς τη σωστή κατεύθυνση.

Εδώ, λοιπόν, τα εύσημα στον Χατζηδημητριάδη. Και χωρίς αστερίσκους.

Σαμαράς, ΕΠΣ Πέλλας και… παλιές ποδοσφαιρικές ιστορίες

Ο Θοδωρής Σαμαράς άνοιξε και το κεφάλαιο του τοπικού ποδοσφαίρου, εκφράζοντας προβληματισμό για την κατάσταση των ομάδων και κάνοντας αναφορά στην ΕΠΣ Πέλλας.

Πρόσεξε μάλιστα να ξεκαθαρίσει ότι δεν θεωρεί πως ευθύνεται αποκλειστικά η Ένωση.

Σωστό.

Μόνο που όταν μιλά ο Σαμαράς για την ΕΠΣ, όσοι γνωρίζουν την ποδοσφαιρική ιστορία της περιοχής θυμούνται ότι είχε βρεθεί απέναντι από τον Αντωνίου για την προεδρία της Ένωσης.

Δεν σημαίνει ότι πίσω από τη σημερινή τοποθέτηση κρύβεται κάποια παλιά κόντρα.

Απλώς σημαίνει ότι ορισμένες παρεμβάσεις έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον όταν γνωρίζεις το παρελθόν.

Η μπάλα άλλωστε ξεχνάει γρήγορα. Οι παράγοντες όχι πάντα.

Κάποιοι έχουν νεύρα όταν μιλάνε…

Και μια παρατήρηση για το κλίμα.

Υπάρχουν δημοτικοί σύμβουλοι που όταν παίρνουν το μικρόφωνο μιλούν.

Υπάρχουν και κάποιοι που μοιάζουν σαν να μπαίνουν στο μικρόφωνο έχοντας ήδη… νεύρα από το σπίτι.

Δεν χρειάζεται.

Η ένταση είναι μέρος της πολιτικής. Η διαφωνία επίσης.

Αλλά πολλές φορές το καλό επιχείρημα χάνεται όταν συνοδεύεται από περισσότερα ντεσιμπέλ απ’ όσα χρειάζεται.

Ονόματα δεν λέμε.

Όποιος νευρίασε διαβάζοντας την παράγραφο, ας αναρωτηθεί μόνος του γιατί.

Παιδικές χαρές: Τα παιδιά περιμένουν, οι μεγάλοι μαλώνουν

Οι παιδικές χαρές έδωσαν μία από τις μεγαλύτερες αντιπαραθέσεις της συνεδρίασης.

Ποιος τις έκανε, ποιος τις συντήρησε, ποιος τις πιστοποίησε, ποιος είχε την ευθύνη, ποια επιτροπή αποφασίζει και τι έπρεπε να είχε γίνει παλιότερα.

Οι μεγάλοι έπαιξαν κανονικά.

Τα παιδιά όχι, γιατί οι παιδικές χαρές παραμένουν κλειστές μέχρι να ολοκληρωθούν οι απαραίτητες διαδικασίες ασφάλειας και πιστοποίησης.

Και κάπου εδώ βρίσκεται όλη η ουσία.

Ο δημότης δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα ποιος θα κερδίσει την πολιτική μάχη για την τσουλήθρα.

Θέλει η τσουλήθρα να είναι ασφαλής και να ανοίξει.

Τόσο απλά.

Αυξήσεις: Όλοι θέλουν υπηρεσίες – μέχρι να έρθει ο λογαριασμός

Και βέβαια υπήρξε η μεγάλη συζήτηση γύρω από τέλη, κόστος και αυξήσεις.

Εδώ η πολιτική θεωρία συναντά την αριθμητική.

Όλοι θέλουν καλύτερη καθαριότητα, καλύτερες υποδομές, περισσότερες υπηρεσίες, συντηρήσεις, έργα και αποτελεσματικό Δήμο.

Όταν όμως έρχεται η ώρα να συζητηθεί ποιος θα πληρώσει, τότε τα πράγματα δυσκολεύουν.

Γιατί υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα:

Ο Δήμος δεν λειτουργεί με likes.

Και η εύκολη υπόσχεση «όλα καλύτερα, τίποτα ακριβότερα» ακούγεται υπέροχα μέχρι να ανοίξει κάποιος τον προϋπολογισμό.

ΔΕΥΑ: Τώρα να δούμε τις προτάσεις

Και τέλος, ΔΕΥΑ Αλμωπίας.

Εδώ τα πολλά αστεία περισσεύουν.

Ο Δήμαρχος έβαλε το ζήτημα στη διάσταση της συλλογικής ευθύνης και κάλεσε τις παρατάξεις να ενημερωθούν και να έρθουν στην επόμενη συζήτηση με προτάσεις.

Και αυτό είναι το ενδιαφέρον.

Γιατί τώρα δεν αρκεί να περιγράφουμε το πρόβλημα.

Δεν αρκεί το «όχι».

Δεν αρκεί ούτε το «φταίνε οι προηγούμενοι».

Θα πρέπει κάποιος να εξηγήσει πώς βγαίνουν τα νούμερα, πώς λειτουργεί η επιχείρηση και ποια είναι η λύση που προτείνει.

Εκεί θα μετρηθούν όλοι.

Διοίκηση και αντιπολίτευση.

Γιατί το νερό μπορεί να θολώσει.

Οι αριθμοί της ΔΕΥΑ, όμως, κάποια στιγμή πρέπει να γίνουν καθαροί.

Το τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο είχε τελικά αρκετή πολιτική ύλη: μέλι και συγχαρητήρια, λαγούς και γάτες, παλιούς συνεργάτες και παλιές ποδοσφαιρικές ιστορίες, κοινωνικές πρωτοβουλίες που αξίζουν αναγνώριση, νεύρα, παιδικές χαρές και μια ΔΕΥΑ που ζητά πλέον λύσεις.

Ο Πέλεκυς κρατάει δύο πράγματα.

Τα εύσημα πρέπει να δίνονται όταν αξίζουν — όπως στον Πέτρο Τσαρκνιά και στον Γιώργο Χατζηδημητριάδη.

Και οι μπηχτές;

Αυτές δεν χρειάζεται να τις ψάχνουμε. Στο Δημοτικό Συμβούλιο Αλμωπίας συνήθως έρχονται και μας βρίσκουν μόνες τους.