Φίλιππος Γκιούρος: Πρόταση για δημοψήφισμα και «σφυροκόπημα» για την καθαριότητα στον Δήμο Έδεσσας

Δύο παρεμβάσεις με ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον από τον δημοτικό σύμβουλο – Πρότεινε να δοθεί λόγος στους πολίτες για το Καλλιτεχνικό Σχολείο και έθεσε τη δημοτική αρχή ενώπιον των παλαιότερων θέσεών της για τον ιδιώτη στην καθαριότητα

Με δύο ουσιαστικές παρεμβάσεις στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Έδεσσας ξεχώρισε ο δημοτικός σύμβουλος Φίλιππος Γκιούρος, ανοίγοντας τη συζήτηση τόσο για την άμεση συμμετοχή των πολιτών στις μεγάλες αποφάσεις του Δήμου όσο και για την πολιτική της σημερινής διοίκησης στον κρίσιμο τομέα της καθαριότητας.

Η καινοτόμα πρόταση για δημοψήφισμα

Με αφορμή τη συζήτηση για το νέο Καλλιτεχνικό Σχολείο Έδεσσας, ο Φίλιππος Γκιούρος κατέθεσε μια πρόταση που, όπως τόνισε ο ίδιος, δεν έχει εφαρμοστεί μέχρι σήμερα στην πόλη: τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, ώστε η τοπική κοινωνία να έχει άμεσο λόγο σε μια τόσο σημαντική επιλογή.

Ο κ. Γκιούρος πρότεινε είτε τη θεσμική διαδικασία δημοψηφίσματος είτε, εφόσον αυτή θεωρηθεί δύσκολη ή πολύπλοκη, τη διεξαγωγή ενός άτυπου ηλεκτρονικού δημοψηφίσματος, επικαλούμενος μάλιστα αντίστοιχη πρακτική άλλου Δήμου. Στόχος, όπως ανέφερε, θα ήταν να διασφαλίζεται μία ψήφος ανά πολίτη και να αποτυπωθεί με σαφήνεια η βούληση της κοινωνίας.

Στο επίκεντρο της πρότασής του έθεσε το ερώτημα της ανέγερσης νέου κτιρίου για το Καλλιτεχνικό Σχολείο, υποστηρίζοντας ότι οι πολίτες πρέπει να κληθούν να εκφράσουν τη θέση τους. Μάλιστα, πρότεινε το ίδιο το Δημοτικό Συμβούλιο να καθορίσει τον τρόπο διεξαγωγής και τα ερωτήματα που θα τεθούν.

Σκληρή κριτική για την καθαριότητα

Η δεύτερη σημαντική παρέμβαση του Φίλιππου Γκιούρου αφορούσε την καθαριότητα και τη νέα σύμβαση με ιδιώτη.

Ο δημοτικός σύμβουλος υπενθύμισε τις έντονες αντιδράσεις της σημερινής δημοτικής αρχής όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση απέναντι στο προηγούμενο μοντέλο καθαριότητας. Αναφέρθηκε στις τότε καταγγελίες περί υποβάθμισης της δημοτικής υπηρεσίας, αλλά και στους χαρακτηρισμούς περί οικονομικά «καταδικαστικής» σύμβασης και υψηλού κόστους για τους δημότες.

Ο Φίλιππος Γκιούρος έθεσε το πολιτικό ερώτημα γιατί, έπειτα από περίπου δυόμισι χρόνια διοίκησης, η υπηρεσία εξακολουθεί –σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μελέτη που συζητήθηκε– να αντιμετωπίζει ελλείψεις προσωπικού και μηχανολογικού εξοπλισμού, με αποτέλεσμα να προτείνεται και πάλι εργολαβική σύμβαση διάρκειας 36 μηνών, με δυνατότητα προαίρεσης για άλλους 12.

Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε και στο οικονομικό σκέλος. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο ίδιος στο Δημοτικό Συμβούλιο, η προηγούμενη σύμβαση είχε χαρακτηριστεί από τη σημερινή διοίκηση, όταν ήταν αντιπολίτευση, ως ιδιαίτερα επιβαρυντική, ενώ τώρα η νέα σύμβαση αποτελεί επιλογή της ίδιας της σημερινής δημοτικής αρχής. Ο Γκιούρος αναγνώρισε πάντως ότι στο μεσοδιάστημα έχουν μεταβληθεί το μισθολογικό και τα λειτουργικά κόστη, επισημαίνοντας ότι οι τεχνικές απαιτήσεις πρέπει να συγκριθούν αναλυτικά.

Με τις δύο αυτές παρεμβάσεις, ο Φίλιππος Γκιούρος έβαλε στο τραπέζι δύο διαφορετικές αλλά ουσιαστικά συνδεδεμένες έννοιες: λογοδοσία και συμμετοχή. Από τη μία, πρότεινε οι πολίτες να αποκτήσουν άμεσο λόγο σε μια μεγάλη απόφαση για το μέλλον της πόλης και, από την άλλη, ζήτησε από τη δημοτική αρχή να εξηγήσει πώς η σημερινή πολιτική της για την καθαριότητα συμβαδίζει με όσα η ίδια υποστήριζε τα προηγούμενα χρόνια.