Ο παραολυμπιονίκης Μάκης Καλαράς ο οποίος έγινε σύμβολο στον ελληνικό αθλητισμό και έμπνευση για πολλούς ανθρώπους με αναπηρία | PellaNews

Ο παραολυμπιονίκης Μάκης Καλαράς ο οποίος έγινε σύμβολο στον ελληνικό αθλητισμό και έμπνευση για πολλούς ανθρώπους με αναπηρία

Οι ενήλικες τον πήραν στα σοβαρά όταν τους εξήγησε πώς θα βγάλουν λεφτά. Τα παιδιά τον ακούν πάντα. Ο παραολυμπιονίκης Μάκης Καλαράς δίνει μάθημα ζωής, μιλώντας στο Contra.gr για ρατσισμό, προσβασιμότητα και… σεξ.

Είναι Σάββατο, ακολουθεί Κυριακή και τα παιδιά δεν έχουν σχολείο. Όταν διαβάσεις αυτή τη συνέντευξη θα διαπιστώσεις ότι θα μπορούσε να είναι το καλύτερο μάθημα του σχολικού έτους 2018-2019, αλλά και των επόμενων. Μπορείς να την εκμεταλλευτείς για μια εποικοδομητική συζήτηση μαζί τους.

Ο Μάκης Καλαράς αφιερώνει πολύ χρόνο στα παιδιά. Τους μιλάει για το ατύχημά του, την αναπηρία του, τον αθλητισμό και τη χαρά ως στάση ζωής! «Να γράψεις πως όταν χτύπησα στη σπονδυλική στήλη, ήμουν 17 ετών και παράνομος. Δεν είχα δίπλωμα, δεν φορούσα κράνος, ούτε μπουφάν μηχανής. Από τότε κινούμαι με αναπηρικό αμαξίδιο». Αυτό, το τόνισε! Όπως κατάλαβες, το μάθημα μόλις άρχισε με την ασφαλή οδήγηση.

 
Ο άνθρωπος, ο οποίος έγινε σύμβολο στον ελληνικό αθλητισμό και έμπνευση για πολλούς ανθρώπους με αναπηρία που τον αναζητούν καθημερινά στα social media και του ζητούν συμβουλές, μας συνάντησε στο σιδηροδρομικό σταθμό, «Ειρήνη». Μια βόλτα με το τρένο -πριν από τη συνέντευξη- ήταν υπέροχη ιδέα.
Τα γκράφιτι στο σταθμό είναι ελκυστικά και σε προκαλούν για μια φωτογραφία με φόντο την τέχνη. Γύρω τους κάμποσα σκαλοπάτια, μα καμιά ράμπα. Τέσσερα χέρια συνεργάστηκαν: δυο του φωτογράφου, Ανδρέα Παπακωνσταντίνου, και δυο τα δικά μου και ο Μάκης στάθηκε μπροστά από το υπέροχο ‘κάδρο’. «Παιδιά, να βοηθήσω κι εγώ!». Ο μοναδικός άνθρωπος που βρισκόταν εκεί, προσφέρθηκε να γίνουν έξι τα χέρια. Δεν χρειαζόταν.

«Οι Έλληνες με ρωτάνε αυθόρμητα αν θέλω βοήθεια κι αυτό με κάνει να χαμογελάω. Όλοι είναι πρόθυμοι. Μ’ αρέσει να με βοηθούν άσχετοι και όχι οι φίλοι μου, για να μαθαίνουν. Να ξέρουν ότι κι αυτός ο άνθρωπος -με μια μικρή βοήθεια- μπορεί να κυκλοφορήσει έξω. Όμως, όταν βρίσκομαι στο εξωτερικό την υποστήριξη πρέπει να τη ζητήσω. Έχω ταξιδέψει σε περίπου 100 χώρες! Σε μαγικά μέρη. Έξω φοβούνται, στα μαγαζιά. Σκέπτονται μήπως τους κάνεις μήνυση, αν δεν είναι προσβάσιμη η τουαλέτα, δεν έχουν έξοδο κινδύνου και ράμπα».

«Τα 3 στα 10 μαγαζιά είναι προσβάσιμα, στην Ελλάδα. Πάω και στα 10, επειδή με βοηθάει ο κόσμος. Στο εξωτερικό, αν είναι τα 7 στα 10 προσβάσιμα, θα πάω στα 7! Αν είχαμε λίγο Παιδεία σ’ αυτά τα θέματα και γνωρίζαμε τους νόμους, θα ήμασταν με διαφορά οι καλύτεροι». Σπάνια βιωματική μαρτυρία για τους Έλληνες, που προέρχεται από τις εμπειρίες του 42χρονου Παραολυμπιονίκη.

Όμως, επειδή στην πορεία θα διαβάσεις και άσχημα, κράτα χαμηλά την μπάλα. Για παράδειγμα, τον εξυπηρετεί το τρένο, αλλά «ξέρω ότι μπορεί να μη φτάσω στον προορισμό μου, αν δεν λειτουργεί το ασανσέρ στο σταθμό. Σε αυτή την περίπτωση, παίρνω τη βοήθεια του κοινού».

Ο Μάκης Καλαράς είναι με μια ατζέντα στο χέρι: «Μ’ αρέσει να κάνω πολλά πράγματα και να γεμίζω την ημέρα μου. Θέλω νέες παραστάσεις. Νομίζω ότι η ζωή είναι μικρή. Λες, επειδή χτύπησα μικρός; Μπορεί».

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο amea-care.gr